บนหน้าจอโฮโลแกรมสามมิติก็เกิดการเปลี่ยนแปลงที่น่าทึ่ง
ร่างเสมือนจริงของตัวละครทั้งเจ็ดตัว คนเถื่อน จอมเวท พาลาดิน มือสังหาร ดรูอิด อเมซอน และเนโครแมนเซอร์ได้เกิดการเปลี่ยนแปลงขึ้นเล็กน้อย ตอนนี้แม้แต่เนโครแมนเซอร์ที่เป็ตัวละครที่อ่อนแอที่สุดก็ยังมีเลเวล 19 บนร่างของตัวละครเกือบทุกตัวต่างสวม 'ไอเทมเวทย์มนต์' สีฟ้า มีแค่ตัวละครจอมเวทเท่านั้นที่โดดเด่นที่สุด เพราะว่าตัวละครนี้สวมชุดเกราะ 'ทักษะของอาร์แคนน่า' ที่เป็ไอเทมระดับแปด ทำให้ทั้งร่างปกคลุมไปด้วยแสงสีเขียว เมื่อเทียบกับตัวละครอื่นๆ บางตัวที่มีไอเทมสีสันหลากหลายจนดูยุ่งเหยิง ทำให้ตัวละครจอมเวทดูดีกว่ามาก
เซ็ตไอเทมมันก็คือเซ็ตไอเทมอยู่วันยังค่ำ ไม่ต้องพูดถึงพลังเลย แค่รูปลักษณ์ก็ดูดุดันแข็งแกร่งกว่าของทั่วไปอย่างเห็นได้ชัด
รูปลักษณ์ที่เปลี่ยนไปของตัวละครไม่ใช่สิ่งที่ทำให้ซุนเฟยประหลาดใจ แต่เป็...ตัวอักษรสีเืโบราณบนหน้าจอโฮโลแกรมสามมิติ ที่มันกำลังสะท้อนสายตาของซุนเฟยอยู่ต่างหาก
“ขอแสดงความยินดีกับนักผจญภัยหนุ่ม การทดสอบเืและไฟ การประลองชีวิตกับความตาย การเลือกความรักหรือความเกลียดชัง ท่านสามารถทำเควสฉากแรกของโลก Diablo ได้สำเร็จ ยกระดับทักษะเทพเ้าทักษะ 'อัญเชิญ' และทักษะ 'การให้' ขอบเขตในการแลกเปลี่ยนเพิ่มขึ้น พื้นที่มิติคู่ขนานเพิ่มขึ้น รางวัลพิเศษความแข็งแกร่งของทหารรับจ้างเพิ่มขึ้น และยกระดับทักษะทั้งหมดสิบเอ็ดรายการ ขอให้เพลิดเพลินไปกับการค้นหาความเร้นลับในโลก Diablo นักผจญภัยหนุ่มเอ๋ย การผจญภัยครั้งใหม่กำลังจะเกิดขึ้นตรงหน้าเ้า จงเป็นักรบที่แท้จริง ใช้กระบี่และดาบในมือของเ้าพิสูจน์ว่า เ้าคู่ควรกับการได้รับความโปรดปราณของพระเ้า!”
