เป่ยหมิงเย่เอ่ย        และวินาทีที่เขาหันศีรษะกลับมา ทั้งใต้หล้าก็ดูเหมือนจะเงียบสงัดไร้สรรพเสียงใดทันที        นี่คือใบหน้าที่งดงามจนถึงขีดสุด สง่างามหาใดเปรียบ หล่อเหลาประดุจค่าควรเมือง        ทว่า...        “เฮือก”        “สวรรค์ทรงโปรด”     ...