“หัวหน้า ที่ทางซ้ายมือของแยกหน้าที่ห่างออกไปสองร้อยเมตรเป็เขตที่พักอาศัยของกองกำลังพิเศษ ญาติของหลี่ลี่ มู่เหวินอิง และหยวนเจี้ยนกั๋วอาศัยอยู่ที่นั่น พวกเราพอจะแวะไปช่วยเหลือครอบครัวของพวกเขาได้หรือเปล่า?” หยวนจวินวิ่งเข้ามาถาม
“ได้ยินหัวหน้าหมู่บอกว่าอู๋หย่งเองก็มีญาติอยู่ที่นั่นด้วย!”
ถังฮ่าวได้ยินก็ขมวดคิ้ว!
เพราะหากหยุดรถเพื่อช่วยเหลือตอนนี้ จะต้องถูกฝูงซอมบี้จำนวนมากล้อมโจมตีอย่างแน่นอน!
แต่ถ้าไม่ช่วย พวกหลี่ลี่ มู่เหวินอิง และคนอื่นๆ ต่างก็ขับรถที่บรรจุเสบียงมาเต็มคัน แถมในกลุ่มคนเ่าั้ยังมีญาติของอู่หย่งรวมอยู่ด้วย
แม้การช่วยชีวิตผู้คนจะอันตรายมาก แต่ในเขตที่พักอาศัยของกองกำลังพิเศษจะต้องมีตำรวจหน่วยสวาทที่เลิกงานแล้วแน่ ดังนั้นหากสามารถชักชวนพวกเขามาร่วมทีมได้ ก็จะกลายเป็กำลังรบที่แข็งแกร่ง!
ช่วย!
ถังฮ่าวตัดสินใจทันที เขาหยิบคริสตัลวิวัฒนาการออกมาสองชิ้นก่อนจะยัดใส่มือของโอวหยางมี่มี่
“เธออยู่ที่นี่รอพวกเขาสองคนวิวัฒนาการนะ” หลังจากพูดจบเขาก็เปิดประตูรถแล้วะโลงไป!
ถังฮ่าวทิ้งโอวหยางมี่มี่ เฉินจวิน ไต้กั๋วฉิว หวังเส้าผิง และเฉียนเจิงทั้งห้าคนรั้งอยู่ที่นี่ โดยให้ทุกคนพกวิทยุสื่อสารของตำรวจเอาไว้คนละเครื่อง ส่วนไต้กั๋วฉิวกับเฉินจวินทั้งสองคนก็อยู่เพื่อคุ้มกันคนอื่นๆ ให้เดินทางต่อไป
ถังฮ่าวนำหลี่ลี่ มู่เหวินอิง หยวนจวิน อู่หย่ง ผางหู่ รวมถึงจ้าวไห่และหวังเทาทั้งแปดคนลงจากรถ ก่อนจะออกวิ่งไปทางเขตที่พักอาศัยของกองกำลังพิเศษอย่างรวดเร็ว!
แม้จะเรียกว่าเขตที่พักอาศัย แต่แท้จริงแล้วที่นี่ก็คือเขตที่พักอาศัยจุดที่สามของกองกำลังพิเศษ ซึ่งกองกำลังพิเศษจะมีเขตที่พักทั้งหมดสี่แห่ง โดยแห่งนี้เป็แห่งที่สาม ภายในมีผู้อาศัยไม่มาก มีเพียงเจ็ดสิบสองครัวเรือนเท่านั้น และส่วนใหญ่ก็เป็ผู้สูงอายุที่เกษียณแล้ว
โชคดีที่ญาติของหลี่ลี่และคนอื่นๆ อีกห้าคนที่ถังฮ่าวช่วยไว้ รวมถึงเพื่อนของอู่หย่งล้วนอาศัยอยู่ในเขตนี้ทั้งหมด
ทันทีที่ก้าวผ่านประตูใหญ่เข้ามา พวกเขาก็เห็นซอมบี้ห้าถึงหกตัวที่ดูจากรูปร่างแล้วน่าจะเป็ผู้สูงอายุวัยหกถึงเจ็ดสิบปี กำลังกัดกินศพอยู่!
