ิญญาผู้พิทักษ์ต้นหลิวเปล่งแสงระยิบระยับออกมาเป็จุดๆ เป็ครั้งคราว แสงสีเขียวจะลอยออกมาจากกิ่งหลิวและกระจายเข้าสู่ร่างของหลินเสวียน มันคือพลังแห่งชีวิตที่บริสุทธิ์และอ่อนโยนที่สุด ใช้รักษาาแในร่างกายและมีผลลัพธ์ที่น่าอัศจรรย์ อีกทั้งยังไม่ทิ้งปัญหาในอนาคต
กิ่งหลิวบางเบาพลิ้วไหวไปตามสายลม แสงสีเขียวจางๆ ทอประกายในหุบเขาแห่งนี้ ิญญาผู้พิทักษ์จ้องมองหลินเสวียนด้วยความใส่ใจ
หลังจากการรักษาผ่านไปหลายวัน ิญญาผู้พิทักษ์ค้นพบว่าร่างกายของหลินเสวียนนั้นมหัศจรรย์ยิ่งนัก ร่างกายของเขาราวกับถูกสร้างขึ้นจากความหมายของมหาเต๋านับไม่ถ้วน ทุกอณูของกระดูก เนื้อหนัง และเส้นลมปราณ ล้วนมีลวดลายของมหาเต๋าที่ซับซ้อนและลึกซึ้ง
ยิ่งไปกว่านั้น ยังมีลวดลายบางส่วนที่ิญญาผู้พิทักษ์สามารถเข้าใจได้ แต่ก็มีบางส่วนที่มันไม่อาจล่วงรู้ความหมาย
สิ่งนี้ทำให้ิญญาผู้พิทักษ์รู้สึกประหลาดใจยิ่งนัก ต้องรู้ไว้ว่าตัวตนที่แท้จริงของมันนั้นน่าสะพรึงกลัวเพียงใด! ต้นกำเนิดของมันสามารถสืบย้อนกลับไปถึงจุดเริ่มต้นของกาลเวลา และยังคงอยู่รอดมาั้แ่ยุคแห่งความโกลาหล มันเป็หนึ่งในผู้แข็งแกร่งที่สุดของศึกครั้งนั้น พลังของมันยิ่งใหญ่และน่าเกรงขาม ถึงขั้นสามารถเปรียบเทียบกับผู้ที่อยู่เื้ัดินแดน์ได้
เมื่อแม้แต่ิญญาผู้พิทักษ์ต้นหลิวยังไม่สามารถเข้าใจลวดลายเ่าั้ได้ ก็คงจินตนาการได้ว่ามันลึกซึ้งและซับซ้อนเพียงใด บางทีอาจแตะต้องถึงต้นกำเนิดของมหาเต๋าแล้วก็เป็ได้
เขาเกิดมาพร้อมกับความสอดคล้องกับมหาเต๋าโดยสมบูรณ์ และมีท่าทีรวมถึงจิตใจของผู้ไร้เทียมทาน หรืออาจกล่าวได้ว่าหลินเสวียนเป็ผู้ไร้เทียมทานมาแต่กำเนิด
เวลาผ่านไปอย่างช้าๆ าแของหลินเสวียนฟื้นตัวอย่างรวดเร็ว และไม่มีความกังวลเื่ผลกระทบในอนาคตเลย ความเร็วในการฟื้นตัวที่น่าสะพรึงกลัวเช่นนี้ ทำให้ผู้พบเห็นต้องตกตะลึง
"หลิวเซียน ข้ากลับมาแล้ว!"
ทันใดนั้น เสียงเล็กๆ ที่น่ารักก็ดังขึ้นจากที่ไกลออกไป
ร่างเล็กแต่แข็งแรงคนหนึ่งแอบเล็ดลอดเข้ามาจากนอกหุบเขา ในมือของเขาถือหม้อที่ส่งกลิ่นหอมหวน ด้านในเป็น้ำนมอสูรต้มร้อนๆ
"ทำไมเขายังไม่ตื่นอีกล่ะ? หลิวเซียน เขาจะฟื้นตัวเมื่อไหร่?"
เด็กน้อยฮวงห่าวเบิกตากลมโตสีดำสนิทของเขา ถามด้วยความสงสัย
"เขาน่าจะตื่นตอนเช้า" ิญญาผู้พิทักษ์ต้นหลิวตอบ
"โอ้! ท่านปู่หัวหน้าหมู่บ้านอุตส่าห์ต้ม น้ำนมอสูรให้พวกเราด้วยความยากลำบาก แล้วให้ข้านำมาให้หลินเสวียน ดูเหมือนว่าข้าจะต้องดื่มมันคนเดียวซะแล้ว จะปล่อยให้มันเย็นไม่ได้!"
