บทที่ 337 คมอารักขา        ป่าท้อกว้างใหญ่ มีดอกไม้สีชมพูผลิบานและใบไม้ปลิวว่อน สวยงามและเงียบสงบ        ทันใดนั้น เสียงของชายหนุ่มก็ดังขึ้นอย่างเงียบๆ        “ข้าปฏิเสธ”        ในตอนนี้ ฉู่อวิ๋นจ้องมองไปที่กระบี่ไม้เล็กๆ ที่เรืองแสงอยู่ตรงหน้า แล้วเ...