หนานกงเยว่กลับมาที่ห้องด้วยรอยยิ้มจาง เมื่อเข้าไปในห้องแล้วแสงในดวงตาของนางก็หายไปทันที        “คุณหนูกลับมาแล้ว”        ทันทีที่เห็นนางกลับมา หลิงเหนียงที่คอยรอรับใช้ก็รีบเข้ามาข้างหน้าอย่างเคารพ        “หลิงเหนียง”        ดวงตาของหนานกงเยว่เฉย...