บทที่ 41: พยัคฆ์ทะยานเมฆาแสงจันทร์นวลกระจ่างอาบไล้ลานลับหลังจวนชินอ๋องที่ถูกปกคลุมด้วยร่มเงาบางๆ บรรยากาศเงียบสงัดมีเพียงเสียงลมหนาวที่พัดหวีดหวิว ทว่าท่ามกลางความสงัดนั้น กลับมีเงาร่างสูงโปร่งหนึ่งยืนตระหง่านอยู่ใจกลางลานหินโจวเหยียน ในชุดรัดกุมสีด...