ตู๊ดดดดดด...
คลิก ~~
“ว่าไงคะที่รัก ~~ มีอะไรจะให้เพื่อนคนนี้ช่วยเหลือดีค่ะ” (^-^)
ยัยดาด้าเพื่อนสาวที่สนิทที่สุดของฉันกรอกคำพูดหลังจากกดรับสาย
“คริคริ...รู้ดีจังเลยนะ” (^-^) ฉันหัวเราะให้กับความร่าเริงของเพื่อนสาว ก่อนจะอดแซวไม่ได้
“แน่นอนซิจ๊ะ ฉันเป็เพื่อนสาวที่สนิทที่สุดในโลกของเธอนะ คริคริ” (^-^) ดาด้าตอบกลับอย่างอารมณ์ดี
“จ้าาาาา ยกให้เป็ที่หนึ่งเลย” (^-^) ส่วนฉันที่ตอบกลับไปอย่างไม่เกินจริง เพราะฉันยกให้เพื่อนคนนี้เป็เพื่อนที่ทั้งสนิทและไว้ใจอันดับหนึ่ง
“อ่ะจ๊ะ อ่ะจ๊ะ เอาพอหอมปากหอมคอเนอะ ฉันยังไม่อยากลอยออกไปนอกหน้าต่างเพราะโดนเธอที่นู่น บอกความ้ามาเลยจ้ะว่า้าให้ฉันช่วยอะไร” ดาด้าถามด้วยน้ำเสียงซุกซนเหมือนกับว่าตัวเธอนั้นรู้ดีว่าคำขอนี้สักวันต้องมาถึง
“อ่ะ...เออ...”
“ติดอ่างขึ้นมาเชียว...คริคริ”
“อย่าแซวได้ไหมล่ะ” (>///<)
“เกี่ยวกับเฮียทิศแฟนสุดหล่อแสนเพอร์เฟกต์หรือเปล่าน๊าาาา ~~” ดาด้าทำเสียงล้อเลียนพร้อมกับแซวฉันไปในตัว
“ดาด้าอ่ะ” (>///<)
ส่วนฉันก็ได้แต่เขินจนหน้าร้อนผ่าวไปหมด เพราะรู้ดีว่าคำพูดของเพื่อนสาวถูกผู้ชายที่อยู่ด้านข้างได้ยินหมดแล้ว
“อ่ะ อ่ะ อ่ะ ไม่แซวแล้วก็ได้ ปรับโหมด ๆ จริงจังล่ะ ว่ามาอยากให้ช่วยอะไรคะ...”
“อ่ะ...เออ คือว่า...พอดีฉันอยากไปทะเลกับเฮียทิศอ่ะ ละ...แล้วฉัน...เออ...”
และในขณะที่ฉันได้แต่พูดติด ๆ ขัด ๆ เพราะว่าอายแสนอาย แต่ดาด้าเพื่อนสาวกลับโพล่งออกมาดังลั่นจนเสียงดังทะลุออกมาจากมือถือ
“กรี๊ดดดดด ~~ ไปทะเลหรอ อร๊ายยยย ~~ สองคนหรอ กรี๊ดดดดด ~~” (>///<)
เสียงหวีดร้องด้วยความตื่นเต้นของเพื่อนรักดังลั่นออกมาจากสายโทรศัพท์จนฉันเอาถึงกับต้องเอาโทรศัพท์ยกออกห่างจากหูแทบไม่ทัน
“ดาด้าเบา ๆ หน่อยซิ หูฉันจะแตกอยู่แล้วนะ”
“โทษที...โทษที พอดีฉันตื่นเต้นแทนไปหน่อย คริคริ เอาเป็ว่าฉันเข้าใจแล้ว ถ้าพ่อกับแม่เธอโทรมาถามฉัน ฉันก็จะบอกพวกท่านไปว่าฉันไปด้วยแล้วกันนะ โอเคป่ะ...คริคริ” ดาด้าจัดแจงวางแผนให้ฉันใหม่เสร็จสรรพทั้งที่ตอนแรกฉันแค่ตั้งใจว่าจะโกหกว่าไปนอนบ้านของดาด้าเท่านั้น
