เยว่หรานเดินตามสาวใช้ด้านหน้าอย่างว่าง่าย ใบหน้าสวยไร้แววหงุดหงิดหรืออารมณ์เสีย หลังกระโปรงถูกสาวใช้อีกคนทำกาสุราตกใส่
ใช้เวลาไม่นานนางก็ถูกสาวใช้พามายังเรือนขนาดเล็ก ที่ถูกเรียกว่าเป็เรือนรับรอง สถานที่ ๆ ไว้สำหรับให้เปลี่ยนชุดใหม่ ทั้งที่ก่อนหน้านางปฏิเสธไม่้าไปชัดเจนแล้ว
"เชิญนายหญิงรอด้านในก่อนเ้าค่ะ ของว่างกับน้ำชามีเตรียมไว้พร้อมแล้ว บ่าวจะรีบนำชุดใหม่มาให้เปลี่ยนเ้าค่ะ" สาวใช้ที่ได้รับหน้าที่สำคัญในคืนนี้ เฝ้ามองจนเป้าหมายเข้าไปอยู่ในห้องที่จัดเตรียมไว้ ก่อนจะหันเดินออกไปด้วยรอยยิ้มเ้าเล่ห์
"เข้าไปด้านในแล้วเ้าค่ะ"
"ดี เ้าไปกันคนติดตามนางไว้ อย่าให้มาวุ่นวายจนเสียแผนได้ เอ้ เ้าจะรีบไปไหน" โจวซูเหมยรีบทักทวงชายหนุ่มข้างกาย ที่ทำท่าจะมุ่งเข้าไปด้านในห้อง
"จะรออะไรอีก ข้าก็จะรีบไปทำให้นางเป็ของข้าอย่างไรเล่า"
"ยายังไม่ออกฤทธิ์ หากเข้าไปเกิดนางร้องโวยวายขึ้นมาจะทำอย่างไร รอก่อน ยังไงคืนนี้นางก็ต้องเป็ของเ้าแน่
หลังจากนี้ก็อย่าลืมเล่า ว่าพวกเราตกลงกันไว้อย่างไร" ซูเหมยมองถานอู๋เจียนด้วยอารมณ์หงุดหงิด หากไม่ติดว่าคนสกุลโจไม่มีบุรุษ นางคงไม่ต้องมาเสียเวลากับคนไม่ได้เื่ผู้นี้
"รู้แล้วน่า ข้าไม่ลืมหรอก" อู๋เจียนเองก็รู้สึกหงุดหงิดไม่แพ้กันที่ถูกขัดจังหวะ แต่ก็อดไม่ได้ที่จะเห็นด้วยกับอีกฝ่าย
สตรีที่เขา้าเพิ่งเข้าไปด้านใน ฤทธิ์จากยาปลุกกำหนัดที่ผสมอยู่ในกำยานคงยังไม่เป็ผล มิสู้อดทนรออีกสักหน่อย ถึงเวลานั้นเขาจะได้สนุกกับเรือนร่างหญิงสาวได้อย่างเต็มที่
ระหว่างยืนรออู๋เจียนก็ปลุกอารมณ์ตนเอง ด้วยการนึกถึงภาพสตรีที่เขาเฝ้ารอที่จะได้ไปด้วย ถึงแม้หญิงสาวมีอายุมากกว่าเขา แต่ใบหน้านางกลับยังงดงามจนยากหาสตรีใดในเมืองหลวงเทียบได้
ยิ่งรูปร่างอรชรที่มีส่วนโค้งส่วนเว้าอวบอิ่มชวนให้น่าัั ทำให้เขาอดจินตราการไม่ได้ ว่ายามนางเปลือยกายอยู่ภายใต้ร่างของเขา จะน่าหลงใหลทำให้บ้าคลั่งได้มากเพียงใด
แม้จะรู้สึกเสียดายอยู่บ้างที่ไม่ได้เป็บุรุษคนแรกของนาง ด้วยก่อนหน้าสืบรู้มาว่าถึงนายหญิงมู่หรงยังไม่แต่งงาน แต่นางกลับมีนิสัยชอบเลี้ยงชายบำเรอ ในเรือนมีบุรุษรูปงามผลัดเปลี่ยนเข้าออกไม่ซ้ำหน้า ไม่ต้องถามผู้ใดก็รู้ได้ ว่านางคงไม่หลงเหลือความบริสุทธิ์ให้เขาขยี้เล่นแล้ว
