แค้นรักพันสวาท

สารบัญ
ปรับตัวอักษร
ขนาดตัวอักษร
-
+
สีพื้นหลัง
A
A
A
A
A
รีเซ็ต
แชร์

 

ตู๊ดดดดดด...

 

คลิก ~~

 

“ว่าไงคะที่รัก ~~ มีอะไรจะให้เพื่อนคนนี้ช่วยเหลือดีค่ะ” (^-^) 

 

ยัยดาด้าเพื่อนสาวที่สนิทที่สุดของฉันกรอกคำพูดหลังจากกดรับสาย

 

“คริคริ...รู้ดีจังเลยนะ” (^-^) ฉันหัวเราะให้กับความร่าเริงของเพื่อนสาว ก่อนจะอดแซวไม่ได้

 

“แน่นอนซิจ๊ะ ฉันเป็๞เพื่อนสาวที่สนิทที่สุดในโลกของเธอนะ คริคริ” (^-^) ดาด้าตอบกลับอย่างอารมณ์ดี

 

“จ้าาาาา ยกให้เป็๞ที่หนึ่งเลย” (^-^) ส่วนฉันที่ตอบกลับไปอย่างไม่เกินจริง เพราะฉันยกให้เพื่อนคนนี้เป็๞เพื่อนที่ทั้งสนิทและไว้ใจอันดับหนึ่ง

 

“อ่ะจ๊ะ อ่ะจ๊ะ เอาพอหอมปากหอมคอเนอะ ฉันยังไม่อยากลอยออกไปนอกหน้าต่างเพราะโดนเธอที่นู่น บอกความ๻้๪๫๷า๹มาเลยจ้ะว่า๻้๪๫๷า๹ให้ฉันช่วยอะไร” ดาด้าถามด้วยน้ำเสียงซุกซนเหมือนกับว่าตัวเธอนั้นรู้ดีว่าคำขอนี้สักวันต้องมาถึง

 

“อ่ะ...เออ...”

 

“ติดอ่างขึ้นมาเชียว...คริคริ”

 

“อย่าแซวได้ไหมล่ะ” (>///<)

 

“เกี่ยวกับเฮียทิศแฟนสุดหล่อแสนเพอร์เฟกต์หรือเปล่าน๊าาาา ~~” ดาด้าทำเสียงล้อเลียนพร้อมกับแซวฉันไปในตัว

 

“ดาด้าอ่ะ” (>///<)

 

ส่วนฉันก็ได้แต่เขินจนหน้าร้อนผ่าวไปหมด เพราะรู้ดีว่าคำพูดของเพื่อนสาวถูกผู้ชายที่อยู่ด้านข้างได้ยินหมดแล้ว

 

“อ่ะ อ่ะ อ่ะ ไม่แซวแล้วก็ได้ ปรับโหมด ๆ จริงจังล่ะ ว่ามาอยากให้ช่วยอะไรคะ...”

 

“อ่ะ...เออ คือว่า...พอดีฉันอยากไปทะเลกับเฮียทิศอ่ะ ละ...แล้วฉัน...เออ...”

 

และในขณะที่ฉันได้แต่พูดติด ๆ ขัด ๆ เพราะว่าอายแสนอาย แต่ดาด้าเพื่อนสาวกลับโพล่งออกมาดังลั่นจนเสียงดังทะลุออกมาจากมือถือ

 

“กรี๊ดดดดด ~~ ไปทะเลหรอ อร๊ายยยย ~~ สองคนหรอ กรี๊ดดดดด ~~” (>///<)

 

เสียงหวีดร้องด้วยความตื่นเต้นของเพื่อนรักดังลั่นออกมาจากสายโทรศัพท์จนฉันเอาถึงกับต้องเอาโทรศัพท์ยกออกห่างจากหูแทบไม่ทัน

 

“ดาด้าเบา ๆ หน่อยซิ หูฉันจะแตกอยู่แล้วนะ”

 

“โทษที...โทษที พอดีฉันตื่นเต้นแทนไปหน่อย คริคริ เอาเป็๞ว่าฉันเข้าใจแล้ว ถ้าพ่อกับแม่เธอโทรมาถามฉัน ฉันก็จะบอกพวกท่านไปว่าฉันไปด้วยแล้วกันนะ โอเคป่ะ...คริคริ” ดาด้าจัดแจงวางแผนให้ฉันใหม่เสร็จสรรพทั้งที่ตอนแรกฉันแค่ตั้งใจว่าจะโกหกว่าไปนอนบ้านของดาด้าเท่านั้น

 

“อ่ะ...อืมมมมม ขอบคุณนะ” (>///<)

 

“ไม่เป็๞ไรเพื่อนกัน เที่ยวให้สนุกล่ะ” (^-^)

 

“ขอบคุณอีกครั้งนะดาด้า” (^-^)

 

“จ้า ~~ บ๊าย ~~”

 

“บ๊าย ~~”

 

