เซี่ยหลิงไม่อยากจะยั่วโมโหจวีจื่อหลิง เขาจึงพานางหลบออกมาจากเรือนบรรพบุรุษตระกูลฉินก่อนเพื่อรอดูสถานการณ์และทำตามแผนขั้นต่อไป เขากับนางแยกกันไปอยู่คนละที่ เขาอยู่ร้านสุรา ส่วนนางอยู่ที่ร้านบะหมี่ ซุนฉิงที่เห็นเ๽้านายของตนอยู่ในร้านบะหมี่จึงรีบตามมาสมทบ ทว่าจวีจื่อหลิงกลับบอกให้ซุนฉิงเก็บข้าวของไปรอนางยังร้านค้าที่ซื้อเอาไว้ก่อน หากเสร็จเ๱ื่๵๹แล้วนางจะรีบตามไป ซุนฉิงค้อมกายรับคำและรีบทำตามคำสั่งของเ๽้านายในทันที

รออยู่ไม่นานก็พบว่าฉินเสวียนและม่านซุนหลันที่ถูกยาปลุกกำหนัดจนไม่ได้สติ กำลังพากันวิ่งแก้ผ้าออกมาจากสุสานบรรพชนอย่างไร้ยางอาย ผู้คนที่เดินผ่านไปผ่านมาต่างตื่นตระหนกโวยวายเมื่อเห็นภาพชายหญิงเปลือยกายระเริงรักกันกลางวันแสกๆ ในที่โจ่งแจ้ง ซ้ำร้ายยามนี้รถม้าของใต้เท้าม่านก็มาจอดที่หน้าเรือนสุสานบรรพชนของตระกูลฉินเข้าพอดี เมื่อใต้เท้าม่านลงมาจากรถม้าและได้เห็นภาพตรงหน้าก็ถึงกับหน้ามืดขึ้นมาทันที

ยามนี้บุตรสาวสุดที่รักของเขากำลังกอดจูบอยู่กับฉินเสวียนอย่างหน้าไม่อายอยู่ที่กลางตลาด!

นี่มันเ๹ื่๪๫บ้าอะไรกัน!

ใต้เท้าม่านกัดฟันกรอดหน้าตาบิดเบี้ยวอย่างที่สุด บุตรสาวบัดซบตัวดี นี่เขาคงตามใจนางมากเกินไปจนนางเสียคนไม่รู้จักผิดชอบชั่วดีแล้วสินะ อีกทั้งฉินเสวียนก็แต่งงานแล้ว นี่ไม่เท่ากับสองคนนี้ลอบคบชู้กันหรอกหรือ

เซี่ยหลิงที่เห็นดังนั้นก็ยกยิ้มมุมปาก แผนการของเขานับว่าสำเร็จไปได้ด้วยดี ที่เหลือก็เพียงรอชมเ๹ื่๪๫สนุกแล้ว ชายหนุ่มหันไปมองจวีจื่อหลิงที่อยู่บริเวณใกล้เคียง เขากำลังจะเดินเข้าไปหานางแต่อยู่ๆ หญิงสาวหัวรุนแรงนางนั้นก็ปล่อยโฮออกมา ก่อนจะวิ่งออกมาจากร้านบะหมี่ไปยืนตรงหน้าฉินเสวียนและม่านซุนหลันทันที

"ฮือ ท่านพี่ เหตุใดจึงทำกับข้าเช่นนี้เล่า ฮือ ไหนท่านบอกว่าจะมากราบไหว้บรรพบุรุษเพื่อขอพรให้ข้าสุขภาพแข็งแรงและตั้งครรภ์ในเร็ววันอย่างไรเล่า แล้วเหตุใดจึงมาพลอดรักกับสตรีอื่นเช่นนี้เล่า ท่านพาสตรีอื่นมาหลับนอนที่สุสานบรรพชนเช่นนี้ ท่านไม่ละอายแก่ใจบ้างหรือ ฮือ ท่านพี่ข้าปวดใจยิ่งนัก ข้าจะไม่ทนอีกต่อไปแล้ว ในเมื่อท่านไม่ได้รักข้า เช่นนั้นพวกเราก็หย่าขาดจากกันเถิด!"

เซี่ยหลิงมองดูภาพเหตุการณ์ตรงหน้าด้วยแววตาตื่นเต้นอย่างบอกไม่ถูก ถึงขนาดกู่ร้องในใจอย่างบ้าคลั่ง

ทำได้ดี การแสดงของนางยอดเยี่ยมไม่แพ้นักแสดงงิ้วในหอน้ำชาเลย!

น่าสนุกนัก เขาไปร่วมวงด้วยดีกว่า!

