ที่เชิงเขา ทางเขานิกายโลหิต ในที่สุดโจวเย่ก็มาถึงพร้อมกับเถียนซีเว่ย
เขาพบกับศัตรูที่แข็งแกร่งมากมายระหว่างทาง แต่พวกเขาทั้งหมดก็ถูกโจวเย่สังหาร และไม่มีใครรอดไปได้
โจวเย่ในวันนี้ พลังยุทธ์ของเขาได้เข้าสู่ระดับที่หกของอาณาจักรคุรุยุทธ์แล้ว ทำให้ความแข็งแกร่งที่แท้จริงของเขาเทียบได้กับเก้าระดับของอาณาจักรคุรุยุทธ์ และความแข็งแกร่งของเขานั้นทรงพลังอย่างมาก
นิกายโลหิต คู่ควรเป็ขุมกำลังที่ยิ่งใหญ่ ที่นี้มีคนที่ทรงพลังมากมาย และพวกเขาก็มีพลังมากพอที่จะต่อสู้กับนิกายนภา์ เมื่อมาถึงทางเขานิกายโลหิต โจวเย่ก็พูดขึ้นอย่างเฉยเมย พลังชีวิตที่แผ่ซานออกมาจากในนิกายโลหิตสามารถบ่งบอกถึงความแข็งแกร่งของนิกายโลหิตได้”
พี่เย่ ความแข็งแกร่งของนิกายโลหิต เป็รองแค่นิกายนภา์เท่านั้น และเป็ขุมกำลังที่ทรงพลังเป็อันดับสองในดินแดนทิศใต้ เถียนซีเว่ยกล่าว
โจวเย่ พยักหน้าและก้าวไปข้างหน้า
หยุดนะ พวกเ้าสองคนเป็ใคร?” เมื่อเห็นโจวเย่ และเถียนซีเว่ยปรากฏตัว ศิษย์ที่ดูแลทางเขานิกายโลหิตก็ถามขึ้น
ข้า ปรมาจารย์เย่ ขอพบเ้านิกายโลหิต !” โจวเย่พูดช้าๆ
ปรมาจารย์เย่เหรอ?” ศิษย์ทั้งสองผงะไปครู่หนึ่ง และทันใดนั้นใบหน้าของพวกเขาก็แสดงความปีติยินดีและความเคารพ และคนหนึ่งก็กล่าวด้วยความเคารพ "ท่านปรมาจารย์เย่ ได้โปรดเชิญ! ข้าจะรายงานต่อเ้านิกายทันที!"
ท่านเ้านิกาย ! ท่านผู้าุโ! ปรมาจารย์เย่มาที่นี่! ศิษย์คนหนึ่ง รีบวิ่งเข้ามาอย่างตื่นเต้นและะโขณะวิ่ง
ปรมาจารย์เย่เหรอ?” ศิษย์หลายคนมองไปที่ทางเข้านิกายด้วยความประหลาดใจ และทุกคนก็ประหลาดใจ
เมื่อโจวเย่ และเถียนซีเว่ยเดินเข้ามา ศิษย์ของนิกายโลหิต จำนวนมากก็รวมตัวกันอยู่รอบๆ
เขาเป็ปรมาจารย์เย่ ที่มีชื่อเสียงในดินแดนทิศใต้เหรอ ? เขาอายุพอๆ กับข้าเลย!”
ไม่น่าจะผิด ใครจะกล้าแอบอ้างใช้ชื่อปรมาจารย์เย่ มาที่นิกายโลหิตของเรา”
ระดับที่หกของอาณาจักรคุรุยุทธ์! ฐานการฝึกฝนที่แข็งแกร่งเช่นนี้ ไม่น่าแปลกใจเลยที่พี่ฮ่าวหลินถูกเขาฆ่า เขาเป็อัจฉริยะในหมู่อัจฉริยะอย่างแน่นอน!”
ศิษย์หลายคนในนิกายโลหิต รู้สึกตื่นเต้น และมีศิษย์อีกหลายคนเช่นกันที่มีความโกรธและอาฆาตแค้นในสายตาของพวกเขา
พวกเขาได้ยินชื่อเสียงของปรมาจารย์เย่มานานแล้ว และพวกเขารู้ว่าฮ่าวหลิน ถูกปรมาจารย์เย่ฆ่า แต่ไม่มีใครเคยได้เห็นใบหน้าที่แท้จริงของปรมาจารย์เย่
วันนี้ในที่สุดข้าก็ได้เห็นมัน
ฮึ!" ขณะศิษย์หลายคนตื่นเต้น เสียงที่เ็าก็ทำให้พวกเขากลัวและหุบปากลง
อย่าลืมว่าปรมาจารย์เย่ ฆ่าศิษย์น้องหลิน! เขาเป็ศัตรูของนิกายโลหิต!” ชายหนุ่มที่ดูเหมือนเป็ศิษย์อัจฉริยะพูดอย่างเ็า ดวงตาเยือกเย็นของเขากวาดไปทางโจวเย่
หึ! ข้าเคยอยู่กับฮ่าวหลินมาเป็เวลานาน เขาทั้งหยิ่ง และนิสัยเสีย เขาสมควรแล้วที่จะถูกฆ่า” ศิษย์บางคนกระซิบด้วยความรังเกียจแต่ไม่กล้าพูดเสียงดัง
แม้ว่าฮ่าวหลินจะเป็ศิษย์อัจฉริยะ ของนิกายโลหิต แต่ก็มีศิษย์บางส่วนที่ไม่ชอบความหยิ่งยโสของฮ่าวหลินเช่นกัน
โจวเย่และเถียนซีเว่ย เดินมาถึงลานกวางของนิกายโลหิต และถูกศิษย์คนหนึ่งหยุดไว้
ปรมาจารย์เย่ ท่านฆ่าศิษย์น้องหลินแล้ว ท่านยังจะมีความกล้าที่จะมาที่นิกายโลหิตอีกเหรอ?” ชายคนนั้นถามอย่างเ็า !