“อ่ะ...อืมมมมม ขอบคุณนะ” (>///<)
“ไม่เป็ไรเพื่อนกัน เที่ยวให้สนุกล่ะ” (^-^)
“ขอบคุณอีกครั้งนะดาด้า” (^-^)
“จ้า ~~ บ๊าย ~~”
“บ๊าย ~~”
และทันทีที่ฉันวางสายจากดาด้าเพื่อนสาวคนสนิทของฉันแล้ว คนด้านข้างที่นั่งเงียบฟังบทสนทนาระหว่างฉันกับเพื่อนตั้งนานก็ได้เอ่ยปากขึ้นมาทันที
“เ้าเล่ห์กันจังเลยนะ สองสาวเนี่ย” (^-^) คนตัวโตแซวอย่างไม่คิดอะไร
“เฮียทิศว่าลูกจันกับเพื่อนเ้าเล่ห์ งั้นลูกจันไม่ไปดีกว่าไหมคะ...ฮึ” ฉันแสร้งเป็งอนใส่ ก่อนที่คนด้านข้างจะถือวิสาสะเอื้อมมือมาบีบแก้มที่พองป่องของฉันเล่น
“โอ๋ๆๆ แฟนใครเนี่ยขนาดงอนแก้มป่องยังน่ารักเลย” (^-^)
“ชิ...ไม่ต้องมาทำเป็ปากหวานเลยนะคะ”
“หวานอยู่แล้วค่ะ ลูกจันก็ชิมออกจะบ่อยนี่น่า”
“เฮียทิศ...!!” (O///O)
ฉันถึงกับถลึงตาใส่เขาทำเป็ไม่ยอมรับทั้งที่ข้างในหัวใจเต้นระรัวจนเืสูบฉีดมาจนแก้มแดงปลั่ง
จากนั้น...เราสองคนก็มุ่งหน้าไปยังจุดหมายปลายทางที่คนตัวโตปักมุดเอาไว้ โดยระหว่างทางที่รถเคลื่อนตัวไปฉันเองก็ไม่ลืมที่จะโทรไปบอกพ่อกับแม่ด้วย
และโชคดีที่พ่อกับแม่ฉันไม่ได้สงสัยอะไรมากนัก ประกอบกับความไว้เนื้อเชื่อใจที่มีต่อเฮียทิศ อีกทั้งสัญญาหมั้นหมายของเราสองคนที่ทั้งสองตระกูลรวมทั้งแวดวงสังคมรับรู้ นั่นจึงทำให้การมาทะเลในครั้งนี้ของฉันราบรื่นจนฉันอดไม่ได้ที่จะทั้งตื่นเต้นและมีความสุขอย่างบอกไม่ถูก...
ณ บ้านพักตากอากาศต้นตระกูลรุ่งเรือง
“วันนี้เราพักกันที่นี่แล้วกันเนอะ ความจริงเฮียอยากพาเราไปที่เกาะส่วนตัวมากกว่า แต่ว่ามันดึกแล้วเดินทางทางเรือตอนนี้คงไม่สะดวกเท่าไรนัก”
คนตัวโตเอ่ยบอก หลังจากที่เขาพาเข้ามาในบ้านพักตากอากาศที่ฉันเองก็คุ้นเคยเป็อย่างดีด้วยเพราะครอบครัวของเราสองคนเคยมาพักที่นี่ด้วยกันอยู่บ่อย ๆ เพียงแต่ครั้งนี้เป็ครั้งแรกที่เราสองคนมากันตามลำพัง
“ลูกจันตามใจเฮียทิศเลยค่ะ” (^-^) ฉันยิ้มตาหยีตอบพร้อมกับเดินไปเปิดประตูกระจกด้านที่ติดกับทิวทัศน์ทะเลเพื่อสูดอากาศบริสุทธิ์เข้าปอด
และในจังหวะที่ฉันไม่ทันได้ตั้งตัว...
หมับ...!!
