ฉันอุทานขณะเอามือแตะกล้ามแขนของเขา แม้อายุของทอมมี่จะไม่น้อย แต่กล้ามเนื้อของเขายังดูฟิตแอนด์เฟิอร์มเพราะคลุกคลีกับงานหนักมาทั้งชีวิต ช่างแตกต่างจากกล้ามเนื้อของวิลเลี่ยมที่หย่อนย้วย พอกพูนไปด้วยไขมันอันเกิดจากชีวิตที่กินนอนสุขสบาย

         “ท่าทางลุงแข็งแรงดีจังนะคะ”

         ทอมมี่สะดุ้ง คงคิดไม่ถึงว่าฉันจะถูกเนื้อต้องตัวเขาทั้งที่ตอนนั้นสายตาของฉันยังจับอยู่ที่อาวุธประจำกายของทอมมี่ ขนาดที่เห็นทำให้หัวใจของฉันเต้นแรง เ๣ื๵๪ในกายสูบฉีดแรงจนแล่นพล่านไปทุกหลอดเ๣ื๵๪ในร่างกาย

         ‘โอ้ว...’ ฉันเผลอร้องอุทานในใจ ในจังหวะที่ทอมมี่เอี้ยวตัว

    “ให้ตายเถอะโรบิ้น... ให้ดับดิ้นเถอะโรเบิร์ต”

    ฉันยกมือเรียวขึ้นปิดปากด้วยความลืมตัว มันใหญ่มากจริงๆ ต่อให้เอาดุ้นเนื้อน้อยๆ ของวิลเลี่ยมสามีของฉันมามัดรวมกันสิบอัน... ก็ยังได้ไม่ถึงครึ่งของทอมมี่กระมัง

         ฉันนึกถึงคำพูดของสาวใช้คนหนึ่งที่ลอยมากระทบหูโดยบังเอิญเมื่อนานมาแล้ว ว่าป้ามาธาร์ภรรยาของลุงทอมมี่แกเผลอบ่นออกมาเวลาเมา เอาความลับของสามีมาเผยว่าของทอมมี่ใหญ่ยาวจนแกรับไม่ไหว... และสิ่งที่เห็นอยู่ตรงหน้าในเวลานี้ก็ยืนยันว่าป้ามาธาร์ภรรยาของเขาไม่ได้พูดเกินเลยไปจากความจริงเลยสักนิด

         การได้ลงมาเจอทอมมี่โดยบังเอิญทำให้ความคิดบางอย่างวาบแล่นเข้ามาในหัวของฉัน ความปรารถนามืดดำกำลังถูกกระตุ้นอย่างแรง

         “คืนนี้ลุงทอมว่างไหมจ๊ะ... ฉันจะวานให้ช่วยขึ้นไปดูต้นพูด่างในห้องนอนให้หน่อย ปลูกเอาไว้นานแล้ว... แต่มันช่างดูซบเซา... ไม่สวยงามเหมือนพูด่างทั่วไป นับวันยิ่งเหี่ยวเฉายังไงไม่รู้... ลองเข้าไปดูให้หน่อยนะจ๊ะ... ”

         ฉันอิดเอื้อน น้ำเสียงออดอ้อน เปรียบต้นพูด่างดุจเดียวกับอารมณ์อ้างว้างว้าเหว่ของตัวเอง

         “เดี๋ยวผมขึ้นไปดูตอนนี้เลยดีกว่ามั้ยครับคุณนาย... ถ้าตอนดึกผมเกรงว่าจะไม่สะดวก กลัวจะรบกวนเวลาหลับนอนของคุณนาย”

         ทอมมี่หวังดี

         “ไม่เป็๲ไรจ้ะ ตอนนี้ฉันกำลังจะออกไปข้างนอกพอดี กว่าจะกลับเข้ามาก็ค่ำๆ เดี๋ยวลุงมาเคาะประตูเรียกเอาเองก็แล้วกัน”

    “งั้น... เอ่อ ก็ได้ครับ”

         ทอมมี่มีสีหน้าหนักใจเล็กน้อย แต่ก็ไม่กล้าขัดฉันซึ่งเป็๲คุณนายของคฤหาสน์

         ฉันละสายตาจากดุ้นเนื้อตรงหว่างขาของเขาแล้วรีบเดินจากมาด้วยอาการใบหน้าร้อนวูบวาบ... หัวใจเต้นแรงราวจะหลุดออกมาจากอก

         ก็อกๆ...

         เสียงเคาะดังขึ้นเบาๆ ที่หน้าประตูห้องนอนของฉัน เป็๞สัญญาณบอกให้รู้ว่ามีคนมา

    ฉันรีบลุกลงจากเตียงเพื่อเปิดประตูรับ หลังจากแอบนอนรอด้วยหัวใจอันร้อนรุ่ม เมื่อผลักประตูไม้สักบานกว้างออกไปก็เห็นร่างสูงใหญ่ของทอมมี่ ยืนตระหง่านง้ำอยู่หน้าประตู เขายังคงนุ่งกางเกงขาสั้นตัวเดียวกับที่ฉันเห็นเมื่อตอนเย็น ร่างกายท่อนบนเปลือยเปล่าตามความเคยชินเพราะเขามักไม่ชอบสวมเสื้อเวลาทำงานกลางสวน

         เมื่อสังเกตใกล้ๆ จึงเห็นว่าทอมมี่ยังเป็๞ผู้ชายที่ดูหนุ่มแน่นกว่าที่ฉันเคยมองจากระยะไกลๆ อาจจะเป็๞เพราะว่าแสงไฟที่สาดลงมาจากเพดาน ทำให้เห็นร่างซึ่งยังกำยำเพราะทำงานหนักมาทั้งชีวิต ๰่๭๫ไหล่กว้างและบึกบึน ผิวกร้านดำคล้ำแต่ก็สมชายชาตรี เส้นขนรกแผ่ลามอยู่ที่แผงอกกว้าง เนื้อตัวไม่หย่อนย้วยเหมือนของวิลเลี่ยมสามีฉันที่พอกพูนไว้ด้วยไขมันเพราะไม่เคยออกกำลังกาย

         “เข้ามาสิจ๊ะ”

         ฉันกล่าวเสียงหวาน กล้าเอ่ยปากเชิญชวนให้ทอมมี่เข้ามาในห้องเพราะมั่นใจว่าตอนนั้นน้องริวลูกชายของฉันที่นอนอยู่อีกห้องข้างๆ คงหลับแล้ว