ประโยคนี้ทำให้ซุนเฟยรู้สึกเหมือนจะเข้าใจแต่ก็ไม่เข้าใจ
ในระหว่างบรรทัดของประโยคได้เผยให้เห็นถึงความใกล้ชิดที่ไม่เคยมีมาก่อน มันเหมือนมีผู้าุโท่าทางสุภาพอ่อนโยนมายืนอยู่ตรงหน้าซุนเฟย และกำลังยื่นมือผอมบางมาลูบหัวซุนเฟยพลางอวยพรให้เขา จากนั้นก็สั่งสอนเขาเล็กๆ น้อยๆ
เมื่อซุนเฟยอ่านข้อความนี้จบ หน้าจอโฮโลแกรมสามมิติก็เหมือนรับรู้ว่าตัวเขาได้อ่านจบแล้ว ไม่ช้ามันก็เกิดปฏิกิริยาบางอย่างขึ้นมา ตัวอักษรสีแดงเืเกิดการเปลี่ยนแปลง สีของทุกตัวอักษรค่อยๆ จางหายไป จากนั้นก็ค่อยๆ เล็กลงจนกลายเป็เพียงจุดสีแดง เหมือนกับแสงหิ่งห้อยในยามกลางคืนที่กำลังเพลิดเพลินกับการบินไปมาบนผืนฟ้า ก่อนจะพุ่งเข้ามาหาซุนเฟยราวกับผงตะไบเหล็กกำลังถูกแท่งแม่เหล็กดูดเข้ามา
ซุนเฟยหลบไม่ทัน กลุ่มแสงสีแดงทั้งหมดก็ลอยเข้าสู่ร่างของซุนเฟย
ความรู้สึกนี้แปลกมาก
เหมือนกำลังโอบกอดจิติญญาอีกดวง
วินาทีต่อมาก็ดูเหมือนจะมีบางอย่างเกิดขึ้น ทันใดนั้นซุนเฟยก็รู้สึกได้ว่ามีอะไรบางอย่างจำนวนมากในร่างกายของตัวเอง นั่นคงเป็พลังงานบางอย่าง จากนั้นก็มีข้อมูลโบราณและลึกลับกำลังหลั่งไหลเข้ามาในหัว
ซุนเฟยหลับตาลง พยายามที่จะจดจ่อสมาธิกับการ ‘อ่าน’ ข้อมูลพวกนั้น
ทันใดนั้น
“เวรล่ะ...พลังนั่น ที่แท้ก็แบบนี้เอง แย่ล่ะ...” ข้อมูลสั้นๆ ในหัวทำให้ซุนเฟยพลันตื่นใขึ้นมา เขาไม่สามารถประคองสติให้ ‘อ่าน’ ข้อมูลอื่นๆ ต่อไปได้ ซุนเฟยรีบออกจากหน้าจอโฮโลแกรมสามมิติทันที
เวลากระชั้นชิดแล้ว
……
……
ูเาด้านหลังเมืองแซมบอร์ด
ในฤดูใบไม้ร่วง ท้องฟ้าแจ่มใส
บนท้องฟ้าสีฟ้าครามปลอดโปร่งไร้ซึ่งก้อนเมฆ คล้ายอัญมณีสีฟ้าสดใสขนาดใหญ่คว่ำลงบนท้องฟ้าท่ามกลางูเาอันไกลโพ้น มีเสียงคำรามของสัตว์ร้ายลอยขึ้นมาไม่หยุด ใบไม้สีเหลืองก็พลันหลุดร่วงลงมาจากกิ่งไม้ ก่อนจะถูกสายลมพัดหอบขึ้นมา แผ่กระจายไปทั่วบริเวณราวกับจะปกปิดความลับที่ไม่มีใครล่วงรู้
ต้นไม้ใบหญ้าที่เขียวชอุ่มสลับสีเหลืองปกคลุมไปทั่วทุ่งกว้าง และูเาความงดงามของฤดูใบไม้ร่วงกำลังผลิบาน
ในบริเวณใกล้เคียงบนที่ราบูเาหินที่เต็มไปด้วยเถาวัลย์สีเหลืองแผ่กระจาย แม่ชีอาคาร่าในชุดแม่ชีสีม่วงกำลังยิ้มแย้มอย่างพอใจ ขณะที่สอนแองเจล่าและพวกเด็กๆ ในการระบุชนิดสมุนไพรและผลกระทบในการสร้างน้ำยาอย่างอดทน บรรยากาศเต็มไปด้วยความรื่นเริง ท่ามกลางเสียงหัวเราะ พวกเขาต่างฟังประโยชน์วิเศษมากมายของพวกหญ้าป่าที่ปกติไม่เคยสนใจ บางครั้งแองเจล่าและพวกเด็กๆ ก็จะส่งเสียงตื่นใออกมา
แม่ชีอาคาร่าดูเหมือนจะพอใจกับบรรยากาศแบบนี้ นางจึงสอนอย่างรอบคอบ
