ไม่นานหลังจากที่ลุคเดินทางออกจากบ้านพร้อมฟีน่า ความเงียบสงบก็เริ่มกลับมาอีกครั้ง

ลูน่านั่งนิ่งที่โต๊ะน้ำชา พยายามไม่คิดมากเกินไปเกี่ยวกับฟีน่า ทั้งที่ในใจยังร้อนระอุอยู่เงียบ ๆ ราวกับถ่านที่ยังไม่มอด 

ก็แบบว่าเพื่อนชายที่สนิทอยู่ดีๆ ก็มีสาวสวยมาสนิทด้วย ความอยากรู้อยากเห็นในใจของเธอย่อมต้องคุมแทบไม่อยู่ 

แต่ในเวลาไม่นาน

เสียงประตูก็ถูกเคาะอีกครั้ง

แต่ครั้งนี้ดัง “ก๊อก ก๊อก ก๊อก” ด้วยจังหวะที่…มั่นใจเกินพอดี

ลูน่าหรี่ตามองประตูหน้า

"ใครอีก..."

เธอลุกไปเปิด และสิ่งที่เห็นทำให้เธอชะงักยิ่งกว่าตอนเจอฟีน่า

ชายหนุ่มหน้าตาดี รูปร่างสูงโปร่ง ผมยุ่งเล็กน้อยแต่ดูเป็๲ธรรมชาติ ใบหน้ามีรอยยิ้มอ่อนที่ดูเหมือนฝึกมาจนเชี่ยวชาญ

“อรุณสวัสดิ์ครับ ไม่ทราบว่าคุณรูริอยู่ไหม?”

ลูน่าขมวดคิ้วทันที

“…นายเป็๲ใคร?”

“อ๊ะ ขอโทษครับ ผมชื่อนิค เป็๲ผู้กล้า ที่อยู่ในค่ายผู้กล้าที่ตั้งอยู่ในหมู่บ้านนี้”

เขายกมือแตะอกตัวเองอย่างสุภาพ

ก่อนลูน่าจะตอบ เสียงฝีเท้าเบา ๆ ดังมาจากในบ้าน

"คุณนิค?"

รูริเดินออกมาจากด้านหลัง ผมยังเปียกนิด ๆ จากการเพิ่งอาบน้ำ หน้าแดงเล็กน้อย

“อรุณสวัสดิ์ครับ รูริ!”

นิคส่งยิ้มกว้างให้ทันที

“ไม่ได้เจอกันตั้งหลายวันเลยนะครับ คิดถึงจัง”

ลูน่ามองทั้งสองคนสลับกันด้วยสายตาเหวอเบา ๆ

รูริ…มีผู้ชายมาหาด้วยเหรอ?!

ผู้ชายที่กล้ายิ้มใส่แบบนั้น แล้วยังพูดว่า “คิดถึง” ตรง ๆ อีก?

รูริยิ้มเขิน ๆ ก้มหน้านิด ๆ

ลูน่ารู้สึกเหมือนโดนอะไรจิ้มที่อกอีกครั้ง เ๹ื่๪๫ของลุคก็แล้วไปเถอะ แต่เ๹ื่๪๫ของ รูริ กับ นิค นี่มันอะไรกัน 

แต่ยังไม่ทันจะคิดอะไรไปมากกว่านั้น นิคก็หันมายิ้มให้เธอด้วยท่าทีเป็๞กันเองแบบมืออาชีพ

“แล้วนี่…คุณคงเป็๞…คุณลูน่าสินะครับ?”

เธอเลิกคิ้ว

“…ใช่”

“ได้ยินชื่อมานานเลยครับ~” 

เขาพูดพร้อมรอยยิ้มที่ทำให้ใครต่อใครเผลอใจอ่อน

“ผู้กล้าหญิงฝีมือดี…แถมหน้าตาก็สมคำร่ำลือเลยจริง ๆ”

ลูน่าชะงักนิด ๆ

“…หือ?”

ลูน่ากะพริบตา...แล้วพยายามซ่อนริมฝีปากที่กำลังจะยกยิ้ม

“พูดเก่งดีนี่”

“ไม่ได้พูดเล่นนะครับ” 

นิคยิ้มตาเป็๞ประกาย

“บางคนก็เก่ง บางคนก็ดูดี…แต่คุณมีทั้งสองอย่างรวมกันเลยจริง ๆ”

รูริมองทั้งสองคนสลับกัน เห็นลูน่าที่เริ่มหันหน้าไปทางนิคมากขึ้นแล้วพูดน้อยลงเรื่อย ๆ สีหน้ายังนิ่ง แต่หูแดงนิด ๆ

เหมือน นิค จะจับทางได้ว่า ลูน่า เป็๞พวกบ้ายอ เขาจึงหยอกคำหวานใหญ่ จนสามารถลดช่องว่างระหว่างเขากับลูน่าได้ 

มุมปากของเขามีรอยยิ้มบางๆ เหมือนจะนึกอะไรดีๆ ได้ 

เมื่อได้โอกาสเขาเอ่ยปากชวน รูริ

“ทางค่ายเรากำลังทดลองสูตรปรุงยาตัวใหม่อยู่ เป็๲ยาฟื้นพลังแต่ผสมกับสมุนไพรหายาก… ได้ดีมาก วันนี้เลยอยากชวนไปที่ค่าย”

นี่ไม่ใช่ครั้งแรกที่ รูริ ถูกชวน แต่เธอก็ปฏิเสธทุกครั้ง เธอไม่กล้าตามนิคไปที่ค่ายเพียงคนเดียวหรอก 

คราวนี้ก็เช่นกัน รูริทำท่าจะปฏิเสธทันที แต่....

“คุณลูน่าก็ไปด้วยกันน่ะครับ”

เขายิ้มบาง ๆ

"มีคุณลูน่าที่เป็๞ผู้กล้าสุดแกร่งไปเป็๞เพื่อน รูริ ไม่ต้องกังวลหรอกนะ”

ลูน่าชะงัก…

พูดจาน่าฟังอีกแล้ว

“…อืม เราเองก็อยากลองไปดูที่ค่ายผู้กล้าพอดี”

รูริเงียบอยู่ครู่หนึ่ง

แต่พอเห็นลูน่าตอบตกลง เธอก็เหมือนถอนใจบาง ๆ แล้วพยักหน้า

“ถ้ามีลูน่าไปด้วย งั้น…รูริไปก็ได้ค่ะ”

ดวงตานิคเป็๞ประกายขึ้นทันที

บรรยากาศเริ่มสดใสขึ้น

นิคยิ้ม รูริยิ้ม ลูน่าก็ยิ้ม 

ผู้หญิงผมสีเงินไปกับลุค

ผู้ชายยิ้มเก่งมาหารูริ

แล้วตอนนี้…เรากำลังจะโดนลากเข้าไปด้วย 

ลูน่าคิดในใจ เหม่อไปทางหน้าต่าง

“…วันนี้จะยาวแน่ ๆ”