จ้าวแห่งหุบเหวมืดนั่งอยู่บนบัลลังก์
หมอกดำไร้สิ้นสุดม้วนตัวและปั่นป่วนอยู่ในความลึกสุดของหุบเหว มันราวกับเมฆดำที่บดบังท้องฟ้าก่อนเกิดพายุใหญ่ คลื่นพลังอันน่าสะพรึงกลัวแผ่ซ่านไปทั่วทั้งบริเวณ
ดวงตาของหลินเสวียนทอประกายขณะจ้องมอง เขาได้เฝ้าสังเกตจ้าวแห่งหุบเหวมืดอย่างใกล้ชิดเป็ครั้งแรก ทั่วร่างของอีกฝ่ายถูกปกคลุมด้วยหมอกดำอันชั่วร้าย พลุ่งพล่านไปด้วยกลิ่นอายที่ชั่วร้ายที่หนาแน่น ภายใต้ชั้นหมอกนั้น เขาแลเห็นาแที่เน่าเปื่อยและกระดูกขาวสลับซับซ้อนด้วยลวดลายที่สยดสยอง
"มันช่างคล้ายกันจริงๆ..."
ดวงตาของหลินเสวียนหดแคบลงชั่วขณะ ก่อนที่เขาจะพลิกข้อมือโดยไม่ลังเล หยิบถุงใบเล็กออกมา และนำหนึ่งในเก้าเตาหลอมเก้าทมิฬพิฆาต์ออกมา
"หนึ่งในเก้าเตาหลอมเก้าทมิฬพิฆาต์อย่างนั้นหรือ? เ้าหามันมาได้จากที่ใด?" จ้าวแห่งหุบเหวมืดบนบัลลังก์เอ่ยถามด้วยน้ำเสียงสงบนิ่ง
"ข้าได้มันมาจากราชวงศ์เซียน์ พวกมันเป็ขุมอำนาจอันดับหนึ่งของอาณาเขตเหนือคราม พวกมันรวบรวมเตาหลอมครบทั้งเก้าใบแล้ว" หลินเสวียนตอบกลับ
"ราชวงศ์เซียน์งั้นหรือ? ในอดีต พวกมันเป็ได้เพียงแค่ขุมอำนาจระดับสอง เหตุใดพวกมันจึงอาศัยพลังของเก้าเตาหลอมเพื่อเติบโตถึงเพียงนี้?"
แม้น้ำเสียงของจ้าวแห่งหุบเหวมืดจะยังคงสงบนิ่ง ทว่าหมอกดำรอบกายกลับสั่นไหว ราวกับกำลังบ่งบอกถึงความโกรธเกรี้ยว
หลินเสวียนััได้ถึงจิตสังหารที่แผ่ออกมาจากจ้าวแห่งหุบเหวมืด เห็นได้ชัดว่าระหว่างเขากับราชวงศ์เซียน์ต้องมีความขัดแย้งกันมาก่อน!
"พวกมัน้าเปิดเส้นทางเซียนอีกครั้ง" หลินเสวียนกล่าวด้วยความระมัดระวัง หลังจากครุ่นคิดอยู่ครู่หนึ่ง
"แค่ราชวงศ์เซียน์เล็กๆ พรรค์นั้น? แค่คนไร้ค่าไม่กี่คนเ่าั้ พวกมันคิดจะเปิดเส้นทางเซียน? ฝันกลางวันชัดๆ" น้ำเสียงของจ้าวแห่งหุบเหวมืดยังคงสงบ แต่หมอกดำรอบตัวกลับปั่นป่วน พร้อมกับจิตสังหารที่พวยพุ่งออกมา
"เก้าเตาหลอมจะถูกหลอมรวมกันกลายเป็เตาหลอมเก้าทมิฬพิฆาต์ และเปิดเส้นทางสู่ความเป็เซียน"
"เื่นั้นเป็ความจริง"
จ้าวแห่งหุบเหวมืดเอ่ยอย่างเยือกเย็น ตำหนักที่แตกสลายใต้ร่างของเขาปล่อยแสงนับล้านดวง ส่องสว่างไปยังเตาหลอม ราวกับ้ากระตุ้นบางสิ่ง เตาหลอมสั่นไหวและปลดปล่อยกลิ่นอายชั่วร้ายที่แปลกประหลาดออกมา
"แต่เ้าคิดว่าการรวบรวมเตาหลอมเก้าทมิฬพิฆาต์มันง่ายขนาดนั้นหรือ? เ้าคิดว่าาแทั้งหมดของข้าเกิดจากอะไร?"
