มาลีอุทานในใจ เ้าของแก่นกายใหญ่ั์กำลังส่ายเสียดหัวัแดงก่ำอยู่กับปากถ้ำของหล่อนเพื่อจะเสียบทะลวงเข้ามา
‘ไม่ใช่พี่ล้อมนี่นา’
สิ่งที่ยืนยันว่าเกือบจะโดนคนที่ไม่ใช่ผัวเสียบ ก็ตอนที่อุ้งมือัักับปุ่มปมตะปุ่มตะป่ำที่โอบรอบลำเนื้อแข็งแกร่ง ซึ่งตอนนั้นมาลีไม่รู้ว่ามันคืออะไรกันแน่? แต่สิ่งที่มือััได้ก็ยืนยันว่ามันไม่ใช่แก่นกายของบุญล้อมผู้เป็สามีของหล่อนอย่างแน่นอน
และพลั้นนั้นเองมาลีก็ร้องออกมาด้วยความใ
“กรี๊ด... ”
แต่เสียงยังไม่ทันหลุดออกมาจากลำคอ มือใหญ่ของผู้บุกรุกก็เอื้อมขึ้นมาปิดปากหล่อนเอาไว้แน่น
“อย่าร้อง”
เขาขู่เสียงเข้ม
“อื้ออออ... ”
เสียงร้องของมาลีอู้อี้อยู่ในลำคอ แสงไฟสลัวรางที่สาดเข้ามาทางช่องหลังคาทำให้เห็นหน้าไม่ชัดว่าร่างกำยำที่คร่อมอยู่เหนือร่างอวบอิ่มของหลอนนั้นเป็ใครกันแน่ กระทั่งเ้าตัวประกาศออกมาเอง
“เอ็งอย่าร้องนะ... ถ้าไม่อยากให้ลูกเอ็งตื่นหรือผัวเอ็งรู้”
เสียงเข้มกระซิบขู่ข้างหู มาลีจำได้ว่าเป็เสียงของช่างยอดนั่นเอง... ไม่ผิดแน่
“พี่ยอมรับว่าชอบเอ็งั้แ่แรกเห็น... อยากได้เอ็งมานานแล้วมาลีจ๋า”
ช่างยอดบอกความในใจ ทั้งที่มือยังอุดปากมาลีเอาไว้ รอจนอาการตื่นตระหนกและหวาดกลัวของหล่อนค่อยๆ คลายลง
เมื่อมั่นใจว่ามาลีเริ่มสงบลง และคงไม่ร้องโวยวาย จึงค่อยๆ คลายมือใหญ่ที่บีบริมฝีปากหล่อนเอาไว้แน่น
“พี่ยอดอย่าทำฉันเลยนะ... ฉันไหว้ละ”
มาลีวิงวอนทั้งน้ำตา นึกในใจว่าชะตาสวาททำไมเล่นตลกกับหล่อนขนาดนี้
“เอ็งยอมเป็เมียพี่สักคืนนะมาลี... พี่อยากได้เอ็ง... อยากล่อเอ็งมานานแล้ว”
ช่างยอดขอตรงๆ ขณะสองมือยังกดไหล่ของหล่อนตรึงเอาไว้กับที่นอน
“ไม่นะ... เื่แบบนี้ฉันทำไม่ได้ มันน่าเกลียด... อื๊อ... อย่า ถ้าขืนทำแบบนี้ฉันจะมองหน้าใครได้”
มาลีทำท่าว่าจะขัดขืน เพราะสำนึกผิดชอบชั่วดีค้ำคอหล่อนอยู่
แต่พอขยับตัว มือใหญ่ของช่างยอดก็รีบปิดปากหล่อนเอาไว้ เพราะตรงนั้นมีตู้คอนเทนเนอร์ของคนงานคนอื่นๆ กำลังหลับกันอยู่ ถ้ามาลีขืนร้องโวยวายขึ้นมาจริงๆ มีหวังว่าเื่ราวบานปลายใหญ่โตแน่ๆ
“ก็มีแต่เราสองคนที่รู้”
ช่างยอดพยายามโน้มน้าวใจของแม่ลูกอ่อน
“ไม่... ”
มาลีส่ายหน้า
“ถ้าเอ็งไม่ยอมเป็เมียพี่... งั้นพรุ่งนี้ก็พากันขนของกลับไปได้เลย ไอ้ล้อมผัวเอ็งตกงานแน่ๆ”
ช่างยอดยื่นไม้ตาย
“ใจร้าย... ใจร้ายที่สุด”
กำปั้นน้อยๆ ของมาลีรัวตีอกของช่างยอดที่โถมทับอยู่ในขณะนั้น
ทว่าคนตัวใหญ่กลับไม่สะทกสะท้านเลยสักนิด น่าแปลกที่อาการขัดขืนของมาลีเร่งเร้าให้ช่างยอดรู้สึกมีอารมณ์ทางเพศขึ้นมาอีกหลายเท่า อาวุธประจำกายของเขาแข็งปั๋งจนปวดร้าวไปทั้งดุ้นลำ ทำให้อยากขยี้สวาทหล่อนเร็วขึ้น
“คิดให้ดี... ถ้าคืนนี้เอ็งยอมให้พี่เอาแต่โดยดี พี่สัญญาว่าจะเลื่อนตำแหน่งให้ไอ้ล้อมได้ขึ้นเป็หัวหน้าคนงาน ผัวเอ็งจะได้ไม่เหนื่อยมาก... แล้วยังจะให้ค่าแรงเพิ่มอีกด้วย”
ข้อเสนอของนายช่างเ้าเล่ห์ทำให้มาลีนิ่งอึ้งอยู่ในอาการครุ่นคิด อาการขัดขืนของหล่อนค่อยๆ อ่อนลงอย่างเห็นได้ชัด
