ติ๊ง!
[ด้วยความเร็วในการพิมพ์งานอันน่าทึ่งของโฮสต์ ระบบได้มอบรางวัลเป็นิยายเว็บชื่อดังในโลกของท่าน ‘อำพราง์’
โปรดอัปเดตนิยายให้ครบถ้วนภายในระยะเวลาหกเดือน พร้อมทำรายได้สะสมให้ถึงเป้าหมายสองระดับ
หากทำภารกิจสำเร็จลุล่วง ระบบจะมอบรางวัลล้ำค่า คัมภีร์โบราณระดับกงล้อแห่งท้องทะเล 'เต๋าจิง' ซึ่งโฮสต์สามารถใช้ฝึกฝนเพื่อก้าวข้ามขีดจำกัดของมนุษย์ธรรมดาได้
ทว่าหากภารกิจล้มเหลว ระบบจำต้องผนึกทักษะศิลปะการป้องกันตัวระดับปรมาจารย์ทั้งหมดของโฮสต์!]
เสียงแจ้งเตือนของระบบกังวานก้องในห้วงความคิดของเฉินเฟิงอีกครา
ชั่วอึดใจต่อมา เนื้อหาทั้งหมดของ ‘อำพราง์’ ก็ปรากฏชัดในความทรงจำของเขา
"อำพราง์? นิยายะของตงเชิ่น [1]!"
เฉินเฟิงรู้สึกทั้งประหลาดใจและปลื้มปิติในคราวเดียวกัน
ในอดีตชาติบนโลกนี้ เขามักจะวุ่นวายอยู่กับการประพันธ์เพลง บันทึกเสียง ร่วมรายการวาไรตี้ และแสดงภาพยนตร์เป็ครั้งคราว
บรรดานิยายที่เขาชื่นชอบมีเพียงผลงานของตงเชิ่นเท่านั้น
ทุกเล่มล้วนเป็วรรณกรรมชั้นเยี่ยม เปี่ยมด้วยจินตนาการอันล้ำเลิศ รวบรวมเื่ราวั้แ่อดีตจวบจนปัจจุบัน
สำหรับนิยายที่ตงเชิ่นทุ่มเทเวลาถึงสองปีเศษ เขากลับต้องสร้างสรรค์ให้เสร็จสมบูรณ์ภายในเพียงครึ่งปี
แท้จริงแล้ว มันก็มิใช่เื่ยากเย็นนัก เพียงแต่ต้องอุทิศเวลาในการพิมพ์มากขึ้น ราวกับแปรเปลี่ยนตนเป็เครื่องพิมพ์ดีด
ส่วนประเด็นรายได้สะสมสองยอดนั้น เพียงจดลิขสิทธิ์แล้วอาศัยความช่วยเหลือจากเพนกวิน อาลี และจิ้วล่าง ก็คงไม่ใช่เื่ยากเย็นแต่อย่างใด
สิ่งสำคัญที่สุดคือ หากภารกิจบรรลุผล ระบบจะมอบรางวัลเป็คัมภีร์เต๋าจิง กงล้อแห่งขุนเขาทะเลที่สามารถนำไปฝึกฝนได้จริง
เต๋าจิงคืออะไรกัน?
มันคือสุดยอดคัมภีร์ในดินแดนลี้ลับ ภายในจักรวาลของอำพราง์!
'หรือว่า...ในมิติคู่ขนานของดาวเคราะห์สีคราม ณ ที่แห่งนี้ จะมีสิ่งมหัศจรรย์อย่างเขตจักรวาลหรือดาวจักรพรรดิ์ผู้ล่วงลับดำรงอยู่จริง?'