ไม่ไกลนักมีร่างของนักธนูสาวเอเลน่าที่งดงามเหมือนเทพธิดาที่กำลังจับธนูไว้มั่น ยืนสังเกตการณ์รอบๆ บนก้อนหินขนาดใหญ่ที่นูนขึ้นมา ผมสีแดงพลิ้วไหวไปตามแรงลมูเา ประหนึ่งเปลวเพลิงกำลังลุกไหม้ ดวงตาของนางมองไปรอบๆ อย่างตื่นตัว แม้ว่าจะไม่มีสัตว์ขนาดใหญ่หลังูเานี้ แต่มันเป็ความเคยชินที่ถูกปลูกฝังมาตลอดในโลก Diablo ทำให้เอเลน่ามีประสาทััที่ไวต่อสภาพแวดล้อมที่อยู่รอบๆ อีกทั้งนางก็รู้ดีว่า สาวงามแรกแย้มคนนั้นมีความสำคัญต่อซุนเฟยอย่างไร
ดังนั้นเอเลน่าจึงรู้สึกว่า ตัวเองจะต้องปกป้องผู้หญิงคนนั้นเพื่อซุนเฟย
'ลมกรดทมิฬ' ก็นอนหมอบอยู่ข้างๆ เอเลน่า กำลังตาปรือๆ บางครั้งก็อ้าปากหาวออกมา ความอบอุ่นของฤดูใบไม้ร่วงและสายลมูเาที่เย็นสบายพัดเอื่อยๆ ทำให้เ้าสัตว์เลี้ยงตัวนี้รู้สึกสบายอย่างที่ไม่เคยเป็มาก่อน
เป็่เวลาที่สวยงามมาก
ทันใดนั้นจมูกของเ้าสุนัขั์สีดำก็กระตุก
ฉับพลันดวงตาของเ้าสุนัขั์สีดำก็เปลี่ยนเป็สงสัยขึ้นมา มันค่อยๆ ยกหัวของมันขึ้น เงยหน้ามองร่างเอเลน่าที่อยู่ข้างๆ พลางค้นหาแหล่งที่มาของความรู้สึกแปลกๆ แสงอาทิตย์ในฤดูใบไม้ร่วงแม้ว่ามันจะไม่ร้อนมาก แต่บนหน้าผากของเอเลน่าก็เต็มไปด้วยเหงื่อเกาะพราว เหงื่อใสแวววาวดุจคริสตัลตัดกับลำแสงสดใสห้าสีของพระอาทิตย์ที่เจิดจ้า
ติ๋ง! ติ๋ง!
หยาดเหงื่อคริสตัลค่อยๆ หยดลงบนก้อนหิน
“โฮ่ง โฮ่ง โฮ่ง...” ทันใดนั้น เ้าสุนัขั์สีดำก็พลันลุกขึ้น แล้วเห่าเสียงดังด้วยท่าทางสงสัย
ตอนนี้ แม่ชีอาคาร่าที่กำลังบรรยายหลักการน้ำยาให้กับแองเจล่าและพวกเด็กๆ ฟังก็พลันหุบปากแล้วหันไปมองทันที
ในที่สุดนางก็รู้สึกถึงการเปลี่ยนแปลงของร่างเอเลน่า
เพียงแต่ตอนนี้ไม่รู้ว่ามีพลังที่ทรงอำนาจมากมายมาจากที่ไหนกำลังแทรกซึมเข้าไปในร่างของเอเลน่า พลังเหล่านี้มีคุณสมบัติที่ไม่เหมือนกันทำให้มันไม่อาจอยู่ร่วมกันได้ ดังนั้น ตอนนี้พวกมันกำลังปะทะกันอย่างดุเดือด ร่างของเอเลน่าเหมือนกลายเป็สนามรบให้พลังแปลกๆ ที่เข้ามาในร่างปะทะกัน
สำหรับทหารทั่วไป สถานการณ์นี้ร้ายแรงมาก
พลังที่มีคุณสมบัติแตกต่างกันและกำลังห้ำหั่นกันในร่าง มันสามารถบดขยี้กระดูกและกล้ามเนื้อในร่างของตัวเองให้กลายเป็เพียงสระเืในพริบตาได้ง่ายๆ
ตอนนี้ บนผิวที่เนียนละเอียดคล้ายหยกของเอเลน่าเริ่มแดงขึ้นมาจางๆ หมอกเืจำนวนมากถูกพ่นออกมาจากรูขุมขนจนสามารถมองเห็นได้ด้วยตาเปล่า มองจากระยะไกลๆ ดูเหมือนมีเปลวเพลิงสีแดงสดกำลังปกคลุมร่างเอเลน่า มือของเอเลน่ากำธนูแน่นจนเส้นเอ็นปูดขึ้นมา นางกัดริมฝีปากแน่นจนเืไหลออกมา
เห็นได้ชัดว่าเอเลน่ากำลังอดทนกับความเ็ปทรมานนี่อยู่
“เกิดอะไรขึ้นน่ะ?” อาคาร่าที่กำลังมองอยู่ก็พลันใขึ้นมา นางไม่รู้ว่าทำไมจู่ๆ ก็เกิดเื่นี้ขึ้นกับเอเลน่า ในชีวิตที่ยาวนานของนาง นางไม่เคยเห็นโร้กสาวคนไหนมีสภาพแบบนี้มาก่อน
วูบ วูบ วูบ วูบ!
