หล่อนรีบจูงมือลุงไกรพาหลบออกมาอีกฟากของร้านที่รถกระบะของลุงไกรจอดทิ้งเอาไว้
จากนั้นพากันขับรถออกมาโดยที่ไม่มีใครรู้ว่าเกิดเหตุการณ์อะไรขึ้นที่ด้านหลังลานจอดรถเมื่อครู่
“ทำไมลุงมาทันเวลาพอดี… ”
เดือนวาดเอ่ยถามด้วยความสงสัย…
เมื่อรถกระบะขับเคลื่อนสี่ล้อสีดำคันใหญ่ของลุงไกรแล่นออกมาสู่ถนนใหญ่
“เมื่อกี้ลุงโทรหาเดือนแต่ไม่มีคนรับ… ลุงก็เลยโทรไปหาพิงค์… จึงรู้ว่าไอ้เสี่ยนั่นมันชวนเดือนให้นั่งดื่มต่อ… ลุงโทรหาเดือนแล้วไม่มีคนรับลุงก็เลยสังหรณ์ใจว่าจะเกิดเื่ไม่ดี… ก็เลยรีบมาที่ร้าน… ”
ลุงไกรกล่าวราวกับมีตาทิพย์
“ช่างบังเอิญ… นี่ถ้าลุงไกรมาไม่ทันเดือนคงโดนมันย่ำยีไม่เหลือชิ้นดี… ”
เดือนวาดกล่าว…
มองหน้าชายร่างสูงใหญ่สุดหล่อล่ำที่นั่งอยู่ในตำแหน่งคนขับด้วยแววตาขอบคุณอย่างสุดซึ้ง หล่อนรู้สึกปลอดภัยเมื่ออยู่ใกล้ผู้ชายคนนี้ ลุงไกรผู้แสนดี ลุงไกรที่หล่อนตัดสินใจแล้วว่าจะย้ายไปอยู่ที่ไร่ตามเคาชักชวนของเขา
“จากนี้ไปฉันจะไม่ยอมให้เธอทำงานแบบนี้อีกแล้ว… ”
ลุงไกรเอื้อมมือข้างหนึ่งมาลูบต้นขาของเดือนวาด และมันทำให้หล่อนรู้สึกร้อนวูบวาบขึ้นมาทันที ส่วนหนึ่งเป็เพราะว่าฤทธิ์ของยาปลุกเซ็กส์ผสมเหล้าที่โดนหลอกให้ดื่มเข้าไปเมื่อครู่ ประกอบกับความคิดถึงที่มีต่อลุงไกรที่ไม่ได้เจอกันนาน
“ขนลุกเชียวหรือ… ”
ลุงไกรรู้สึกได้จากฝ่ามือที่กำลังไล้ลูบต้นขาขาวเนียนของเดือนวาด ท่าทองของหล่อนไม่อาจเก็บซ่อนอาการของคนที่กำลังมีอารมณ์ทางเพศ
“ไอ้เสี่ยบ้านั่นมันหลอกให้เดือนดื่มเหล้าผสมยาปลุกเซ็กส์ค่ะ… ”
เดือนวาดกล่าวเสียงกระเส่า เผลอเอามือลูบไล้ทรวงอกของตัวเองด้วยความลืมตัว
“ว้าว… ถ้างั้นคงต้องให้ลุงช่วยสินะ… ขืนปล่อยไว้เดี๋ยวงุ่นง่านทรมานแย่… ”
ลุงไกรมองเห็นประกายความเร่าร้อนที่ผุดวาบขึ้นมาในดวงตาของเดือนวาด เท่าใหญ่รีบกดคันเร่งด้วยความใจร้อน ไม่นานก็มาถึงบ้านของเดือนวาด
“ลุงไกร… เกิดอะไรขึ้นครับ… ”
พิงค์ละล่ำละลักถามด้วยความใ
“ไอ้เสี่ยเวรนั่นมอมเหล้าน้าเดือน… พาเข้าไปในรถตู้กำลังจะเชือด… แต่โชคดีที่ลุงมาถึงร้านทันเวลา… ”
ที่ลุงไกรเดินทางมาหาเดือนวาดในวันนี้ก็เพราะนัดเอาไว้ว่าพรุ่งนี้จะมารับไปอยู่ด้วยกันที่เชียงราย
“แล้วน้าเดือนเป็อะไรไหมครับ… ”
