“ใส่ให้ฉันนะจ๊ะพี่ล้อมจ๋า... พี่ไม่รู้หรือยังไงว่าฉันคิดถึงพี่ใจจะขาด”
เสียงเรียกร้องของเมียรักทำให้สีหน้าของบุญล้อมออกอาการเคร่งเครียดหนักกว่าเดิม
“อุ๊ย... เกิดอะไรขึ้นจ๊ะพี่ล้อม”
มาลีลูบไล้ขึ้นมาที่ท้องของเขา มือเรียวัักับรอยแผลเป็ขนาดใหญ่ใต้สะดือ มองเห็นแนวเย็บเป็ปื้นนูนยาวลงไปถึงซอกขา
“ตอนที่ลิเบียสู้รบกัน... พี่โชคร้ายโดนะเิจนต้องผ่าตัด่ล่าง”
บุญล้อมบอกความจริงอันแสนเ็ปกับเมียรักในที่สุด
“อะไรนะ?”
เสียงของมาลีบอกความสงสารบุญล้อมขึ้นมาจับใจ มือน้อยๆ ค่อยๆ ลูบััเป้ากางเกงของสามี
“อย่าบอกนะว่าของพี่โดนะเิจนต้องตัด... เอ่อ”
มาลีเว้นประโยคที่จะทำร้ายจิตใจของสามีเอาไว้ ด้วยตระหนักว่าคำพูดของหล่อนอาจเป็การซ้ำเติมเขา
“เปล่า... ไม่ใช่อย่างที่เอ็งเข้าใจหรอกนะ ของพี่ยังอยู่ครบทุกอย่าง เพียงแต่มันไม่แข็งตัว หมอบอกกับพี่ว่ามันเกิดจากผลข้างเคียงจากการผ่าตัดเมื่อเดือนก่อน ทำให้เส้นประสาทรับความรู้สึกจำนวนมากถูกทำลาย ทำให้่ล่างของพี่แทบไม่มีความรู้สึก”
เสียงของบุญล้อมเศร้าสลดลงเมื่อเอ่ยมาถึงตอนนี้ เพราะรู้ดีว่าความเป็ชายชาตรีของตัวเองไม่เคยแข็งตัวขึ้นมาได้สักครั้ง ภายหลังจากเข้ารับการผ่าตัด่ล่างเมื่อเดือนที่ผ่านมา
“ช่างเถอะ... พี่ล้อมไม่ต้องกังวลนะจ๊ะ ต่อให้ไม่มีตรงนั้นก็ไม่เป็ไร แค่เนื้อดุ้นนึงมันไม่สำคัญเท่า ‘หัวใจ’ ของพี่หรอกจ้ะ... ฉันขอแค่พี่มี ‘หัวใจ’ ที่รักฉัน มีอ้อมแขนเอาไว้กอดฉัน... กอดลูก เท่านี้ชีวิตของผู้หญิงอย่างอีมาลีคนนี้ก็ไม่้าอะไรอีกแล้ว”
มาลีกระชับกอดสามีแน่น
“เอ็งพูดจริงหรือ?”
บุญล้อมทำหน้าฉงน จ้องมองใบหน้าเมียรักด้วยความซึ้งใจที่เอ่อล้นออกมาเป็น้ำตา
“จริงสิจ๊ะ”
มาลีฝืนยิ้มให้เขา
“แต่เื่บนเตียงมันสำคัญนะ”
บุญล้อมว่า
“ฉันรู้ว่า ‘เซ็กส์’ เป็เื่สำคัญจ้ะ... แต่มันก็ไม่ใช่ทั้งหมดของชีวิตนี่จ๊ะ”
มาลีไม่อยากให้สามีเครียดกับเื่ใต้สะดือมากจนเกินไป
“แล้ว... เวลาเอ็งมีความ้าล่ะ... จะทำยังไง?”
บุญล้อมอดคิดไม่ได้ว่าเขาจะมีวิธีปลดเปลื้องความ้าทางเพศให้หล่อนได้อย่างไร?
“มันมีทางออกมากมาย... ต่อให้น้องชายของพี่ใช้การไม่ได้ แต่พี่ยังมีนิ้ว มีมือ แล้วปากพี่ ลิ้นพี่ ก็ยังมีนี่จ๊ะ”
มาลีพูดยิ้มๆ ก่อนจะเอื้อมจับมือสามีมาลูบไล้เนินเนื้ออวบใหญ่ที่แอ่นอ้าเป็กลีบอูมขึ้นมาจากกึ่งกลางกายของหล่อน บุญล้อมค่อยๆ สอดนิ้วกลางเข้าใส่กลีบเนื้อหนึบแน่นทีละน้อย
“ซี้ดส์... ”
มาลีเสียวจนแอ่นกายสะท้าน ก่อนจะพบว่าวิธีนี้สุดแสนจะทรมาน เพราะว่าลำนิ้วน้อยๆ ของบุญล้อมนั้นไม่สามารถเติมเต็มให้หล่อนบรรลุถึงจุดสุดยอดได้ดังใจปรารถนา
จากนั้นภาพของท่อนเนื้อมหึมาของลุงทองก็วาบเข้ามาในความคิดด้านมืดของมาลี... หล่อนอดไม่ได้ที่จะคิดถึงความใหญ่ยาวของอีตาเฒ่าหัวงูเ้าของบ้านเช่าที่เคยฝากราคีคาวเอาไว้ในชีวิตของหล่อนโดยที่สามีไม่รู้
“อ๊าห์... ”
มาลีครางออกมา หล่อนแกล้งพริ้มตาทำหน้าซ่านสยิว ด้วยอยากให้คนเดินทางมาไกลได้พักเหนื่อย ไม่อยากให้บุญล้อมเครียดกังวลจนหมดความมั่นใจกับความรู้สึกอันเป็ปมด้อยของตัวเองหลังการผ่าตัด
“เอ็งถึงแล้วหรือ”
คิ้วของบุญล้อมชิดเข้าหากันด้วยความสงสัย ปกติมาลีเป็คนถึงจุดสุดยอดยาก บุญล้อมรู้ว่าส่วนมากหล่อนแทบไม่เคยถึงออกัสซั่มเลยด้วยซ้ำ ร่วมรักกันทีไรบุญล้อมก็มักจะชิงเสร็จก่อนเพราะอาการหลั่งเร็วที่เป็ปัญหา
“จ้ะ... ฉันเสร็จแล้ว แค่นี้ก็มีความสุขแล้ว... ต่อไปนี้พี่ล้อมไมต้องห่วงนะจ๊ะว่าจะให้ความสุขฉันไม่ได้”
มาลีให้กำลังใจสามี หล่อนไม่ได้ตั้งใจจะโกหก แต่ต้องทำเพราะอยากเรียกความเชื่อมั่นของชายชาตรีให้กลับคืนมา
หล่อนรู้สึกสงสารสามีจับใจ กับการที่เขาอุตส่าห์ดั้นด้นดิ้นรนไปทำงานหนักถึงตะวันออกกลาง แต่สุดท้ายบุญล้อมต้องเดินทางกลับบ้านมาพร้อมกับความรู้สึกตายด้าน่ล่าง
“เอ็งแน่ใจนะว่าพอแล้ว”
บุญล้อมยังค้างคาใจ