ไม่รอช้า อาคาร่าสะบัดมือ ก่อนจะมีแสงสว่างสีขาวปรากฏขึ้นมาบนฝ่ามือ แล้วลอยเข้าไปในร่างของเอเลน่า
นี่เป็ทักษะในการรักษาสำหรับแม่ชีในโลก Diablo
เห็นได้ชัดว่าความรู้ในด้านเวทมนตร์แม่ชีอาคาร่าเองก็มีไม่น้อยเช่นกัน
เมื่อมีการสนับสนุนจากทักษะรักษา สภาวะของเอเลน่าก็ดีขึ้นมานิดหน่อย แต่การปะทะกันระหว่างพลังในร่างของนางก็ยังไม่หยุดลง มิหนำซ้ำกลับดุเดือดขึ้นเรื่อยๆ ไม่ช้าหมอกเืก็ถูกพ่นออกมาจากในร่างของเอเลน่าอย่างบ้าคลั่ง เพียงเวลาสั้นๆ ทหารรับจ้างสาวคนนี้ก็เืท่วมร่าง
“โฮ่ง โฮ่ง โฮ่ง...” สุนัขั์สีดำเมื่อเห็นแบบนั้นก็เห่ายิ่งกว่าเดิม
“พี่เอเลน่า...” แองเจล่าก็พลันตกตะลึกกับฉากที่น่ากลัวตรงหน้า
แม่ชีอาคาร่าพยายามร่ายเวทมนตร์ เรียกลำแสงของทักษะรักษาเข้าไปในร่างของเอเลน่า แต่มันก็ไม่พอ สถานการณ์ยังคงเลวร้ายเหมือนเดิม
“สมควรตาย...” แม้แต่แม่ชีอาคาร่าที่เป็ผู้รับใช้พระเ้าก็ยังหลุดคำหยาบออกมา
“อ๊า...”เอเลน่าที่พยายามอดทนอดกลั้นต่อความเ็ปที่รุมเร้าในร่างกายจนถึงขีดสุด เมื่อนางทนไม่ไหวจึงกรีดร้องออกมาอย่างเ็ปจนเสียงแหบแห้ง
ตอนนี้เอง
ฟุ่บ!
ทันใดนั้นประตูมิติสีฟ้าก็ปรากฏขึ้นมาบนก้อนหิน ร่างของซุนเฟยก็ก้าวออกมา ในมือของเขาล้วง 'น้ำยาฟื้นฟูความแข็งแกร่ง' ขวดใหญ่ออกมาก่อนจะประคองร่างเอเลน่าไว้แล้วป้อนให้นางดื่ม จากนั้นก็โอบเอวบางของเอเลน่าที่กำลังตกอยู่ในสภาวะสะลึมสะลือ ก่อนจะอุ้มนางแนบอกแล้วกระแทกเท้าลงบนก้อนหินจนมันปริแตก ร่างซุนเฟยก็กลายเป็เพียงเงาเลือนราง ร่างลอยขึ้นไปในอากาศก่อนจะหายไปจากสายตาของทุกคน
“ไม่ต้องกังวล ข้ามีวิธีจัดการ!”