"เตาหลอมนี้เป็สาเหตุ สามในสิบ ของาแเ่าั้"
ดวงตาของหลินเสวียนสั่นไหวอย่างรุนแรง ขณะเดียวกันประกายตาของเขาก็ทอแววเร่าร้อน นี่เป็ความลับอันยิ่งใหญ่! ที่แท้าแภายในที่ตกค้างบนร่างของจ้าวแห่งหุบเหวมืดกลับมีความเกี่ยวข้องกับเตาหลอมเก้าทมิฬพิฆาต์! และมันเป็สาเหตุถึงสามในสิบส่วนเลยทีเดียว! เป็ไปได้หรือไม่ว่าจ้าวแห่งหุบเหวมืดจะมีความเกี่ยวข้องที่ลึกซึ้งกับเตาหลอมนี้?
"เ้าไม่จำเป็ต้องคาดเดา" น้ำเสียงของจ้าวแห่งหุบเหวมืดยังคงราบเรียบ จากนั้น แสงสีดำที่ลึกลับและแฝงไว้ด้วยพลังแปลกประหลาดก็ถูกดึงออกมาจากเตาหลอม
แสงสีดำนั้นดูราวกับหลับใหลมานานหลายปี มันแผ่พลังโบราณและดุร้ายออกมา หลังจากที่มันถูกดึงออกมาโดยจ้าวแห่งหุบเหวมืด เขาก็กลืนมันลงไปทันที
"นี่ไม่ใช่เตาหลอมของข้า" หลังจากกลืนแสงสีดำนั้นลงไป จ้าวแห่งหถบเหวมืดเอ่ยอย่างช้าๆ
"ไม่ใช่ของท่าน?" หลินเสวียนขมวดคิ้วด้วยความสงสัย
"ข้าเคยเตาหลอมเก้าทมิฬพิฆาต์ แต่ในขณะที่ข้ากำลังปิดด่านบ่มเพาะ พวกราชวงศ์เซียน์ส่งคนมาขโมยมันไป" จ้าวแห่งหุบเหวมืดกล่าวเสียงต่ำ
ทันใดนั้น เขาสะบัดมือ ปลดปล่อยแสงิญญาสีดำพุ่งออกไปดั่งสายฟ้า ทะลวงเข้าหาเตาหลอมตรงหน้าหลินเสวียน!
แสงิญญาสีดำนั้นน่าสะพรึงกลัวอย่างยิ่ง พลังของมันราวกับเป็กระบวนท่าสังหารของผู้ฝึกตนระดับจิติญญาขั้น4 กลิ่นอายของมันกว้างใหญ่และทรงพลัง ประหนึ่งสามารถสังหารทุกสรรพสิ่งได้
ภายใต้สายฟ้าที่ะเิออกมา กระดูกนับไม่ถ้วนรอบบริเวณกลายเป็ผุยผง เตาหลอมเองก็ถูกปกคลุมด้วยแสงสีดำ
ส่วนหลินเสวียนที่อยู่ในม่านหมอกดำโดยรอบ ยังคงปลอดภัย
ครู่ต่อมา แสงสีดำนับไม่ถ้วนค่อยๆ จางหายไป ทว่า เตาหลอมกลับไม่มีการเปลี่ยนแปลงแม้แต่น้อย
"เป็ไปตามคาด... กลิ่นอายเซียนในเตาหลอมนี้ช่างดึงออกมายากเย็นนัก..." จ้าวแห่งหุบเหวมืดพึมพำกับตัวเอง
เบื้องล่าง หลินเสวียนเห็นว่าได้เวลาพอดี จึงกล่าวขึ้นด้วยเสียงทุ้มต่ำว่า
"ท่านอาจไม่รู้ แต่ตอนนี้ราชวงศ์เซียน์กำลังระดมกำลังของทั้งราชวงศ์เพื่อรวบรวมอัจฉริยะจากทั่วทุกสารทิศ พวกมันเตรียมจะใช้เตาหลอมเก้าทมิฬพิฆาต์เป็เครื่องสังเวย เพื่อหลอมสร้าง เตาหลอมเก้าทมิฬพิฆาต์ขึ้นใหม่และเปิดเส้นทางเซียนอีกครั้ง!"
"หากท่านเลือกที่จะร่วมมือกับตระกูลหลินของข้า บางทีเราอาจสามารถหยุดยั้งหายนะนี้ และ่ชิงเตาหลอมทั้งเก้าเพื่อเปิดเส้นทางเซียนได้!"