เมื่อเห็นว่าชายคนนั้นไม่เป็มิตร โจวเย่จึงหัวเราะเยาะ "เขาแค่มองหาความตายเอง และทำไมข้าจะไม่กล้ามาที่นี้ด้วยล่ะ? ทำไมเหรอ? เ้า้าที่จะล้างแค้นแทนเขาหรือเปล่า"
ใช่ ! ข้า้า!" ชายคนนั้นะโด้วยความโกรธ และเขาก็ะเิพลังชีวิตออกมา
อาณาจักรคุรุยุทธ์ระดับแปด ความแข็งแกร่งของเ้าไม่ได้อ่อนแอเลย โจวเย่หัวเราะเยาะอย่างสงบโดยไม่เกรงกลัว
”เถียนซีเว่ย ที่อยู่ข้างๆส่ายหัวและก้าวออกไปอย่างมีสติ
ใบหน้าของชายคนนั้นโเี้ พลังทั้งหมดของอาณาจักรคุรุยุทธ์ระดับที่แปดถูกะเิออกมา และศิษย์ทั้งหมดก็ก้าวถอยหลังออกไป
กุยช่าย ! หยุด! อย่าหยาบคายกับซู่กั๋วกง!” ในขณะนี้ ที่ทางเข้าห้องโถง ชิงฟางเหริน และผู้าุโหลายคนเดินออกมา และผู้าุโคนหนึ่งะโใส่กุยช่าย
ซู่กั๋วกงมาที่นี้ หากพวกข้าตอนรับไม่ดี ต้องขอโทษซู่กั๋วกงด้วย” ชิงฟางเหริน ยิ้มอย่างสุภาพและกล่าวออกไป
แต่ภายในใจของชิงฟางเหรินเขาแอบพูดในใจว่า "ระดับที่หกของอาณาจักรคุรุยุทธ์ ความเร็วของการฝึกฝนของเด็กคนนี้ยอดเยี่ยมมากเกินไป
ฮ่าวหยุน ออกไปเกือบสองเดือนแล้วและยังไม่กลับมา ชิงฟางเหรินคาดเดาได้ว่าฮ่าวหยุนถูกฆ่าแล้ว
และคนที่ฆ่าฮ่าวหยุนก็คือโจวเย่อย่างแน่นอน!
จู่ๆ ข้าก็คิดยากที่จะมาเยี่ยม ข้ายังคงหวังว่าท่านเ้านิกาย จะไม่เห็นข้าเป็คนแปลกหน้า” โจวเย่ยิ้มเรียบๆ
ชิงฟางเหริน มองไปที่กุยช่าย และเขาก็ดุว่า กุยช่ายถอยออกมา!"
ท่านเ้านิกาย ! ข้าอยากจะล้างแค้นให้น้องหลิน!” กุยช่าย จ้องมองไปที่โจวเย่ โดยเลือกที่จะไม่เชื่อฟังคำสั่ง เขา้าจัดการกับโจวเย่
โจวเย่กล่าว เ้า้าต่อสู้กับข้าเพื่อล้างแค้นเหรอ? หากเ้า้า เ้าก็สามารถทำได้ โจวเย่ยิ้มเล็กน้อย
ชิงฟางเหรินและผู้าุโหลายคนก็ถอยออกมา พวกเขาก็อยากรู้ว่าโจวเย่แข็งแกร่งแค่ไหน
เด็กคนนี้กล้าหาญมาก เขากล้ามาที่นิกายโลหิต หลังจากฆ่าฮ่าวหยุน เขาไม่กลัวว่าจะไม่ได้กลับออกไปเหรอ? ” ผู้าุโคนหนึ่งขมวดคิ้ว และจ้องมองเโจวเย่ด้วยสายตาอำมหิต
ที่กลางลาน กุ่ยชายกระตุ้นพลังชีวิตทั้งหมดของเขาออกมา
ใบหน้าของโจวเย่สงบ แต่มือขวาของเขาได้ถือหอกสังหาริญญาเอาไว้ ไม่รู้ว่าโจวเย่เอาหอกออกมาั้แ่ตอนไหน
กุยช่ายกระทืบเท้าและเงยหน้าขึ้น จ้องมองไปที่โจวเย่อย่างอาฆาต จากนั้นเขาก็พุ่งออกไปด้วยความเร็วทั้งหมดของเขา
กุยช่าย ส่ายไปทางซ้ายและขวาตลอดเวลา และการกระทำของเขาก็หล่อเหลาและน่าดึงดูด
แต่เมื่อเขาเข้าใกล้โจวเย่ ในวินาทีถัดมา เขาก็ใเมื่อพบว่าหอกได้ถูกแทงมาทางหน้าผากของเขา ถ้าหอกที่ถูกแทงออกมาเพิ่มระยะเพียงครึ่งนิ้วเขาจะตายทันที
กุยช่ายจ้องมองที่ปลายหอก ใบหน้าของเขาดุร้ายในทันที ร่างของเขาแกว่งไปมาอีกครั้ง และเคลื่อนไหวไปรอบๆโจวเย่
กุยช่ายดูมั่นใจในความเร็วของเขามาก
สิ่งที่ทำให้กุ่ยชายผิดหวังและใก็คือไม่ว่าเขาจะโจมตีจากทิศทางไหน โจวเย่ก็เร็วกว่าเขาหนึ่งก้าว