เฉินเฟิงไม่อาจสะกดกลั้นความคิดอันเพริศแพร้วได้เลย
ครู่ต่อมา เฉินเฟิงหยิบโทรศัพท์มือถือขึ้นมาเพื่อตรวจสอบเวยป๋อ
เขาพบเห็นคำถามและข้อสงสัยของศิษย์รองชิวเอ๋อหม่าที่มีต่อตัวเขา
เฉินเฟิงจึงถ่ายภาพบทละครของ The Thousand Faces of Dunjia ที่เพิ่งพิมพ์เสร็จสดๆ ร้อนๆ เป็ปึกๆ แล้วโพสต์ลงในเวยป๋อ
พร้อมกับข้อความประกอบ
[The Thousand Faces of Dunjia ผมคิดเนื้อเื่มาหลายปีแล้ว ผมใช้เวลาประมาณสามชั่วโมง พิมพ์บทละครทั้งชุดจากหัว ก็ช่วยไม่ได้ ผมโสดมาตั้งสิบปี มือผมก็เลยค่อนข้างรวดเร็วว่องไว! แล้วก็อีกเื่ นิยายเว็บเื่’อำพราง์’ ที่ผมคิดเมื่อหลายเดือนก่อน ผมจะเริ่มทำการเผยแพร่แล้ว
ชิวเอ๋อหม่า แจ็คหม่า จิ้วล่างเฉา พวกเรามีแพลตฟอร์มนิยายใช่ไหม พวกนิยายเพนกวิน นิยายอาลี นิยายจิ้วล่างพวกนั้นน่ะ ให้เวลาพวกคุณหนึ่งชั่วโมง เผยแพร่นิยายของผมพร้อมกันบนเว็บไซต์นิยายร้อยเว็บภายในเครือให้หมด สำหรับเว็บไซต์แรกสุด ให้เผยแพร่ลงจงเตี่ยน [2] ของเพนกวินนั่นแหละ เพราะเป็เว็บนิยายที่ใหญ่ที่สุด!
อีกอย่างนะ ไม่ต้องกังวลเื่ลิขสิทธิ์ ลิขสิทธิ์นิยายทั้งหมดเป็ของผมเอง แบ่งรายได้จากอีบุ๊ก เว็บไซต์ละสองส่วน วันนี้ผมจะอัปเดตหนึ่งแสนตัวอักษร แล้วค่อยวางขายในชั้นหนังสืออีบุ๊คสามวันหลังจากนี้ แล้วก็ ถ้ามีเว็บละเมิดลิขสิทธิ์ไหนกล้าขโมยตอนที่เปิดเป็ VIP ของนิยายผม เตรียมตัวไปนอนในคุกได้เลย!]
เมื่อโพสต์ลงในเวยป๋อเสร็จ เฉินเฟิงลุกขึ้นยืน ฝึกรำไท่จี๋หนึ่งเซ็ต จากนั้นจึงกลับไปนั่งพิมพ์งานเป็บ้าเป็หลังหน้าคอมด้วยความกระปรี้กระเปร่า
บนเวยป๋อ บทสนทนาอันร้อนแรงยิ่งทวีความรุนแรงขึ้น
’เฉินเฟิงเขายังเป็คนอยู่หรือเปล่า? วันหนึ่งเขาร้องเพลง อีกวันเขาเรียบเรียงพิมพ์บทหนัง ตอนนี้ยังเขียนนิยายออนไลน์อย่างบ้าคลั่งอีก!’
’มหาเศรษฐีผู้ทรัพย์สินกว่าห้าแสนล้าน เขาต้องแย่งข้าวจากนักเขียนออนไลน์อย่างพวกเราจริงอะ?’
’อำพราง์? หรือเื่นี้หมายถึงเขา เฉินเฟิง คนเพียงคนเดียวบดบังท้องฟ้าทั่วอินเทอร์เน็ต?’
…
ขณะเดียวกันทางด้านสามหน่อ ชิวเอ๋อหม่า แจ็คหม่า และจิ้วล่างเฉา ทั้งสามขึ้นเครื่องบินมาลงที่สนามบินนานาชาติเมืองหลวง เมืองที่เฉินเฟิงพักอาศัยอยู่
ทั้งสามเดินออกจากอาคารขาออกแล้วพบกันโดยบังเอิญ
“ศิษย์พี่ใหญ่ ศิษย์พี่รอง!”