“ลุง...ลุงจ้าว ป้าซุน ลุงจาง...” แม้ว่าพวกเขาจะกลายเป็ซอมบี้ไปแล้ว แต่หลี่ลี่และมู่เหวินอิงก็ยังจำพวกเขาได้
พอเห็นถังฮ่าวพยักหน้าให้สัญญาณแล้ว หยวนจวิน อู่หย่ง และผางหู่ ทั้งสามก็ก้าวไปข้างหน้าก่อนจะลงมือสังหารผู้สูงอายุที่กลายเป็ซอมบี้ไปแล้ว
“พ่อ แม่ พี่สะใภ้ กุ้ยกุ้ย!” มู่เหวินอิงร้องไห้โฮด้วยความเสียใจ
หลังจากเปิดประตูห้องเข้าไป พวกเขาก็เห็นซอมบี้สามตัวกำลังกัดกินศพเด็กคนหนึ่งอยู่ และเด็กคนนั้นก็คือหลานชายวัยสี่ขวบของมู่เหวินอิง ส่วนคนที่กำลังกัดกินศพเด็กชายอยู่ก็คือพ่อแม่และพี่สะใภ้ของเธอนั่นเอง
ปู่ย่าตายายและแม่ได้กลายเป็ซอมบี้กันหมด และเวลานี้พวกเขาก็กำลังฉีกกัดร่างของหลานชายกันอย่างโเี้ ภาพที่เกิดขึ้นถือว่าเป็โศกนาฏกรรมอย่างแท้จริงก็ว่าได้
บัดนี้ต่อให้มู่เหวินอิงจะเป็ผู้แข็งแกร่งราวกับหญิงเหล็กก็ตาม แต่ก็ถึงกับทรุดตัวลงนั่งกับพื้นด้วยเนื้อตัวสั่นเทา น้ำตาก็ไหลพรากอาบแก้มออกมาไม่หยุด
ส่วนหยวนจวิน อู่หย่ง และผู้ชายคนอื่นๆ ก็ดวงตารื้นแดงขึ้นมาทันที
ถังฮ่าวพุ่งตัวเข้าไปอย่างรวดเร็ว ก่อนจะใช้มีดในมือแทงเข้าที่ท้ายทอยของทั้งสามคน
ฉึก ฉึก ฉึก!
“ตั้งสติกันหน่อย นี่คือวันสิ้นโลกนะ ยุคแห่งสันติภาพได้ผ่านพ้นไปแล้ว หากอยากมีชีวิตรอดในวันสิ้นโลกอันโหดร้ายนี้ และไม่อยากให้มีโศกนาฏกรรมเช่นนี้เกิดขึ้นซ้ำแล้วซ้ำเล่าอีก พวกเธอก็ต้องลุกขึ้นและกำอาวุธในมือให้แน่น เพื่อจะได้สังหารซอมบี้และช่วยเหลือผู้รอดชีวิตให้มากที่สุด!”
ฆ่า!
หยวนจวินคำราม!
เขากลายร่างเป็สัตว์อสูรที่คั่งแค้น หลังจากเตะประตูห้องแต่ละบานออกแล้ว ก็กระโจนเข้าสังหารซอมบี้ที่อยู่ข้างในอย่างบ้าคลั่ง!
อ๊าก!
อู่หย่งคำรามลั่น ก่อนที่ร่างกายจะขยายใหญ่ขึ้นอย่างรวดเร็ว เวลานี้เขาก็ได้กลายร่างเป็สัตว์อสูรไปแล้ว
“พ่อ แม่ พี่สะใภ้ กุ้ยกุ้ย ขอให้พวกท่านไปสู่สุคตินะ” มู่เหวินอิงยกมือขึ้นเช็ดน้ำตาที่ไหลรินออกมาไม่หยุด หลังจากคุกเข่าลงแล้วก็โค้งคำนับลงบนพื้นสามครั้งติด จากนั้นเธอก็ลุกขึ้นยืน
ทว่าในตอนนี้เองก็มีเสียงปืนดังขึ้นจากห้องข้างๆ!
ปัง! ปัง! ปัง!
พวกถังฮ่าวและคนอื่นๆ อีกแปดคนรวดเร็วมาก พวกเขาใช้เวลาเพียงสี่นาทีในการค้นหาอาคารที่พักเก่าแก่ทั้งสี่หลัง หลังจากออกสำรวจไปทั่วเจ็ดสิบสองครัวเรือนแล้ว ก็พบผู้รอดชีวิตเพียงแปดคนเท่านั้น!