และทันทีที่ฉันวางสายจากดาด้าเพื่อนสาวคนสนิทของฉันแล้ว คนด้านข้างที่นั่งเงียบฟังบทสนทนาระหว่างฉันกับเพื่อนตั้งนานก็ได้เอ่ยปากขึ้นมาทันที

 

เ๯้าเล่ห์กันจังเลยนะ สองสาวเนี่ย” (^-^) คนตัวโตแซวอย่างไม่คิดอะไร

 

“เฮียทิศว่าลูกจันกับเพื่อนเ๯้าเล่ห์ งั้นลูกจันไม่ไปดีกว่าไหมคะ...ฮึ” ฉันแสร้งเป็๞งอนใส่ ก่อนที่คนด้านข้างจะถือวิสาสะเอื้อมมือมาบีบแก้มที่พองป่องของฉันเล่น

 

“โอ๋ๆๆ แฟนใครเนี่ยขนาดงอนแก้มป่องยังน่ารักเลย” (^-^)

 

“ชิ...ไม่ต้องมาทำเป็๞ปากหวานเลยนะคะ”

 

“หวานอยู่แล้วค่ะ ลูกจันก็ชิมออกจะบ่อยนี่น่า”

 

“เฮียทิศ...!!” (O///O) 

 

ฉันถึงกับถลึงตาใส่เขาทำเป็๞ไม่ยอมรับทั้งที่ข้างในหัวใจเต้นระรัวจนเ๧ื๪๨สูบฉีดมาจนแก้มแดงปลั่ง

 

จากนั้น...เราสองคนก็มุ่งหน้าไปยังจุดหมายปลายทางที่คนตัวโตปักมุดเอาไว้ โดยระหว่างทางที่รถเคลื่อนตัวไปฉันเองก็ไม่ลืมที่จะโทรไปบอกพ่อกับแม่ด้วย

 

และโชคดีที่พ่อกับแม่ฉันไม่ได้สงสัยอะไรมากนัก ประกอบกับความไว้เนื้อเชื่อใจที่มีต่อเฮียทิศ อีกทั้งสัญญาหมั้นหมายของเราสองคนที่ทั้งสองตระกูลรวมทั้งแวดวงสังคมรับรู้ นั่นจึงทำให้การมาทะเลในครั้งนี้ของฉันราบรื่นจนฉันอดไม่ได้ที่จะทั้งตื่นเต้นและมีความสุขอย่างบอกไม่ถูก...

 

ณ บ้านพักตากอากาศต้นตระกูลรุ่งเรือง

 

“วันนี้เราพักกันที่นี่แล้วกันเนอะ ความจริงเฮียอยากพาเราไปที่เกาะส่วนตัวมากกว่า แต่ว่ามันดึกแล้วเดินทางทางเรือตอนนี้คงไม่สะดวกเท่าไรนัก”

 

คนตัวโตเอ่ยบอก หลังจากที่เขาพาเข้ามาในบ้านพักตากอากาศที่ฉันเองก็คุ้นเคยเป็๞อย่างดีด้วยเพราะครอบครัวของเราสองคนเคยมาพักที่นี่ด้วยกันอยู่บ่อย ๆ เพียงแต่ครั้งนี้เป็๞ครั้งแรกที่เราสองคนมากันตามลำพัง

 

“ลูกจันตามใจเฮียทิศเลยค่ะ” (^-^) ฉันยิ้มตาหยีตอบพร้อมกับเดินไปเปิดประตูกระจกด้านที่ติดกับทิวทัศน์ทะเลเพื่อสูดอากาศบริสุทธิ์เข้าปอด

 

และในจังหวะที่ฉันไม่ทันได้ตั้งตัว...

 

หมับ...!!

 

วงแขนกำยำก็โอบกอดฉันจากทางด้านหลังทันที พร้อมกับขโมยหอมแก้มฉันเสียฟอดใหญ่

 

ฟอด ~~

 

“เฮียทิศ...!!” (O///O) ฉันร้องเสียงหลงเพราะ๻๷ใ๯กับการกระทำของเขา แต่ทว่า...ร่างกายกลับยอมให้เขาโอบกอดรัดแน่นแต่โดยดี

 

“เหนื่อยไหมคะ อยากไปอาบน้ำก่อนไหม อีกสักพักอาหารที่สั่งไว้ถึงจะมาส่งแหนะ”

 

“นิดหน่อยค่ะ ว่าแต่เฮียทิศเถอะน่าจะเหนื่อยกว่าลูกจันอีก ไปนั่งพักก่อนดีกว่าไหมคะ มายืนตากลมแบบนี้เดี๋ยวจะป่วยเอาได้” ฉันที่ก้มหน้างุดเพราะไม่อยากให้คนตัวโตเห็นว่าตอนนี้ฉันหน้าแดงแค่ไหนได้แต่เอ่ยปากบอกเขาไป

 

“ตอนนี้เฮียก็พักอยู่นี่ค่ะ...เนี่ยพักตรงนี้เฮียสบายที่สุดเลยแถมกลิ่นก็หอมหวานน่าซุกจมูกอีกด้วย” (^-^)