เด็กน้อยกลืนน้ำลายอึกใหญ่ ก่อนจะนั่งลงบนก้อนหินข้างสระน้ำ กอดหม้อน้ำนมอสูรไว้แน่นแล้วดื่มเข้าไปเป็อึกๆ ใบหน้าเต็มไปด้วยความสุข
ิญญาผู้พิทักษ์ต้นหลิวมองดูท่าทีที่ไม่ค่อยเหมาะสมของเด็กน้อยแล้วก็อดรู้สึกจนปัญญาไม่ได้
ที่จริงแล้ว ใน่เวลาที่ผ่านมา หลังจากที่เด็กน้อยเริ่มฝึกบ่มเพาะพลังอย่างจริงจัง ความเร็วในการฝึกตนของเขาก็พุ่งสูงขึ้นอย่างรวดเร็ว ภายในเวลาไม่ถึงครึ่งปี เขาก็ทะลวงเข้าสู่ระดับสร้างรากฐานได้สำเร็จบรรลุถึงระดับ1ของขอบเขตสร้างรากฐาน
ต้องรู้ไว้ว่าเด็กน้อยฮวงห่าวเพิ่งมีอายุเพียงสามขวบครึ่งเท่านั้น แต่กลับสามารถฝึกฝนจนทะลวงผ่านระดับแรกของขอบเขตสร้างรากฐานได้! ไม่ว่าจะเป็ในแดนรกร้างอันกว้างใหญ่ หรือแม้แต่ทั่วทั้งอาณาเขตเหนือคราม เด็กเช่นนี้ก็หาได้ยากยิ่ง!
เดิมที ิญญาผู้พิทักษ์ต้นหลิวคิดว่า ภายใต้การดูแลอย่างพิถีพิถันของตนเอง เด็กน้อยฮวงห่าวจะสามารถแซงหน้าหลินเสวียนไปได้อย่างแน่นอน
แต่สิ่งที่ทำให้มันรู้สึกประหลาดใจเป็อย่างมากก็คือ หลินเสวียนกลับก้าวหน้าไปถึงขั้นที่สามารถทัดเทียมกับผู้ฝึกตนระดับแก่นทองคำ และยังสามารถเข้าร่วมการต่อสู้กับผู้แข็งแกร่งระดับแก่นทองคำได้อีกด้วย!
ิญญาผู้พิทักษ์ต้นหลิวรู้สึกประหลาดใจและทอดถอนใจอยู่ภายในใจ มันไม่รู้ว่าสิ่งนี้เป็เพราะความแตกต่างทางพร์ หรือเป็เพราะความแตกต่างทางจิตใจกันแน่!
คิดมาถึงตรงนี้ ิญญาผู้พิทักษ์ต้นหลิวก็อดไม่ได้ที่จะโบกสะบัดกิ่งก้านของมัน และถอนหายใจเบาๆ
หลังจากเวลาผ่านไปประมาณสี่ชั่วยาม ในที่สุดหลินเสวียนก็ฟื้นคืนสติ
ทันทีที่ลืมตาขึ้น แสงแห่งดวงอาทิตย์ ดวงจันทร์ และดวงดาวราวกับปรากฏขึ้นภายในดวงตาของเขา
เขาไม่ตื่นใแม้แต่น้อย ค่อยๆ ลุกขึ้นจากบ่อน้ำพุิญญาอย่างสงบ ก่อนจะกวาดตามองไปรอบๆ
หลินเสวียนพบว่าเด็กน้อยอยู่ข้างๆ เขา เขาเข้าสู่สภาวะบ่มเพาะพลังแล้ว ต้นหลิวสูงตระหง่านยังคงเหมือนเดิม มันยังคงสงบนิ่งและเงียบสงัด
หลินเสวียนถอนหายใจเบาๆ ก่อนจะโค้งคำนับให้กับต้นหลิวสูงตระหง่าน "ขอบคุณที่ช่วยข้าในครั้งนี้ ิญญาผู้พิทักษ์"
กิ่งหลิวที่ปกคลุมทั่วฟ้าค่อยๆ แกว่งไกว เสียงของิญญาผู้พิทักษ์ต้นหลิวนั้นสงบนิ่งมาก "ก็แค่การแลกเปลี่ยน ข้า้าสายฟ้าศักดิ์สิทธิ์นั้นเพื่อช่วยฟื้นฟูาแของข้า ว่าแต่… สายฟ้าศักดิ์สิทธิ์ที่เ้าส่งลงมานั้นเรียกว่าอะไร?"