คนทั้งแปดนี้เป็ผู้สูงอายุสองคน วัยรุ่นและเด็กเล็กอีกอย่างละสามคน
ผู้สูงอายุสองคนนี้คือพ่อแม่ของหลี่ลี่ ส่วนวัยรุ่นสามคนที่รอดชีวิตก็คือหลี่เลี่ยงที่เป็น้องชายของหลี่ลี่ และเพราะมีหลี่เลี่ยงช่วยเหลือ จึงทำให้พวกเขารอดชีวิตมาได้!
โชคดีที่ลูกสะใภ้และหลานชายของหยวนเจี้ยนกั๋วยังมีชีวิตอยู่ แต่ภรรยาและลูกชายของเขาตายไปแล้ว ลูกชายของเขาเป็คนลงมือสังหารภรรยาที่กลายเป็ซอมบี้ด้วยตัวเอง แต่เขาก็ถูกซอมบี้ข่วนเข้า พอรู้ว่าอีกไม่นานจะต้องกลายเป็ซอมบี้ไป เพื่อความปลอดภัยของภรรยาและลูกน้อย ลูกชายของหยวนเจี้ยนกั๋วจึงเลือกที่จะออกจากห้องไปคนเดียว ก่อนจะล็อกประตูจากด้านนอกและโยนกุญแจในมือทิ้งไป
ส่วนญาติของเฉินฟางและญาติอู่หย่งต่างก็ไม่มีใครรอดชีวิต
การช่วยเหลือในครั้งนี้ทำให้หยวนจวิน เฉินจวิน และคนอื่นๆ รับรู้ถึงความโหดร้ายของวันสิ้นโลกอย่างแท้จริง
ถังฮ่าวไม่รอช้า เขาสั่งให้ผางหู่ จ้าวไห่ และหวังเทาอุ้มเด็กมาคนละคนก่อนจะรีบจากไป
ระหว่างทางกลับ มู่เหวินอิงต่อสู้อย่างดุเดือด หญิงสาวผู้แข็งแกร่งคนนี้กำลังระบายความคั่งแค้นทั้งหมดที่มีต่อฝูงซอมบี้ตรงหน้า!
หยวนจวิน เฉินจวิน และอู่หย่งทั้งสามคนคล้ายกับเป็ยมทูตไปแล้ว บัดนี้พวกเขากำลังคร่าชีวิตซอมบี้ไปตลอดทาง
พวกเขาใช้เวลาประมาณสิบสองนาทีก็กลับมาถึงขบวนรถ
หลังจากสังหารซอมบี้หลายสิบตัวที่อยู่ด้านหลังขบวนรถ และเก็บคริสตัลวิวัฒนาการได้แปดก้อนแล้ว ถังฮ่าวก็เป็คนสุดท้ายที่กลับขึ้นรถมา เขาเปิดประตูรถก่อนจะพุ่งตัวเข้าไป ทันทีที่เข้าไปในรถก็ได้กลิ่นเหม็นเปรี้ยวรุนแรงที่ถาโถมเข้ามา
“วิวัฒนาการแล้วสินะ เยี่ยมมาก!” ไม่ต้องดูก็รู้ว่าแล้วเย่ชิงเฉิงและจ้าวเสี่ยวเยว่ได้พัฒนาเป็ผู้วิวัฒนาการแล้ว เพราะเขารู้สึกได้ถึงพลังที่แผ่ซ่านออกมาจากตัวคนทั้งสอง
เย่ชิงเฉิงไม่คิดว่าหลังจากกลืนคริสตัลสีเงินขาวชิ้นที่สามเข้าไป ร่างกายของเธอจะขับของเสียออกมามากมายขนาดนี้ แถมยังมีกลิ่นเหม็นเปรี้ยวจนตัวเธอยังคลื่นไส้อีก!
ที่สำคัญก็คือการวิวัฒนาการของเธอใช้เวลานานถึงหกนาทีเลย ถือว่านานกว่าจ้าวเสี่ยวเยว่เป็เท่าตัว
หลังจากที่รู้สึกดีขึ้น ฝูงซอมบี้ก็กรูกันเข้ามาอีกครั้ง โอวหยางมี่มี่ลงจากรถสังหารซอมบี้ โดยผลัดให้จ้าวเสี่ยวเยว่มาขับรถแทน เย่ชิงเฉิงเองก็ะโลงจากรถเช่นกัน หลังจากที่เธอยิงะุสี่นัดสุดท้ายที่มีออกไป ก็สังหารซอมบี้ไปอีกสามตัว ก่อนที่เธอกับโอวหยางมี่มี่จะกลับขึ้นรถมา!