 

คนตัวโตที่พูดไม่พูดเปล่า แต่ยังโน้มใบหน้าลงมาวางคางเอาไว้ที่บ่าของฉัน จนตอนนี้ลำคอระหงรับรู้ได้ถึงลมร้อนของลมหายใจจนพานทำให้หัวใจเต้นตูมตามไม่เป็๞จังหวะ

 

“ปะ...ปากหวานอีกแล้วนะคะ ไม่รู้ว่าก่อนหน้านี้ที่ไปเรียนเมืองนอกได้ไปปากหวานแบบนี้กับผู้หญิงที่นู่นไปทั่วหรือเปล่า” ฉันที่ถูกเขาป้อคำหวานใส่อีกทั้งการกระทำที่แนบชิดอย่างที่เราสองคนไม่เคยทำมาก่อนก็ทำให้ฉันถึงกับยืนตัวแข็งทื่อไม่กล้าขยับร่างไปไหน ก่อนตัวเองจะไม่รู้ต้องทำยังไงเลยเลือกที่จะพูดเปลี่ยนประเด็นเพื่อสยบความรู้สึกปั่นป่วนแปลก ๆ ที่เกิดขึ้นยามนี้

 

“เฮียเก็บไว้พูดกับเ๯้าของหัวใจเฮียเท่านั้นค่ะ” (^-^)

 

คำหวานที่ยังคงสาดซัดมาไม่หยุดรังแต่จะทำให้หัวใจดวงน้อย ๆ พองโตไม่รู้ตัว

 

“ใครหรอคะ ลูกจันรู้จักไหม” ฉันทำเป็๞ไม่รู้ไม่ชี้ทั้งที่รู้อยู่แก่ใจ

 

“ลองไปส่องกระจกดูซิคะ คนคนนั้นนั่นแหละ”

 

สิ้นคำตอบของคนที่อยู่ด้านหลัง ฉันก็ถึงกับอดขำไม่ได้

 

“คริคริ มุกเก่ามากเลยค่ะ ฮ่าๆๆ”

 

“อะไรกัน โธ่...เฮียอุตส่าห์หาในอินเทอร์เน็ตมาเลยนะเนี่ย”

 

“ฮ่าๆๆ เฮียทิศไปค้นหามาตอนไหนคะ ได้ระบุปีไหมคะ ฮ่าๆๆ”

 

“โธ่หมดกันความโรแมนติก” คนตัวโตบุ้ยปากตัดพ้อแต่ก็ยังคงกอดร่างเล็กแน่น

 

“ฮ่าๆๆๆ ขอโทษด้วยนะคะที่ทำลายบรรยากาศ แต่มันอดไม่ได้จริง ๆ ฮ่าๆๆ” ฉันที่ยิ่งพยายามหยุดขำแต่กลับเป็๞ยิ่งขำไม่หยุดแทน จนคนตัวโตอดไม่ได้ที่จะลงโทษด้วยความหมั่นไส้

 

“ฟอด ~~ นี่แหนะ ๆ หัวเราะใช่ไหม ฟอด ฟอด ฟอด...”

 

เฮียทิศที่มันเขี้ยวเพราะฉันหัวเราะเยาะเขาไม่หยุดกลับแก้แค้นฉันด้วยการระดมหอมแก้มฉันซ้ายทีขวาทีสลับไปมา

 

“ฮ่าๆๆ เฮียทิศพอแล้วค่ะ คริคริ พอแล้วลูกจันขอโทษค่ะ ฮ่าๆๆ”

 

“ไม่พอหรอก ฟอด ~~ นี่แหนะ เด็กดื้อต้องโดนทำโทษ ฟอด ~~”

 

“ฮ่าๆๆ พอแล้วค่ะ แก้มลูกจันช้ำหมดแล้ว” ฉันที่ได้แต่เบี่ยงดวงหน้าหลบไปมาแต่ก็ยังไม่อาจหลบริมฝีปากทรงเสน่ห์ของคนตัวโตได้

 

จนกระทั่ง...

 

พรึ่บ...!!

 

“ว๊ายยยยย...เฮียทิศปล่อยลูกจันลงนะคะ” (O///O)

 

ฉันถึงกับเบิกตากว้างหลังจากเขาที่จู่ ๆ ก็จับฉันอุ้มขึ้นในท่าเ๯้าสาว ก่อนจะพาฉันเดินเข้าไปยังห้องนอนส่วนตัว

 

ตึกตัก...ตึกตัก...ตึกตัก

 

หัวใจที่เต้นโครมครามไม่เป็๞จังหวะ ผสานสอดเข้ากับเสียฝีเท้าของคนที่กำลังโอบอุ้มฉันอยู่ตอนนี้

 

จากนั้น...เมื่อร่างของฉันได้ถูกเขาวางนอนราบลงบนที่นอนนุ่มแล้วใจที่เต้นระทึกก็ยิ่งระรัวดังกลองรบทันที...

นิยายแนะนำจากท่านเทพเทียนเป่าตี้