บทที่ ๑๖ : คิดถึงบ้านณ ตำหนักเย็น(ช่วงเวลา: ยามซวี - หัวค่ำ ในฤดูมรสุม)ซ่า... ซ่า...เสียงสายฝนเทกระหน่ำลงมาราวกับฟ้ารั่ว พายุฤดูร้อนพัดกระโชกแรงจนกิ่งไม้ใหญ่ไหวเอน หน้าต่างไม้เก่าๆ ของตำหนักเย็นสั่นกึกกักตามแรงลมแม่หญิงบัวนั่งกอดเข่าอยู่ริมหน้าต่าง เ...