ทว่าถึงจะไม่ได้พรากเส้นพรหมจรรย์ไปจากหญิงสาว แต่การได้เรือนร่างเย้ายวนของนางไปตลอดก็ไม่ใช่เื่แย่
ทั้งจุดมุ่งหมายที่แท้จริงก็มิใช่แค่เพียงร่างกายของนายหญิงมู่หรงเท่านั้น แต่เป็ทรัพย์สมบัติและเส้นสายทางการค้าของนางมากกว่า หลังจากได้นายหญิงมู่หรงมาอยู่ในมือ ทุกอย่างของนางก็ต้องเป็ของเขาด้วยเช่นกัน
แค่เพียงนึกถึงความสำเร็จที่รออยู่ข้างหน้า มุมปากหยักก็ปรากฎรอยยิ้มชั่วร้าย เริ่มอดทนที่จะรอที่เข้าไปจัดการหญิงสาวด้านในแทบไม่ไหว
"เ้ารอไปก่อน ข้าจะกลับเข้าไปในงาน หายมานานประเดี๋ยวทุกคนจะสงสัยเอาได้" ซูเหมยมองท่าทีหื่นกระหายของชายหนุ่มด้วยท่าทีรังเกียจ ก่อนจะหันเดินจากไป เพื่อเตรียมการจัดฉากที่จะเกิดขึ้นต่อ
อู๋เจียนไม่ยี่ระกับสายตาหญิงสาว เพราะเห็นนางใช้สายตาเช่นนี้มาั้แ่ยังเด็ก จึงพยักหน้าไล่ซูเหมยไปส่ง ๆ ก่อนจะมองไปในห้องตรงหน้าด้วยใจจดจ่อ
เมื่อคำนวนเวลาแล้วว่านายหญิงมู่หรงเริ่มมีอาการจากฤทธิ์ยา เขาก็ไม่รอช้าที่จะพุ่งตัวเข้าไปด้านในห้องในทันที
ชายหนุ่มรู้สึกแปลกใจอยู่บ้าง ที่อยู่ ๆ ภายในห้องรับรองก็มืด มีเพียงแสงไฟจากเทียนเล่มเดียวในการให้แสงสว่าง แต่เมื่อเห็นเรือนร่างเย้ายวนที่กำลังบิดเร้าอยู่บนเตียงนอน ก็ทำให้เขาลืมนึกถึงทุกอย่างในทันที
อู๋เจียนเลียริมฝีปาก สองฝ่ามือถูกเข้าหากัน พร้อมส่งเสียงหัวเราะชอบใจ ในขณะเดียวกันก็สูดดมกลิ่นกำยานปลุกกำหนัด ที่ลอยอบอวลอยู่ในอากาศเข้าเต็มปอด เพื่อเพิ่มความหฤหรรษ์กับหญิงสาวที่นอนรอเขาอยู่มากยิ่งขึ้น
"นายหญิงมู่หรง เป็อะไรไป ร้อนหรือ ให้ข้าช่วยถอดชุดให้ดีไหม" ชายหนุ่มไม่รอคำตอบ รีบเดินเข้าประชิดร่างบาง ดึงเสื้อตัวนอกที่หลุดรุ่ยออกให้นางในทันที
"ร้อน ทำไมถึงร้อนแบบนี้"
"ถ้าอย่างนั้นก็ถอดออกให้หมดมิดีกว่าหรือ มาเถอะ ข้าช่วย" อู่เจียนจัดการช่วยถอดอาภรณ์ที่หญิงสาวดึงค้างคาไว้ออกอย่างรวดเร็ว
