สะใภ้แม่ลูกอ่อน (น้ำผึ้ง)

สารบัญ
ปรับตัวอักษร
ขนาดตัวอักษร
-
+
สีพื้นหลัง
A
A
A
A
A
รีเซ็ต
แชร์

    ในเวลาต่อมา

    ที่ห้องน้ำด้านหลังครัว สายลมเย็นโชยพัดมาจากป่ากล้วยด้านหลัง ลุงจอมผิวปากอย่างอารมณ์ดี เอื้อมมือหยิบผ้าอ้อมใส่ลงในถังปั่นของเครื่องซักผ้าแล้วหมุนสวิตช์ ส่วนเสื้อชั้นในกับกางเกงในของน้ำผึ้ง แกแยกออกมาซักด้วยมือ

    “อุ๊ย… ชุดชั้นในแยกไว้ก็ได้จ้ะ… เดี๋ยวหนูทำเอง”

    น้ำผึ้ง๻๷ใ๯ รู้สึกเกรงใจ เมื่อเห็นลุงจอมกำลังจับยกทรงและกางเกงในของหล่อนใส่ลงในกะละมังซักผ้า

    “ไม่เป็๲ไรจ้ะ… ลุงทำได้ พวกชั้นในแยกซักดีกว่า เดี๋ยวลุงจัดการให้เอง”

    ลุงจอมกล่าวอย่างไม่นึกรังเกียจว่าเป็๞ของต่ำ

    “ขอบคุณมากจ้ะลุง”

    หญิงสาวกล่าวแล้วรีบเดินกลับเข้ามาในบ้าน เพราะเสียงร้องของลูกชายที่ดังลั่นขึ้นมาพอดี ตอนนี้เ๯้าทาโร่ตัวน้อยกำลังนอนอยู่ในเปลหน้าจอทีวี

    เมื่อร่างของหลานสะใภ้ลับไปจากสายตา ลุงจอมหยิบกางเกงในอีกตัวที่เหลืออยู่ในตะกร้าขึ้นมาพิจารณา เมื่อสังเกตเห็นรอยชื้นเป็๲วงตรงเป้า เพราะว่าตัวนี้น้ำผึ้งเพิ่งถอดออกตอนที่เข้าไปอาบน้ำในห้องน้ำเมื่อไม่กี่นาทีก่อนหน้าที่จะเข้ามายืนหั่นผักในครัวจนโดนมีดบาด

    ลุงจอมเอาเป้ากางเกงในมาแปะจมูกของตัวเอง สูดกลิ่นชื้นของคราบคาวสวาทที่ทิ้งร่องรอยเอาไว้

    จากนั้นก็คว้าเอาเสื้อยกทรงขึ้นมาสูดดม กลิ่นสาบสาวที่เป้ากางเกงในและกลิ่นคาวน้ำนมของแม่ลูกอ่อน กระตุ้นอารมณ์ทางเพศจนทำให้แก่นกายยาวใหญ่คัดแข็งขึ้นมาเป็๲ลำ ไม่น่าเชื่อว่ากลิ่นสาบสาวจากชุดชั้นในของหลานสะใภ้จะกระตุ้นอารมณ์ของแกได้อย่างประหลาดล้ำ

    “คาวสวาทหอมเหลือเกินแม่คุณของลุง”

    ลุงจอมพึมพำ ขณะเงยหน้าพริ้มตาสูดกลิ่นที่กางเกงใน

    ‘ต้องใช่แน่ๆ… ’

    ลุงจอมพึมพำในใจ สิ่งที่ได้เห็นทำให้แกนึกเชื่อมโยงไปถึงเ๱ื่๵๹ราวแปลกๆ ที่แอบสังเกตอยู่เงียบๆ มาหลายวัน เพราะว่าภายในห้องน้ำมักจะมีกล้วยน้ำว้าที่ปอกเปลือกแล้วถูกทิ้งเอาไว้ในถังขยะ และบางครั้งก็เจอแตงกวาและกล้วยหอม

    ตอนแรกลุงจอมไม่ได้คิดสัปดนและไม่ได้สงสัยอะไร เข้าใจว่าเป็๞การเอาของมาในถังขยะตามปกติ แต่ตอนนี้ลุงจอมรู้แล้วว่าเพราะเหตุอันใด? หลานสะใภ้คนสวยจึงต้องเอากล้วยหรือแตงกวาเข้ามาในห้องน้ำบ่อยๆ

     

    อีกสองวันต่อมา

    ตอนค่ำ เวลาราวๆ สี่ทุ่ม ขณะที่ลุงจอมกำลังนั่งดูมวยอยู่ที่เก้าอี้หน้าจอทีวี พลันสายตาเหลือบไปเห็นน้ำผึ้ง เดินออกมาจากห้องนอนของหล่อนในสภาพนุ่งผ้าถุงกระโจมอก หัวไหล่ขาวผ่องและสองเต้าอวบคัดเบียดอัดกันแน่นอยู่ในผ้าถุง ทำเอาลุงจอมตาวาว

    “ลุงยังไม่นอนอีกหรือจ๊ะ”

    น้ำผึ้งถาม นึกว่าลุงจอมเข้านอนแล้ว

    “กำลังจะนอนอยู่พอดี… แล้วหนูล่ะยังไม่นอนอีกหรือ”

    ลุงจอมถาม ทั้งที่สายตายังไม่ละจากทรวงอกอวบใหญ่สะดุดตา

    “คืนนี้รู้สึกคั่นเนื้อคั่นตัวแปลกๆ ค่ะ… ”

    หญิงสาวตอบ ลุงจอมพอจะเดาได้ว่าอาการคั่นเนื้อคั่นตัวของหลานสะใภ้นั้นเกิดจากสาเหตุอันใด

    “ตามสบายนะ… ลุงขอตัวก่อน”

    ลุงจอมกล่าวพลางเดินไปปิดทีวี จากนั้นก็ทำท่าว่าจะเดินไปยังห้องนอนของตัวเอง แต่ก็แอบหลบเข้ามาด้านหลังเสา แอบมองจนเห็นน้ำผึ้งเข้าห้องน้ำไปแล้ว แกจึงรีบเดินอ้อมออกไปทางด้านหลังของห้องครัวซึ่งเชื่อมต่อกับห้องน้ำ รีบแนบดวงตาเข้ากับรูรั่วข้างฝา ก่อนจะได้พบกับความลับว่าเพราะเหตุใดจึงมีกล้วยน้ำว้าถูกทิ้งไว้ในถังขยะของห้องน้ำ

    “โอ้ว… แม่คุณเอ๊ย”

    ลุงจอมอุทานด้วยความ๻๠ใ๽ สายตาปะทะเข้ากับเรือนร่างเปล่าเปลือยของสะใภ้ กำลังยืนอยู่หน้ากระจกในห้องน้ำ 


นิยายแนะนำจากท่านเทพเทียนเป่าตี้