บทที่ 87 ราตรีแห่งการพิพากษาราตรีแห่งจันทร์ดับได้มาถึงแล้วความมืดมิดที่ไร้ซึ่งแสงดาวปกคลุมผืนดินชายแดนจนมองไม่เห็นแม้แต่มือของตนเองมันคือความมืดที่เหมาะสมอย่างยิ่งกับการหลั่งโลหิตณ ค่ายลับของกองทัพต้าหมิง...แม่ทัพเฒ่าเว่ยถัวยืนอยู่บนหอคอยบัญชาการสูงส...