ตอนที่ 42 เมื่อต้องนอนกลางดินเป็นครั้งแรกท่ามกลางรัตติกาลที่มืดมิดและเหน็บหนาวที่สุดในรอบสิบปีของเมืองหลวงฉางอัน สายลมเหมันต์หวีดหวิวลอดผ่านรอยแตกของผนังไม้ที่ผุพังภายในเรือนร้างท้ายสวน เสียงหิมะที่ตกกระทบหลังคาจากที่เคยฟังดูไพเราะสุนทรีย์ ยามนี้กลับ...