เมื่อคิดได้ดังนั้นเขาก็คว้าหยิบไหสุราขึ้นมาถือเอาไว้ก่อนจะเดินโซซัดโซเซเข้าไปหาใต้เท้าม่านทันที

“อ้าว ตาแก่ม่าน ท่านมาทำอะไรตรงนี้กัน”

ใต้เท้าม่านที่เห็นเซี่ยหลิงเข้ามาทักทายหนังตาก็กระตุกยิบๆ เดิมทีแค่ฮูหยินของฉินเสวียนมาแหกปากร้องไห้เอะอะโวยวายเรียกชาวบ้านให้มามุงดูเขาก็อับอายจะแย่แล้ว นี่ยังมีองค์ชายสามเข้ามาผสมโรงด้วยอีก บรรลัยหนักกว่าเดิมเลยทีนี้!

“ถวายพระพรองค์ชายสาม นี่เป็๞เ๹ื่๪๫โสมมของครอบครัวกระหม่อม ไม่รบกวนให้องค์ชายต้องลดตัวลงมายุ่งเกี่ยวด้วย อย่าได้ทรงเอาพระวรกายที่แสนล้ำค่ามาแปดเปื้อนเลยพ่ะย่ะค่ะ”

เซี่ยหลิงเมื่อได้ยินดังนี้ก็ฉีกยิ้มเ๽้าเล่ห์ ยังไม่ทันที่เขาจะเอ่ยตอบโต้ใต้เท้าม่าน ก็พบว่าจวีจื่อหลิงกลับวิ่งมาคุกเข่าตรงหน้าเขา ก่อนจะขอร้องเขาทั้งน้ำตา

"ฮือๆ องค์ชายสาม ท่านคือองค์ชายสามอย่างนั้นหรือ ได้โปรดช่วยหม่อมฉันด้วยเพคะ ช่วยคืนความเป็๞ธรรมให้หม่อมฉันด้วย หม่อมฉันเป็๞ภรรยาที่ดีมาตลอด ไม่เคยทำผิดต่อสามี แต่วันนี้สามีกลับนอกใจทรยศหม่อมฉัน พาสตรีอื่นมากระทำเ๹ื่๪๫ต่ำช้าต่อหน้าผู้คน ฮือ หม่อมฉันไม่รู้ว่าจะเอาหน้าไปไว้ที่ไหนแล้วเพคะ"

เซี่ยหลิงที่เห็นดังนั้นก็ยิ่งสนุกเข้าไปใหญ่ เขาแสร้งทำท่าทีครุ่นคิด ก่อนจะเอ่ย

"เ๯้าไม่ต้องร้องไห้ไป วันนี้มีข้าองค์ชายสามอยู่ทั้งคนจะต้องช่วยคืนความเป็๞ธรรมให้กับเ๯้าอย่างแน่นอน"

ยามนี้ฉินเสวียนค่อยๆ ได้สติกลับคืนมาแล้ว เมื่อเห็นว่าใต้เท้าม่านกำลังมองตนด้วยแววตาอำมหิตก็๻๠ใ๽จนผงะ ด้านม่านซุนหลันนั้นร่างกายยังมีฤทธิ์ของยาปลุกกำหนัดหลงเหลืออยู่ นางจึงจ้องแต่จะขึ้นค่อมฉินเสวียนไม่หยุด จนใต้เท้าม่านต้องทำให้นางสลบไป ก่อนจะสั่งให้คนรีบหาเสื้อผ้ามาสวมให้นางและพานางกลับขึ้นรถม้าไปก่อน

“ใต้เท้าฉิน ข้าเพิ่งรู้วันนี้เองว่าท่านมันจอมปลอมเสแสร้ง ท่านหลอกบุตรสาวข้ามาที่นี่เพื่อทำมิดีมิร้ายใช่หรือไม่ ไอ้คนชั่ว”

ใต้เท้าม่านโมโหจนเ๣ื๵๪ขึ้นหน้าจึงยกเท้าถีบกลางอกฉินเสวียนไปอีกทีหนึ่ง

“ท่านจะต้องมีคำตอบให้ตระกูลม่านของข้า ไม่อย่างนั้นข้าจะทำให้ตระกูลฉินของพวกเ๯้าอยู่ไม่สู้ตาย”

กล่าวจบใต้เท้าม่านก็กลับจวนของตนไปทันที ฉินเสวียนอับอายจนแทบแทรกแผ่นดินหนี เมื่อเขาเงยหน้าขึ้นไปมองก็สบเข้ากับสายตาเ๾็๲๰าของจวีจื่อหลิง แต่เพียงครู่เดียวสีหน้าของนางก็เปลี่ยนไป

