“ฮันน่าจ๊ะ… รออยู่ตรงนี้นะจ๊ะ… ”

    ด้วยเกรงว่าเ๯้าตัวเล็กจะวิ่งรี่ออกไปด้วยความซุกซนจนทำให้เกิดอุบัติเหตุขึ้นได้ ‘ซายน์’ ครูสาวที่ยืนรอส่งนักเรียนกลับบ้านจึงรีบร้องเตือนเด็กหญิง

    “รอตรงนี้นะคะ… นั่นรถคุณพ่อใช่ไหมคะ… ”

    ครูซายน์ถามเ๯้าตัวเล็ก

    “ใช่ค่ะรถคุณพ่อ… ”

    เด็กหญิงตอบเสียงเจื้อยแจ้ว…

    ที่ครูซายน์ต้องถาม ก็เพราะว่าหล่อนเพิ่งย้ายแผนกมาดูแลเด็กอนุบาลที่โรงเรียนแห่งนี้ได้เพียงแค่สัปดาห์แรก จากที่เมื่อก่อนทำงานอยู่อีกสาขาในเครือเดียวกันนี้

    จึงไม่แปลก… ถ้าหล่อนไม่เคยเห็นรถที่มารับฮันน่าเป็๞ประจำทุกวัน ด้วยวันนี้เพิ่งเป็๞ครั้งแรกที่หล่อนมายืนส่งเด็กหญิงคนนี้

    เมื่อรถเบน์สีเงินคันหรูจอดสนิท…

    ชายร่างสูงใหญ่ในชุดสูทสีดำภูมิฐานที่นั่งอยู่แบะหลัง ลดบานกระจกทอดสายตามองไปยังจุดที่ลูกสาวของตนยืนรออยู่

    โดยปกติทุกวันคนขับรถจะลงไปรับคุณหนู แต่วันนี้มีสิ่งจูงใจใหม่… ที่ทำให้หนุ่มใหญ่ผู้เป็๲นายที่นั่งอยู่เบาะด้านหลัง อยากลงรถไปรับลูกสาวด้วยตัวเอง

    “เอ่อ… นายครับเดี๋ยวผมไปรับคุณหนูเองครับ”

    ลุงสม คนขับรถวัยหกสิบปีที่ทำงานกับ ‘เจมส์’ มานาน รีบกล่าวเมื่อเห็นว่าผู้เป็๲นายกำลังเอื้อมมือเปิดประตูรถ

    “ไม่เป็๞ไร… เดี๋ยวผมลงไปรับเอง… ”

    ตัวของเจมส์เท่านั้น…

    ที่รู้ดีว่าวันนี้มีอะไรดึงดูดความสนใจให้เขาต้องก้าวลงจากรถ ถ้าไม่ใช่เป็๞เพราะครูสาวแสนสวยที่มายืนส่งลูกสาวของเขา

    ใบหน้าของคุณครูสาวคนนี้ช่างสวยหวานสะดุดตาเหลือเกิน ดวงตาสีดำคมกริบ จมูกโด่งเป็๲สันสวย ริมฝีปากเซ็กซี่ ผมสีดำสลวยยาวเคลียบ่า ผิวพรรณขาวเนียนเปล่งปลั่งฉายออร่า ทรวดทรงองค์เอวเซ็กซี่ไม่แพ้ดาราหรือนางแบบที่เจมส์เคยได้เจอ

    “ป๊ะป๋าคะ… ”

    เด็กหญิงร้องเรียก… เมื่อผู้เป็๲พ่อเดินเข้ามาใกล้ ครูซายน์ตะลึงมองร่างสูงใหญ่ของคุณผู้ปกครอง ใบหน้าของเจมส์หล่อเหลาสะดุดตา ราวกับดาราฮอลลีวูดยังไงยังงั้น

    “สวัสดีค่ะ… ”