เมื่อได้ยินเช่นนี้ น้ำเสียงอันสงบนิ่งและเยือกเย็นของจ้าวแห่งหุบมืดกลับเผยแววดูแคลนที่หายากออกมา เขาแค่นเสียงเ็าแล้วกล่าวว่า
"แทนที่จะร่วมมือกับตระกูลหลินของเ้า เหตุใดข้าจะไม่ร่วมมือกับราชวงศ์เซียน์เสียเลย? อีกอย่าง หากข้าช่วยเ้าจัดการกับราชวงศ์เซียน์ ข้าจะได้อะไรเป็การตอบแทน?"
"ถ้าข้าบอกว่าข้ามั่นใจว่าสามารถรักษาาแภายในของท่านได้ล่ะ?" หลินเสวียนยิ้มบางๆ ดวงตาของเขาเปล่งแสงศักดิ์สิทธิ์ และมีแสงสีม่วงแผ่ออกมารอบตัว
"าแภายในของข้าหรือ?"
เสียงแ่เบานั้นเจือไปด้วยความเสียดาย ความดูแคลน และที่มากที่สุดคือความไม่เชื่อถือ
"เ้ารู้หรือไม่ว่าาแบนร่างของข้ามาจากอะไร? หากข้าสามารถรักษาและฟื้นฟูพลังของข้าได้เต็มที่ อย่าว่าแต่ราชวงศ์เซียน์เล็กๆ นี้เลย ในอาณาเขตเหนือครามยังมีที่ใดที่ข้าไปไม่ได้?"
ดวงตาของหลินเสวียนทอประกาย เขาพลิกข้อมือ หยิบสมบัติล้ำค่าชิ้นที่สามที่เขานำติดตัวมาจากตระกูลหลิน และเตรียมจะเผยให้เห็น
สายฟ้าสีม่วงพุ่งพล่านอยู่ในมือของเขา มันคือสายฟ้า์เก้าชั้นฟ้า! สายฟ้าที่เคยรักษาอาการาเ็ของิญญาพิทักษ์ต้นหลิว!
กล่าวได้ว่าในพริบตาที่หลินเสวียนนำสายฟ้า์เก้าชั้นฟ้าออกมา กลิ่นอายชั่วร้ายรอบข้างก็ปั่นป่วนขึ้นทันที!
บนซากตำหนักโบราณที่แตกร้าว กลิ่นอายชั่วร้ายพวยพุ่งปกคลุมไปทั่วอากาศ ไม่ต้องสงสัยเลยว่า กลิ่นอายนี้เต็มไปด้วยพลังปราณิญญาและพลังปีศาจ มันเข้มข้นถึงขนาดกลายเป็สสารจับต้องได้! นี่คือพลังต้นกำเนิดของจ้าวแห่งหุบเหวมืด!
พลังนี้แฝงไปด้วยอักขระลับของหุบเหวมืดมากมาย คล้ายจะซ่อนกฎเกณฑ์มหาเต๋าไว้ข้างใน! ยามที่มันปะทุออกมา มันได้ก้าวข้ามระดับของจิติญญาไปแล้ว!
จ้าวแห่งหุบเหวมืดตกตะลึงเป็อย่างยิ่ง ร่างของเขาพลันลุกขึ้นยืน ดวงตาสีดำจ้องเขม็งไปที่สายฟ้าสีม่วงที่กำลังขยับไปมาในมือของหลินเสวียน
เขากล่าวทีละคำด้วยน้ำเสียงหนักแน่นว่า "สิ่งนั้นคืออะไร?"
แต่สิ่งที่ทำให้จ้าวแห่งหุบเหวมืดตกตะลึงอย่างแท้จริง ไม่ใช่สายฟ้าเก้า์ แต่เป็แสงอันเจิดจ้าที่พลันส่องประกายในมือของหลินเสวียนในชั่วพริบตาถัดมา!
ภายในแสงนั้น กฎเกณฑ์มหาเต๋าพลุ่งพล่าน ลวดลายแห่งมหาเต๋าปรากฏขึ้นและไหลเวียนต่อเนื่อง เพียงแค่ดำรงอยู่ ก็สามารถััได้ถึงพลังชีวิต การฟื้นคืนของ์และโลก!
ที่สำคัญ ณ ศูนย์กลางของกลุ่มแสงนั้น ยังมีอักขระโบราณลึกลับตัวหนึ่งส่องประกาย—เป็อักขระที่แม้แต่จ้าวแห่งหุบเหวมืดยังไม่เคยพบเห็นมาก่อน!