วงแขนกำยำก็โอบกอดฉันจากทางด้านหลังทันที พร้อมกับขโมยหอมแก้มฉันเสียฟอดใหญ่
ฟอด ~~
“เฮียทิศ...!!” (O///O) ฉันร้องเสียงหลงเพราะใกับการกระทำของเขา แต่ทว่า...ร่างกายกลับยอมให้เขาโอบกอดรัดแน่นแต่โดยดี
“เหนื่อยไหมคะ อยากไปอาบน้ำก่อนไหม อีกสักพักอาหารที่สั่งไว้ถึงจะมาส่งแหนะ”
“นิดหน่อยค่ะ ว่าแต่เฮียทิศเถอะน่าจะเหนื่อยกว่าลูกจันอีก ไปนั่งพักก่อนดีกว่าไหมคะ มายืนตากลมแบบนี้เดี๋ยวจะป่วยเอาได้” ฉันที่ก้มหน้างุดเพราะไม่อยากให้คนตัวโตเห็นว่าตอนนี้ฉันหน้าแดงแค่ไหนได้แต่เอ่ยปากบอกเขาไป
“ตอนนี้เฮียก็พักอยู่นี่ค่ะ...เนี่ยพักตรงนี้เฮียสบายที่สุดเลยแถมกลิ่นก็หอมหวานน่าซุกจมูกอีกด้วย” (^-^)
คนตัวโตที่พูดไม่พูดเปล่า แต่ยังโน้มใบหน้าลงมาวางคางเอาไว้ที่บ่าของฉัน จนตอนนี้ลำคอระหงรับรู้ได้ถึงลมร้อนของลมหายใจจนพานทำให้หัวใจเต้นตูมตามไม่เป็จังหวะ
“ปะ...ปากหวานอีกแล้วนะคะ ไม่รู้ว่าก่อนหน้านี้ที่ไปเรียนเมืองนอกได้ไปปากหวานแบบนี้กับผู้หญิงที่นู่นไปทั่วหรือเปล่า” ฉันที่ถูกเขาป้อคำหวานใส่อีกทั้งการกระทำที่แนบชิดอย่างที่เราสองคนไม่เคยทำมาก่อนก็ทำให้ฉันถึงกับยืนตัวแข็งทื่อไม่กล้าขยับร่างไปไหน ก่อนตัวเองจะไม่รู้ต้องทำยังไงเลยเลือกที่จะพูดเปลี่ยนประเด็นเพื่อสยบความรู้สึกปั่นป่วนแปลก ๆ ที่เกิดขึ้นยามนี้
“เฮียเก็บไว้พูดกับเ้าของหัวใจเฮียเท่านั้นค่ะ” (^-^)
คำหวานที่ยังคงสาดซัดมาไม่หยุดรังแต่จะทำให้หัวใจดวงน้อย ๆ พองโตไม่รู้ตัว
“ใครหรอคะ ลูกจันรู้จักไหม” ฉันทำเป็ไม่รู้ไม่ชี้ทั้งที่รู้อยู่แก่ใจ
“ลองไปส่องกระจกดูซิคะ คนคนนั้นนั่นแหละ”
สิ้นคำตอบของคนที่อยู่ด้านหลัง ฉันก็ถึงกับอดขำไม่ได้
“คริคริ มุกเก่ามากเลยค่ะ ฮ่าๆๆ”
“อะไรกัน โธ่...เฮียอุตส่าห์หาในอินเทอร์เน็ตมาเลยนะเนี่ย”
“ฮ่าๆๆ เฮียทิศไปค้นหามาตอนไหนคะ ได้ระบุปีไหมคะ ฮ่าๆๆ”
“โธ่หมดกันความโรแมนติก” คนตัวโตบุ้ยปากตัดพ้อแต่ก็ยังคงกอดร่างเล็กแน่น
“ฮ่าๆๆๆ ขอโทษด้วยนะคะที่ทำลายบรรยากาศ แต่มันอดไม่ได้จริง ๆ ฮ่าๆๆ” ฉันที่ยิ่งพยายามหยุดขำแต่กลับเป็ยิ่งขำไม่หยุดแทน จนคนตัวโตอดไม่ได้ที่จะลงโทษด้วยความหมั่นไส้
“ฟอด ~~ นี่แหนะ ๆ หัวเราะใช่ไหม ฟอด ฟอด ฟอด...”
เฮียทิศที่มันเขี้ยวเพราะฉันหัวเราะเยาะเขาไม่หยุดกลับแก้แค้นฉันด้วยการระดมหอมแก้มฉันซ้ายทีขวาทีสลับไปมา
“ฮ่าๆๆ เฮียทิศพอแล้วค่ะ คริคริ พอแล้วลูกจันขอโทษค่ะ ฮ่าๆๆ”
“ไม่พอหรอก ฟอด ~~ นี่แหนะ เด็กดื้อต้องโดนทำโทษ ฟอด ~~”
“ฮ่าๆๆ พอแล้วค่ะ แก้มลูกจันช้ำหมดแล้ว” ฉันที่ได้แต่เบี่ยงดวงหน้าหลบไปมาแต่ก็ยังไม่อาจหลบริมฝีปากทรงเสน่ห์ของคนตัวโตได้
จนกระทั่ง...
พรึ่บ...!!
“ว๊ายยยยย...เฮียทิศปล่อยลูกจันลงนะคะ” (O///O)
ฉันถึงกับเบิกตากว้างหลังจากเขาที่จู่ ๆ ก็จับฉันอุ้มขึ้นในท่าเ้าสาว ก่อนจะพาฉันเดินเข้าไปยังห้องนอนส่วนตัว
ตึกตัก...ตึกตัก...ตึกตัก
หัวใจที่เต้นโครมครามไม่เป็จังหวะ ผสานสอดเข้ากับเสียฝีเท้าของคนที่กำลังโอบอุ้มฉันอยู่ตอนนี้
จากนั้น...เมื่อร่างของฉันได้ถูกเขาวางนอนราบลงบนที่นอนนุ่มแล้วใจที่เต้นระทึกก็ยิ่งระรัวดังกลองรบทันที...