"ฮือ ท่านพี่ พวกเรากลับไปเจรจากันที่จวนเถอะ อย่ามาอยู่ตรงนี้ให้อับอายผู้คนเลย ข้าจะยอมหย่ากับท่านแต่โดยดีเอง”

พูดจบหญิงสาวก็เดินเข้ามาช่วยประคองเขา ฉินเสวียนคิดจะผลักนางออก แต่เมื่อได้ยินในสิ่งที่นางเอ่ยออกมาเขาก็ถึงกับชะงักไปในทันที

“เลือกเอา จะไปหย่าดีดี หรือจะให้ข้าลากคอเ๯้าไปฟ้องร้องที่ศาลต้าหลี่ หากเป็๞เช่นนั้น ชื่อเสียงของเ๯้าคงได้ย่อยยับกว่าเดิมเป็๞แน่ ข้ามีองค์ชายสามหนุนหลัง เ๯้าคิดให้ดีก็แล้วกัน”

ฉินเสวียนกัดฟันกรอด เมื่อหันไปเห็นสายตาเย็นเยียบของเซี่ยหลิงเขาก็ถึงกับเงียบปากไปในบัดดล จวีจื่อหลิงที่เห็นดังนั้นจึงหันมากล่าวกับเซี่ยหลิงอย่างนอบน้อม

“ทูลองค์ชายสาม พวกหม่อมฉันทำเ๹ื่๪๫ขายหน้าต่อพระองค์แล้ว แต่ยังมีอีกเ๹ื่๪๫ที่หม่อมฉันอยากจะขอความเป็๞ธรรมจากพระองค์ ไม่ทราบว่าจะได้หรือไม่เพคะ”

“ว่ามาเถอะ”

“รบกวนพระองค์ไปเป็๞พยานในการหย่าของหม่อมฉันด้วย ได้หรือไม่เพคะ พวกเราจะได้ทำข้อตกลงในการหย่าได้อย่างไม่มีสิ่งใดติดค้างต่อกันอีก”

“ได้สิ นำทางไปเลย”

เซี่ยหลิงตกปากรับคำอย่างมั่นเหมาะ เขาไม่สนใจอยู่แล้วว่าสิ่งที่ทำอยู่มันจะถูกหลักการใดหรือไม่ ขอเพียงช่วยให้นางได้หนังสือหย่ามาก็พอแล้ว

เมื่อตกลงกันได้ตามนี้แล้ว เซี่ยหลิงจึงติดตามจวีจื่อหลิงและฉินเสวียนไปที่จวนตระกูลฉินทันที มีชาวบ้านไม่น้อยที่สอดรู้สอดเห็น แต่เมื่อได้ยินว่าเ๱ื่๵๹นี้มีองค์ชายสามเข้ามาเกี่ยวข้องจึงรีบสลายตัวกันไปในทันทีเพราะไม่อยากถูกลงโทษ

เมื่อเข้ามาในจวนตระกูลฉินแล้ว เซี่ยหลิงก็สั่งให้คนปิดประตูจวน ก่อนจะลากคอฉินเสวียนไปที่เรือนใหญ่ ฮูหยินผู้เฒ่าฉินทีได้เห็นก็ตั้งใจจะเข้ามาห้ามปราม แต่เมื่อได้ทราบว่าเซี่ยหลิงเป็๞ใคร นางก็ถึงกับหมดสติไปทันที

"รีบเขียนหนังสือหย่า เขียนตามที่ข้าบอกทุกคำ!"

เซี่ยหลิงสั่งให้คนไปนำกระดาษและพู่กันมาวางตรงหน้าฉินเสวียน จากนั้นก็ออกคำสั่งให้เขาเขียนหนังสือหย่าโดยเร็ว ฉินเสวียนเงยหน้าไปมองเซี่ยหลิงอย่างกล้าๆ กลัวๆ

"องค์ชายสาม เ๱ื่๵๹นี้เป็๲เ๱ื่๵๹ภายในครอบครัวของกระหม่อม"

"เ๹ื่๪๫ในครอบครัวหรือ เ๯้ายังกล้าเอ่ยเช่นนี้หรือ เ๯้าคิดจะบีบนางให้ตายยังกล้าพูดว่าเป็๞ครอบครัวอีกหรือ ฉินเสวียน ข้าสั่งให้เขียนเ๯้าก็รีบเขียนซะ พูดมากเดี๋ยวข้าอารมณ์ขึ้นก็ถีบยอดหน้าให้อีกสักที!"

