“พี่ยอดก็รู้ว่าผมเป็๲แบบนี้... เอ่อ... ”

    บุญล้อมหนักใจที่จะเอ่ยถึงอาการอ่อนด้อยไม่เอาไหนของน้องชาย จึงชี้มือลงมาที่เป้ากางเกงแฟ่บๆ ของตัวเอง รู้สึกเ๯็๢ป๭๨นักที่จะเอ่ยถึงความบกพร่องของอวัยวะเพศของตัวเองที่ทุกวันนี้เหมือนกับว่ามีเอาไว้เยี่ยวเพียงอย่างเดียว

    ความรู้สึกว่าตัวเองหมดศักดิ์ศรีและมีปมด้อย ทำให้บุญล้อมต้องรีบยกเหล้าขึ้นกรอกลงคออีกแก้ว

    ความร้อนของเหล้าขาวที่เคลื่อนลงลำคอทำให้บุญล้อมรู้เลยว่าตำแหน่งของตับไตไส้พุงของตัวเองนั้นอยู่ตรงไหนในร่างกาย

    “ก็น่าเห็นใจทั้งสองคน... ทั้งเอ็งและมาลีนั่นแหละ”

    คนที่แอบตีท้ายครัวด้วยการ ‘ล่อ’ เมียของลูกน้องมาแล้ว แกล้งทำสุ้มเสียงว่าเห็นใจบุญล้อมเสียเต็มประดา ทั้งที่แอบสมน้ำหน้าอยู่ลึกๆ

    “ก็จะทำยังไงได้... ในเมื่อ... ”

    บุญล้อมเ๯็๢ป๭๨ที่จะเอ่ยออกมา แต่ในที่สุดก็เอ่ยออกมาจนได้

          “จะทำยังไงได้ล่ะพี่ยอด... ในเมื่อทุกวันนี้ไอ้นั่นของผมมีเอาไว้เยี่ยวเพียงอย่างเดียว... ไม่แข็งไม่สู้มาตั้งนานแล้ว พอจะแข็งขึ้นมาบ้างก็๰่๥๹สั้นๆ เท่านั้น ยังไม่ทันได้สอดใส่ก็พับก็อ่อนหมดสภาพ”

         เสียงของบุญล้อมสลดลง เน้นคำว่า ‘เอาไว้เยี่ยว’ ออกมาดังๆ เหมือนเยาะเย้ยชีวิตที่เล่นตลกกับตนได้ถึงเพียงนี้

         “แล้ว... เอ่อ มึงอยากเห็นนังมาลีเมียมึงมีความสุขไหมล่ะไอ้ล้อม?”

         ช่างยอดเลียบๆ เคียงๆ เพื่อจะเข้าเ๹ื่๪๫สำคัญ และ คำพูดของหัวหน้างานทำให้หัวคิ้วของบุญล้อมชิดเข้าหากันด้วยความสงสัย

    “พี่ยอดหมายความว่ายังไง?”

         “ไหนๆ... วันนี้เราก็มีโอกาสได้คุยกันแล้ว... งั้นกูขอเปิดอกกับมึงอย่างลูกผู้ชาย... กูสารภาพว่าชอบนังมาลีเมียมึงว่ะ... ชอบมานานแล้ว”

         สิ่งที่ได้ยินทำให้บุญล้อมรู้สึกราวกับว่าโดนฟ้าฝ่าหัวกระบานทั้งที่ไม่มีเค้าลางของเมฆฝนมาก่อน