จิ้วล่างเฉาเป็ฝ่ายส่งเสียงทักทายพวกเขาก่อน
“ดูเหมือนว่าพวกเรามาเมืองหลวงด้วยจุดประสงค์เดียวกันนะ ครูเขาเงียบหายจากวงการบันเทิงตั้งสิบปี"
“ตอนนี้หวนคืนวงการอย่างยิ่งใหญ่ เื่ครั้งนี้ต้องกระฉ่อนทั่วอินเทอร์เน็ตแน่นอน!”
แจ็คหม่ากับชิวเอ๋อหม่าพยักหน้ารับขณะพูดคุยกันอยู่
“ยังมีเื่เหลือเชื่อกว่านี้อีก ครูพิมพ์บทละครเสร็จแล้ว ภายในสี่สิบนาทีต่อจากนี้ ให้เราช่วยเขาเผยแพร่นิยายออนไลน์ เื่ใหม่ของเขา 'อำพราง์' พร้อมกันบนเว็บไซต์นิยายออนไลน์มากกว่าหนึ่งร้อยแห่งในเครือ” จิ้วล่างเฉาเปิดเวยป๋อขึ้นมาอ่านเป็อย่างแรก เขาพบกับข้อความถกเถียงกันอย่างร้อนแรงบนอินเทอร์เน็ตจึงหันไปพูดอย่างร้อนรน
เมื่อจิ้วล่างเฉาพูดจบ เขารีบติดต่อหาผู้รับผิดชอบแพลตฟอร์มนิยายของจิ้วล่างทันที
“ผมให้เวลาคุณครึ่งชั่วโมง นำเว็บไซต์นิยายออนไลน์ในเครือจิ้วล่างทั้งหมด ไปประสานงานกับจงเตี่ยน เกี่ยวกับเนื้อหาของนิยาย 'อำพราง์' ที่กำลังจะเผยแพร่”
ในขณะที่แจ็คหม่าและชิวเอ๋อหม่ากำลังทำการตรวจสอบโทรศัพท์มือถือของตัวเอง ทางด้านจิ้วล่างเฉาก็คุยประสานงานจนเสร็จแล้ว
ชิวเอ๋อหม่าติดต่อหาผู้รับผิดชอบจงเตี่ยน
“ในฐานะผู้มากประสบการณ์ในแวดวงอุตสาหกรรมนิยาย ตอนนี้เฉินเฟิง เลือกเผยแพร่นิยายบนเว็บไซต์ของเราเป็แห่งแรก พวกคุณต้องแสดงความเป็ผู้นำวงการออกมา”
แจ็คหม่า รีบโทรหาผู้รับผิดชอบนิยายอาลีของเขาเช่นกัน
“ผมให้พวกคุณยี่สิบนาที ติดต่อประสานงานเกี่ยวกับเนื้อหาของนิยายอำพราง์กับจงเตี่ยนให้เสร็จ อย่าลืมเื่โปสเตอร์ประชาสัมพันธ์ด้วยนะ จงทำอย่างสุดความสามารถ”
เมื่อทั้งสามคนสั่งการลูกน้องตนเสร็จ พวกเขาหันมายิ้มพยักหน้าให้กัน จากนั้นก็ขึ้นรถสปอร์ตส่วนตัว มุ่งหน้าไปยังวิลลาของเฉินเฟิง
ทางด้านเฉินเฟิง เขากำลังใช้ฝ่ามือไร้เงาแห่งเมืองฝอซานพิมพ์เนื้อหานิยายอำพราง์ จากความทรงจำในหัวออกมาอย่างรวดเร็ว โดยไม่ผิดเพี้ยนแม้แต่ตัวอักษรเดียว
เพราะเขาไม่จำเป็ต้องคิดเนื้อเื่ ความเร็วในการพิมพ์จึงรวดเร็วมาก
ยิ่งกว่านั้น ความเร็วในการพิมพ์ของเขาภายใต้เคล็ดวิชาฝ่ามือไร้เงานั้นรวดเร็วเสียยิ่งกว่านักเขียนนิยายมืออาชีพพิมพ์อย่างน้อยสิบเท่า
เขาจึงพิมพ์ได้กว่าเก้าหมื่นตัวอักษรในห้านาทีสุดท้ายก่อนจะครบชั่วโมง
“ครูครับ ครูอยู่หรือเปล่า?”