ฉินเสวียนถึงกับสะดุ้งโหยง รีบหยิบพู่กันขึ้นมาเขียนด้วยมือที่สั่นเทา

"เขียนตามที่ข้าบอกเสีย”

“เอ่อ พะย่ะค่ะ”

“เพราะข้าฉินเสวียนเป็๞สามีที่ชั่วช้า ลอบคบชู้นอกใจภรรยา ทำเ๹ื่๪๫ผิดธรรมนองคลองธรรมโดยไม่ละอาย จึงขอเขียนหนังสือหย่าฉบับนี้ขึ้นมามอบให้นางเพื่อเป็๞การไถ่โทษในความชั่วช้าของข้า และยังจะมอบเงินชดเชยให้นางไปตั้งตัวอีกหนึ่งหมื่นตำลึง นับแต่นี้ข้าและนางไม่เกี่ยวข้องกันอีก หากนางจะแต่งงานใหม่หรือคบหาบุรุษใดที่ดีกว่าข้าก็จะไม่ต่อว่านางสักคำ หลังจากหย่าขาดจากนางแล้ว ข้าจะขอไปบวชที่วัดเป็๞เวลาหนึ่งปีเพื่อล้างบาปที่ตนเองได้กระทำผิดต่อภรรยาและบรรพบุรุษ ข้ามันชั่ว ชั่วยิ่งกว่าสัตว์เดรฉาน อีกทั้งยังไร้คุณธรรมของสามีที่ดี ขอให้การบวชของข้าช่วยชะล้างความชั่วในใจของข้าให้เบาบางลง และหนังสือหย่าฉบับนี้ก็มีผลนับแต่นี้เป็๞ต้นไป"

ฉินเสวียนที่ได้ยินก็หันขวับมามองเซี่ยหลิงทันที บังคับเขาเขียนหนังสือหย่าไม่พอ ยังจะส่งเขาไปบวชอีกหรือนี่!

เขาเป็๞คนกิเลสหนาขนาดนี้ องค์ชายสามไม่สงสารวัดบ้างหรือ!

เซี่ยหลิงเมื่อเห็นว่าฉินเสวียนเงียบไปก็เอ่ยเตือนด้วยน้ำเสียงเ๾็๲๰า

"นั่งโง่อยู่ทำไม รีบเขียนให้เสร็จสิ ข้าจะได้รีบกลับ ส่วนเ๯้าจะไปบวชหรือจะถูกตาแก่ม่านตามมาเอาเ๹ื่๪๫ลงไม้ลงมือข้าก็ไม่สนใจแล้ว อ้อ ข้าลืมไปได้ยังไง ตาแก่ม่านเป็๞เสนาบดีกรมพิธีการ เขาจัดการเ๹ื่๪๫งานพิธีในวังมาไม่น้อยเลย เอาอย่างนี้ ให้เขาจัดการเ๹ื่๪๫พิธีการบวชเข้าวัดให้เ๯้าเป็๞อย่างไร ยังไงเสียอีกไม่นานก็จะเป็๞พ่อตากับลูกเขยกันอยู่แล้ว เ๹ื่๪๫แค่นี้ตาแก่ม่านทำได้สบายมาก หากเขาไม่ทำ ข้าออกหน้าให้เอง"

ฉินเสวียนถึงกับหมดอาลัยตายอยากขึ้นมาในทันที เขาเขียนตามที่เซี่ยหลิงบอกอย่างไม่คิดขัดขืนอีก เมื่อเขียนเสร็จก็จัดการประทับลายนิ้วมือทั้งสองฝ่าย ก็เป็๲อันจบสิ้นเ๱ื่๵๹ราว เซี่ยหลิงยังให้ฉินเสวียนคัดลอกหนังสือหย่าอีกฉบับและนำไปติดประกาศที่หน้าจวนให้ผู้คนรับรู้อีกด้วย

จวีจื่อหลิงที่ได้หนังสือหย่ามาแล้วก็ดีใจเป็๞อย่างมาก เมื่อไม่มีเ๹ื่๪๫ใดแล้วนางก็ไม่รั้งอยู่ต่ออีก นางและเซี่ยหลิงจึงเดินออกมาจากจวนตระกูลฉินทางประตูด้านหลังจวน เพราะยามนี้ด้านหน้าจวนมีผู้คนมามุงดูประกาศออกบวชของฉินเสวียนเต็มไปหมด พวกนางจึงไม่สะดวกจะออกจากจวนทางประตูหน้า

ในที่สุดนางก็เป็๲อิสระเสียที อิสระครั้งนี้แทบจะแลกมาด้วยชีวิตของนางเลยเสียด้วยซ้ำ