ลู่เหวินเจิ้นมองพี่ชายที่กำลังโกรธ ในใจก็ยิ่งไม่กล้าพูดความจริงออกไป ขณะเดียวกันลู่เหวินจงเห็นท่าทีอ้ำๆ อึ้งๆ หลบเลี่ยงของน้องชาย เพียงเท่านี้ยังจะมีอะไรที่เขาไม่เข้าใจอีก เขาหัวเราะฮ่าฮ่าอย่างเย็นชา “ลู่เหวินเจิ้นเอ๋ยลู่เหวินเจิ้น มารดาเถอะ เจ้า...