พยายามระงับความโกรธระคนอยู่ในอารมณ์ทางเพศ ปลายกระบอกปืนค่อยๆ ลดลงพร้อมกับอารมณ์เกรี้ยวกราดที่คลายลงได้อย่างเหลือเชื่อ เพราะความน่ารักและเย้ายวนใจของสาวน้อยที่มีนามว่านามิคนนี้

        “ผมขอโทษครับพ่อ… สำหรับเ๹ื่๪๫ที่ผ่านๆ มาให้อภัยผมนะครับ”

        ธัชน์ก้มลงกราบแทบเท้าบิดา อาการหยิ่งยโสโอหังและอวดดีที่หายไปจากท่าทีของธัชน์ ทำให้อาชาใจอ่อน เพราะเอาเข้าจริงๆ อาชาไม่ใช่คนใจไม้ไส้ระกำ แต่ก็ยังไม่หายโกรธเสียทีเดียว

        “ถ้าพ่อหายโกรธแล้วงั้นคืนนี้ผมขอนอนค้างคืนที่นี่นะครับ… ”

        ธัชน์ได้ทีก็รีบขอ

        “ยังโว้ย… กูยังไม่หายโกรธ… ”

       อาชากราดเสียงใส่ลูกชาย…  แววตามีประกายดุผุดวาบขึ้นมาอีกครั้ง แต่ก็อดไม่ได้ที่จะเหลือบตามองไปยังเรือนร่างสุดเซ็กซี่สะดุดตาของสะใภ้สาวแสนสวยที่ยืนอยู่ใกล้ๆ

        “เออ… มึงจะนอนค้างก็ได้… แต่ต้องนอนที่กระท่อมโน่น ถ้าอยากจะนอนก็นอนข้างนอกนะ… กูยังไม่ให้นอนในบ้าน”

        อาชาชี้มือไปยังกระท่อมหลังเล็กๆ ที่ตั้งอยู่หลังบ้าน เสียงเข้มๆ เมื่อครู่ลดลงอย่างเห็นได้ชัด เมื่ออาชาเหลือบไปเห็นแววตาวิงวอนของหญิงสาวที่มากับธัชน์ ก็หล่อนสวยหยาดบาดใจเหลือเกิน

        “อะไรนะ… นี่ใจคอพ่อจะให้ผมนอนข้างนอกจริงๆ หรือ… ”

        ธัชน์ได้ยินก็ชักสีหน้า ทว่าไม่ทันได้พูดอะไรมากไปกว่านั้น นามิก็แทรกขึ้นว่า

        “ได้ค่ะคุณพ่อ… พี่ธัชน์กับหนูนอนที่กระท่อมก็ได้… ไม่เป็๞ไรค่ะ”

        นามิรีบกล่าวรับคำแทนสามีของหล่อน เพราะเห็นว่าตอนนี้ก็มืดค่ำแล้ว

    “นามิ… ”

    ทัชน์สะกิดแขนหญิงสาว

    “คะ… ”

    นามิมองหน้าสามี