เธอยังไม่ทันได้ทำความสะอาดร่างกาย ถังฮ่าวก็ขึ้นรถมาพอดี
เมื่อได้ยินดังนั้นใบหน้าสวยของเย่ชิงเฉิงก็แดงก่ำ
เทพธิดาประจำชาติอย่างเธอไม่เคยสกปรกมอมแมมเช่นนี้มาก่อน
ถังฮ่าวพลิกมือก่อนจะมีขวดน้ำแร่กับกระดาษทิชชูกล่องหนึ่งปรากฏขึ้นมาราวกับเสกสรร เย่ชิงเฉิงพอเห็นอีกฝ่ายยื่นมาให้ตนเองก็ตกตะลึง ก่อนที่ใบหน้าของเธอจะแดงก่ำขึ้นมาอีกครั้ง และรีบยื่นมือออกไปรับ
เธอเปิดฝาขวดก่อนจะดื่มน้ำเข้าไปหนึ่งอึก จากนั้นก็หยิบกระดาษทิชชูหลายแผ่นมาเช็ดทำความสะอาดใบหน้า ทันใดนั้นกระดาษทิชชูก็กลายเป็สีดำ!
ถังฮ่าวไม่ได้สนใจเย่ชิงเฉิงที่อยู่ข้างๆ เลยสักนิด!
เพราะความสนใจของเขาทั้งหมดอยู่ที่ระบบ!
“ติ๊ง คริสตัลิญญาครบห้าร้อยชิ้นแล้ว ไม่ทราบว่าโฮสต์้าขยายพื้นที่เก็บของหรือไม่?”
ถังฮ่าวดีใจมาก เขาเปิดหน้าต่างระบบขึ้นมาทันที ทว่าเพียงแค่เวลาผ่านไปสามอึดใจ เขาก็หน้าเปลี่ยนสี!
เพราะจำนวนคริสตัลิญญากำลังเพิ่มขึ้นอย่างรวดเร็ว เวลานี้ก็กำลังขยับจาก502.1, 503.3, 504.5 ไปเรื่อยๆ
เดิมทีการที่คริสตัลิญญาเพิ่มขึ้นถือเป็เื่ดี แต่ตอนนี้ขบวนรถของพวกเขากำลังเคลื่อนที่อยู่
ทั้งที่ไม่มีใครลงจากรถไปฆ่าซอมบี้ แต่จำนวนคริสตัลิญญากลับเพิ่มขึ้น เช่นนั้นแล้ววิธีเดียวที่เพิ่มจำนวนคริสตัลิญญาได้ก็คือรถแทรกเตอร์ขนาดใหญ่ที่ขับนำหน้าอยู่ คาดว่าบางครั้งน่าจะทับซอมบี้ตายไปหนึ่งถึงสองตัว
ที่สำคัญที่สุดก็คือถังฮ่าวเห็นว่าจำนวนประชากรของเขาเปลี่ยนไป จากเดิมมี 224 คน เวลานี้ก็ขยับลดลงเป็ 222, 220, 219 ...
ตอนนี้ผู้คนในขบวนรถของเขาไม่มีใครได้รับาเ็ ดังนั้นคนที่ตายไปจะต้องเป็คนที่อยู่ในห้องสมุด!
เกิดเื่ที่ห้องสมุดแล้ว!
ถังฮ่าวรู้สึกเย็นวาบไปทั้งตัว
เพราะเวลานี้เชียนมู่เซวี่ย จางเสี่ยวเหา จ้าวอี้เหมี่ยว และคนอื่นๆ อีกเกือบสองร้อยคนอยู่ที่ห้องสมุด!
เกิดอะไรขึ้นที่นั่นกันแน่? ต่อให้เชียนมู่เซวี่ยกับจางเสี่ยวเหาจะมีฝีมือ แต่ก็ยังมีคนตายเช่นนี้
“เกิดเื่ขึ้นที่ห้องสมุดแล้ว! มี่มี่ ไปกับฉันเร็ว” ถังฮ่าวเอ่ยกับโอวหยางมี่มี่อย่างร้อนใจ ก่อนจะเปิดประตูรถแล้วะโลงไป
โอวหยางมี่มี่ได้ยินก็หน้าซีด
เกิดเื่ขึ้นที่ห้องสมุดหรือ?