"สายฟ้านั่นเรียกว่า 'สายฟ้า์เก้าชั้นฟ้า' ว่ากันว่าเป็สายฟ้าลงทัณฑ์จากมหาเต๋าดั้งเดิมในยุคา" หลินเสวียนตอบโดยไม่ปิดบัง
"มหาเต๋า? ยุคา?" กิ่งหลิวลอยพลิ้วไหวอยู่กลางอากาศ น้ำเสียงแฝงไปด้วยความสงสัย ไม่ว่าทั้งมรดกความรู้หรือความทรงจำของิญญาผู้พิทักษ์ต้นหลิว มันไม่เคยได้รับรู้ถึงการดำรงอยู่ของมหาเต๋าและยุคามาก่อน
"ใช่แล้ว… ผู้าุโ ข้าหลับไปนานแค่ไหน?" หลินเสวียนถามด้วยความเคารพ
"สี่วัน"
"แล้วครอบครัวของข้า…" ความกังวลฉายวาบขึ้นในดวงตาของหลินเสวียน
"ไม่มีอะไรน่าเป็ห่วง"
เมื่อได้ยินคำตอบจากิญญาผู้พิทักษ์ต้นหลิว หลินเสวียนก็ถอนหายใจด้วยความโล่งอก ความกังวลที่หนักอึ้งในใจก็คลายลง เขากลับไปนั่งข้างบ่อน้ำพุิญญา ประคองใบหน้าของตนและครุ่นคิดเกี่ยวกับก้าวต่อไปของตนเอง หลังจากผ่านไปนาน เขาก็เอ่ยขึ้นว่า
"ผู้าุโ แล้วเตาหลอมเก้าทมิฬพิฆาต์ล่ะ?"
แสงสีเขียวมรกตเจือด้วยแสงสีเงินสว่างวาบขึ้น ช่องว่างมิติขนาดใหญ่ปรากฏขึ้นในความว่างเปล่า และเตาหลอมโบราณขนาดสิบจั้งก็ตกลงมาจากฟากฟ้า ลอยอยู่ตรงหน้าหลินเสวียน
"เตาหลอมนี้เป็สมบัติโบราณ ถูกสร้างขึ้นโดยผู้บำเพ็ญเพียรสายมาร มันสามารถดูดซับโลหิตล้ำค่า เืที่แปรผัน และแม้กระทั่งแก่นเื เพื่อใช้ทะลวงข้อจำกัดของตนเอง กล่าวคือ ในทางทฤษฎีแล้ว มันสามารถทำให้ผู้หนึ่งก้าวสู่หนทางเซียนได้
แม้แต่ในยุคโบราณ เตาหลอมเซียนก็ยังเป็ที่รังเกียจ เพราะมันเคยก่อความวุ่นวายอย่างใหญ่หลวงในอาณาเขตหนึ่ง ทำให้สรรพชีวิตต้องทุกข์ทรมานและล้มตายเป็จำนวนมาก
เดิมทีข้าคิดว่าเตาหลอมทั้งหมดถูกทำลายไปหมดแล้ว คาดไม่ถึงเลยว่ามันจะยังคงเหลืออยู่ในสภาพสมบูรณ์เช่นนี้"
เตาหลอมโบราณหมุนช้าๆ อยู่กลางอากาศ กลิ่นอายโบราณและลึกลับแผ่ออกมา
ทันใดนั้น ิญญาผู้พิทักษ์ต้นหลิวก็ใช้กิ่งของมันปัดผ่านตัวเตาหลอม และในพริบตา การพรางตัวของเตาหลอมก็พังทลายลง
กลิ่นคาวเืที่เข้มข้นและรุนแรงอย่างยิ่งพลันแผ่ซ่านออกมา เตาหลอมที่เคยมีกลิ่นอายโบราณ บัดนี้กลับเต็มไปด้วยความรู้สึกอัปมงคล ราวกับเป็สิ่งมีชีวิตอันชั่วร้ายจากขุมนรก
เสียงร้องโหยหวนของดวงิญญาอาฆาตและเสียงคำรามของภูตผีปีศาจดังแว่วออกมาจากในเตาหลอม ทำให้ผู้พบเห็นรู้สึกหนาวสะท้านไปถึงกระดูก
"พวกมัน? หรือว่าทั้งเก้าเตาต้องหลอมรวมกันถึงจะกลายเป็เตาหลอมเก้าทมิฬพิฆาต์ที่แท้จริง?"
หลินเสวียนเฉียบแหลมพอจะจับสังเกตถึงรายละเอียดเล็กๆ นี้ได้
กิ่งก้านของิญญาผู้พิทักษ์ต้นหลิวพลิ้วไหวไปตามสายลม ราวกับว่ามันรับรู้ถึงความคิดของหลินเสวียน
"นั่นจึงเป็เหตุผลว่าทำไม การที่เ้าชิงเตาหลอมนี้ไป มันจึงเป็ทั้งเื่ดีและเื่ร้ายในเวลาเดียวกัน"
"ราชวงศ์เซียนได้เตรียมการข้ามทวีปเพื่อกวาดล้างตระกูลหลินแล้ว"
...
ทุกสิ่งที่เกิดขึ้นในตอนนี้ ล้วนเป็ไปตามที่ิญญาผู้พิทักษ์ต้นหลิวคาดการณ์ไว้
(เปลี่ยนชื่อจากราชวงศ์เซียน>ราชวงศ์เซียน์)