แม้อยู่ในความมืดมองเห็นไม่ชัด แต่ผิวกายขาวของร่างบางกลับเปร่งประกายล้อแสงไฟได้อย่างพอดิบพอดี ส่งผลให้ลำคอชายหนุ่มรู้สึกแห้งผาก ต้องกลืนน้ำลายเหนียวลงคออึกใหญ่ ก่อนเขาจะทนไม่ไหวกระโจนเข้าหาร่างบางด้วยความหื่นกระหาย
อู๋เจียนจู่โจมริมฝีปากบางก่อนเป็อันดับแรก แทรกเรียวลิ้นหยาบเข้าโพรงปากเล็ก เกี่ยวตวัดดูดดึงลิ้นหญิงสาวดูดดื่ม
ฝ่ามือใหญ่ตะปบเข้ากับปทุมถันคู่สวยที่ปรารถนา ถึงแม้จะรู้สึกแปลกใจที่ขนาดจริงไม่ได้ใหญ่อย่างที่ตาเห็น แต่แรงปรารถนาผสมกับฤทธิ์ยาปลุกกำหนัดที่สูดดมเข้าไปก่อนหน้า ทำให้ชายหนุ่มไม่มีสติยั้งคิด บีบเคล้นก้อนเนื้อนิ่มอย่างไม่ออมแรง
"อ๊าา เจ็บบ ซี๊ดด เสียวด้วย อ่าา อื้มม" หญิงสาวถูกไฟราคะครอบงำ ยกแอ่นทรวงอกให้ฝ่ามือใหญ่บีบนวด ส่งเรียวลิ้นให้อีกฝ่ายดูดดึงพร้อมส่งเสียงครางกระเส่าออกมาด้วยความเสียวซ่าน
"ไม่ไหวแล้ว ข้าขอน้ำแรกก่อนแล้วกัน" อู๋เจียนหมดความอดทนไม่คิดจะเล้าโลมหญิงสาวอีกต่อไป เขาแทรกกายเข้าระหว่างสองขาเรียว ใช้ฝ่ามือจับตัวตนกดปลายหัวหยักเข้าช่องทางนุ่มเปียกแฉะ ก่อนจะกดสะโพกดันท่อนเนื้อร้อนเข้าลึกสุดผนังนุ่ม
สวบบบ / ตับ ตับ ตับ ตับ
"อ๊าา ซี๊ดด อ๊าา เสียวสุด ๆ อ่าา"
"อู้วว นายหญิงมู่หรง รูท่านอุ่นดีแท้ ซี๊ดด ตอดรัดท่อนข้าเร็วเข้า อ่าา" นายหญิงมู่หรงไม่ได้เป็สตรีบริสุทธิ์อย่างที่เขาคิดไว้ แต่ช่องทางสวาทของนางยังคับแน่น ยิ่งตอกย้ำเข้าลึก ผนังนุ่มยิ่งตอดรัดให้เขาเสียวซ่านถึงใจ
"เร็วอีก ข้าเสียว อ่าา ดี ดี อ๊ะ อ๊างงง" หญิงสาวกระตุกเสร็จสมหลังร่างหนาเร่งสะโพกรัวเร็วตามจังหวะที่นาง้า
"ที่แท้นายหญิงมู่หรงก็ร่านสวาทเช่นนี้ ได้ ข้าจะจัดให้ตามที่ขอ" ฝ่ามือใหญ่จับร่างบางให้พลิกคว่ำหน้าลงเตียงนอน ช้อนสะโพกขึ้นให้พอดีกับท่วงท่า ก่อนจะสอดใส่ท่อนเอ็นเข้าลึกสุดโคนฐาน ขยับโยกมอบความวสันต์ให้ตนเองอย่างต่อเนื่อง
อู๋เจียนเล่นกับเรือนร่างของหญิงสาวด้วยความเผ็ดร้อน รสสวาทที่พิสดารที่เขาชอบใช้เวลาเสพสังวาส ถูกเอามาใช้กับร่างบางอย่างหนักหน่วง ตักตวงความสุขสมให้ได้มากที่สุดก่อนที่เวลานัดหมายจะมาถึง
โดยไม่รู้เลยว่าสตรีที่กำลังบิดเร้าอยู่ใต้ร่าง ไม่ใช่คนที่เขาครางกระเส่าเรียกหา