ทุกครั้งที่แจ็คหม่ามาติดต่องานอะไรก็ตามที่เมืองหลวง เขามักจะเข้าพักที่วิลลาแห่งนี้ซึ่งเป็วิลลาที่แจ็คหม่าซื้อให้เฉินเฟิง
เขาจึงมีลายนิ้วมือสำหรับเข้าวิลลา หรือสามารถใช้การสแกนใบหน้าเพื่อเปิดประตูได้
“เข้ามาได้เลย ผมกำลังพิมพ์นิยายอยู่ในออฟฟิศ พวกคุณเข้ามากันเองเลย”
ด้วยััการรับรู้ระดับปรมาจารย์อย่างเฉินเฟิง เขาััได้อย่างรวดเร็วว่ามีชายวัยกลางคนสามคนปรากฏตัวหน้าวิลลา
เมื่อพวกเขาทั้งสามคนมาถึงออฟฟิศพวกเขาก็เห็นเฉินเฟิงกำลังหลับตาพิมพ์อยู่
แม้จะหลับแต่เสียงแป้นพิมพ์ก็ยังดังอย่างต่อเนื่อง
โดยเฉพาะแจ็คหม่าผู้มีความเชี่ยวชาญในไท่จี๋ระดับหนึ่ง เมื่อเขายืนด้านหลังเฉินเฟิง เขาได้เห็นมือของเฉินเฟิงที่เคลื่อนไหวรวดเร็วจนไม่มีเงา พิมพ์ด้วยความเร็วเหนืุ์
เฉินเฟิง ใช้วิธีป้อนข้อมูลห้าอักษร [3] ซึ่งจะทำให้ไม่มีปัญหาเื่คำพ้องเสียงวิธีการพิมพ์ด้วยพินอิน
ขอเพียงจำรากศัพท์ได้ก็สามารถพิมพ์ััด้วยวิธีนี้ได้อย่างคล่องแคล่ว
เว้นแต่เขาจะเจอตัวอักษรที่ไม่รู้จัก
“ครูครับ...นี่มัน วิชาอะไรกัน?”
แจ็คหม่ามีฝีมือการต่อสู้เหนือกว่าชิวเอ๋อหม่ามาก เขาจึงตระหนักได้ค่อนข้างเร็วว่าเฉินเฟิงกำลังใช้เคล็ดวิชามวยอะไรสักอย่างช่วยพิมพ์
เชิงอรรถ
[1] ตงเชิ่น หรือ เทพบูรพา เป็ฉายาของเฉินตง ผู้แต่งนิยายเื่อำพราง์
[2] จงเตี่ยน เป็เว็บไซต์นิยายที่ใหญ่ที่สุดในจีน ก่อตั้งในปี 2005 ภายในเครือ tencent (เพนกวิน)
[3] การป้อนข้อมูลห้าอักษร เป็วิธีพิมพ์ตัวอักษรจีนบนคอมพิวเตอร์วิธีหนึ่ง คิดค้นโดยหวังหยงหมิน ในปี 1983 วิธีที่จะพิมพ์ตัวอักษรจีน แต่ละตัวจะถูกแทนด้วยเส้นห้าเส้น ซึ่งเส้นดังกล่าวมาจากการวิเคราะห์โครงสร้างของตัวอักษรจีน แบบเส้นต่อเส้น ซึ่งถ้าจะใช้วิธีนี้ในการพิมพ์ตัวจีน ต้องจำเส้นของตัวอักษรจีนและพิมพ์เส้นลงบนแป้นพิมพ์เป็ตัวอักษรที่้า เป็วิธีการพิมพ์ที่ค่อนข้างยากมากระดับหนึ่ง เพราะต้องจำเส้นของตัวจีนให้ได้ ข้อดีคือไม่ต้องรู้วิธีอ่าน เพราะต่อให้อ่านไม่ออกขอเพียงรู้เส้นหรือวิธีเขียนก็จะพิมพ์ตัวอักษรตัวนั้นๆ ได้