เสียงของซุนเฟยดังมาจากไกลๆ
ในใจของแม่ชีอาคาร่าที่ตึงเครียดก็พลันโล่งอก แต่ก็ยังสงสัยเล็กน้อย ดูเหมือนว่านายท่านซุนเฟยจะรู้สาเหตุที่จู่ๆ เอเลน่าก็เป็แบบนี้...แล้วมันเพราะอะไรกันแน่? แองเจล่ายกมือขึ้นมาสวดภาวนาตรงหน้า ในดวงตาเต็มไปด้วยความกังวล สาวน้อยที่งามพิสุทธิ์คนนี้ไม่ได้รู้สึกไม่พอใจที่เห็นคู่หมั้นหนุ่มของตัวเองอุ้มผู้หญิงคนอื่นสักนิด
……
……
ซุนเฟยเปิดใช้ทักษะ 'ะโ' ก่อนที่ร่างจะกลายเป็สายลม ไม่ช้าก็มาที่ห้องๆ หนึ่งในเขาวงกตใต้ดิน
เขากำชับกับพวกทหารว่าไม่ให้ใครเข้ามาในนี้ ซุนเฟยหยิบ 'น้ำยาฟื้นฟูความแข็งแกร่ง' ขวดใหญ่ขวดสุดท้ายออกมาจากเข็มขัดมิติพลางป้อนแองเจล่าอีกครั้ง
สภาพของทหารรับจ้างสาวดูแย่มาก
ตอนนี้ในร่างของนางมีการปะทะกันของพลังธาตุน้ำ ไฟ สายฟ้า และพิษ หากไม่ได้แม่ชีอาคาร่าใช้ทักษะรักษาประคองอาการไว้ บวกกับที่เขาป้อน 'น้ำยาฟื้นฟูความแข็งแกร่ง' ที่แลกเปลี่ยนออกมา เกรงว่าตอนนี้ร่างของเทพธิดานักรบสาวในอ้อมแขนของเขาคงะเิไปนานแล้ว
“เวรเอ๊ย หรือจะให้ข้าทำเช่นนั้นจริงๆ?”
ซุนเฟยมองเอเลน่าที่กำลังสลบด้วยสีหน้าลังเล
เขารู้ว่าสาเหตุที่เอเลน่าเป็แบบนี้ นั่นเป็เพราะว่าหลังจากที่ตัวเองได้เคลียร์เควสทั้งหมดของแผนที่ 'โร้ก' ครบทั้งเจ็ดตัวละคร รางวัลเควสที่ได้รับคือ 'ความแข็งแกร่งของทหารรับจ้างเพิ่มขึ้น'
ความหมายที่แท้จริงของรางวัลนี้คือ...
ทหารรับจ้างสาวทั้งหกคนในมิติอื่นๆ ทั้งหกอาชีพจะได้รับพลังเพิ่มขึ้นทั้งหมด ทำให้พลังทั้งหมดต่างเข้ามารวมตัวอยู่ในร่างของเอเลน่า มันไม่น่าแปลกใจเลย เพราะนอกจากเอเลน่าที่มีชีวิตจริงๆ แล้ว ทหารรับจ้างอีกหกคนที่เหลือก็ดูเหมือนว่าจะเป็เพียงโปรแกรมเท่านั้น ไม่มีสติปัญญาเป็ของตัวเอง ก่อนหน้านี้ซุนเฟยเองก็คาดเดาไว้แล้วว่าอาจเกิดเหตุการณ์แปลกๆ ขึ้นที่น่าจะเกี่ยวข้องกับของรางวัลที่ได้รับ แต่ซุนเฟยก็คาดไม่ถึงว่ามันจะเกี่ยวข้องแบบนี้ และที่ทำให้ซุนเฟยคิดไม่ถึงยิ่งกว่าก็คือ จากข้อมูลที่ได้รับ ในโลก Diablo กระบวนการในการหลอมรวมของพลังมันอันตรายมาก หากไม่ระวังให้ดีในขณะที่เกิดการปะทะกันของพลัง ในระหว่างกระบวนการหลอมรวมของพลังก็อาจจะทำให้เอเลน่าาเ็สาหัสหรือไม่ก็ตาย
ตอนนี้ซุนเฟยใช้ 'น้ำยาฟื้นฟูความแข็งแกร่ง' ขวดใหญ่ที่ตัวเองแลกออกมาจนหมด
แต่สภาพของเอเลน่าก็ยังคงย่ำแย่อยู่เหมือนเดิม
พลังงานในร่างทั้งสี่ไม่มีสัญญาณว่าจะสงบได้ กลับกันยิ่งทำให้ร่างของสาวน้อยร้อนมากขึ้น ยิ่งเวลาผ่านไปนานเท่าไรก็ยิ่งร้อนขึ้นเรื่อยๆ แม้ว่าเอเลน่าจะสลบอยู่ แต่ก็ยังคงแสดงอาการเ็ปออกมาให้เห็น คิ้วสวยที่ขมวดแน่น ทำให้ซุนเฟยรู้สึกเ็ป ไม่ช้าแท่นหินที่ใต้ร่างเอเลน่าก็ถูกไฟหลอมละลาย
และนั่นทำให้ซุนเฟยตัดสินใจ
มือของเขายื่นออกแล้วจับไปที่สายรัดของชุดเกราะเอเลน่า
-----------------
