คิมหันต์กระชากผ้าเช็ดตัวออกจากเอวของโลแกน เพียงเท่านั้นอาวุธคู่กายที่แอบตื่นตัวอยู่เงียบๆ ก็ได้โอกาสดีดผึงออกมาจากง่ามขาของโลแกน
“โอ้ว… ”
ความเป็ชายของโลแกนทำเอาคิมหันต์ตาวาว ไม่ธรรมดาเลยจริงๆ... สิ่งที่เห็นทำให้รู้สึกหัวใจเต้นแรง เผลอตวัดลิ้นเลียริมฝีปากด้วยความลืมตัว
“อย่าดีกว่าคุณหนู... ”
โลแกนรู้… ว่าคิมหันต์จะทำอะไร
“มีอะไรให้ต้องลังเลอีกล่ะ... อย่าแกล้งโง่นักเลยน่ะ
โลแกน… โอกาสแบบนี้ไม่ได้มีบ่อยๆ ฉันจะบอกว่านายเป็ผู้ชายคนแรกที่จะได้เอาไอ้จ้อนยัดเข้ามาในปากฉัน”
คิมหันต์กล่าว
“คุณหนูเป็ถึงซุปตาร์ชื่อดัง แน่ใจนะครับที่จะทำอย่างนี้กับผม... ”
โลแกนยอมรับว่ายากเย็นเหลือเกิน ที่จะห้ามตัวเองไม่ให้รู้สึกอะไรกับซุปตาร์หนุ่มก้นงอนสุดเย้ายวนคนนี้
“โถ… ซุปตาร์ก็คนเหมือนกัน ถ้าฉันถอดหัวโขน ถอดหน้ากากความโด่งดังที่เป็เหมือนภาพมายาออกไปให้หมด... ฉันก็แค่คนธรรมดาคนหนึ่งที่มีเืเนื้อและความ้า”
มีความเก็บกดอยู่ในน้ำเสียงของซุปตาร์หนุ่ม
“แต่ว่า... ”
โลแกนพูดไม่ทันจบก็ถูกขัดขึ้นเสียก่อน
“ฉันไม่ได้คิดว่าตัวเองวิเศษวิโสไปกว่าคนอื่นเลยสักนิด บางทีฉันเคยนึกอิจฉาคนธรรมดาด้วยซ้ำ ที่สามารถทำอะไรก็ได้โดยไม่ต้องระมัดระวังว่าจะตกเป็ข่าวหรือมีใครคอยจับตามอง ไม่ต้องอึดอัดเหมือนซุปตาร์มีกรรมอย่างฉันที่เป็อยู่ในตอนนี้”
คิมหันต์พูดให้คิด มันทำให้โลแกนรู้ว่าซุปตาร์หนุ่มคนนี้มีความเก็บกดทางอารมณ์อยู่ไม่น้อย ลึกๆ แล้วน่าสงสาร
ข้อเสียของการที่มีชื่อเสียงโด่งดังจนกลายเป็คนของสาธารณะ ทำให้คิมหันต์ไม่อาจเดินถนนได้เหมือนคนปกติ ทุกวันนี้ปาปารัสซี่ตามกันให้วุ่น หลายอย่างจึงต้องหลบๆ ซ่อนๆ ทำ... รวมทั้งสิ่งที่คิมหันต์กำลังจะทำกับบอดี้การ์ดมาดเข้มคนนี้
“อ๊ะ... ”
โลแกนสะดุ้ง มือเรียวของซุปตาร์หนุ่มเอื้อมเข้ามากุมแก่นกายที่ใหญ่มากจนมือกำไม่รอบ ค่อยๆ รูดขึ้นลงคล้ายจะทำความรู้จักกับดุ้นเอ็นร้อนผ่าวของเขา ก่อนจะครอบริมฝีปากเข้าหาส่วนปลายสีม่วงถอกทู่เหมือนดอกเห็ดตูม
