จ้าวแห่งหุบเหวมืดโจมตี!
เป็เวลาหมื่นปีที่เขาหลับใหลอยู่ในหุบเหวมืด บ่มเพาะพลังอย่างสันโดษเพื่อรักษาาแเขาไม่เคยเผยร่างจริงออกมาเลย แม้ว่าตระกูลมากมายในเมืองฉีซานจะโจมตีหุบเหวมืดในอดีตเขาก็เพียงแค่โจมตีแบบส่งๆ เท่านั้น
เมื่อเผชิญหน้ากับตระกูลหลินซึ่งอยู่ในสถานการณ์ที่แปลกประหลาดอย่างยิ่งจ้าวแห่งหุบเหวมืดก็ทนไม่ไหวอีกต่อไป
ในตระกูลหลินต้องมีตัวตนพิเศษอย่างแน่นอน
ต้องเป็อัจฉริยะที่เชี่ยวชาญวิชาเนตรลึกลับพลังต้นกำเนิดของเขาต้องไม่ธรรมดาอย่างแน่นอนหากเขาสามารถกลืนกินอัจฉริยะผู้นั้นได้ มันจะเป็ประโยชน์อย่างมากต่อการฟื้นฟูของเขาอย่างแน่นอน!
...“ตาย!”
ในแดนรกร้าง ปราณปีศาจเอ่อล้น เสาแสงสีดำทะลุผ่านฟ้าและดิน
เหล่าอสูรดุร้ายนับไม่ถ้วนที่อยู่ไกล้คลานอยู่บนพื้นดินและส่งเสียงคร่ำครวญอย่างต่อเนื่องไม่กล้าแม้แต่จะเงยหน้าขึ้นมอง!
เมื่อสิ่งมีชีวิตสูงสุดปรากฏตัว เหล่าอสูรทั้งหมดจะก้มหัวให้เขา!
ณ ขณะนี้ บนท้องฟ้าเหนือเมืองต้าเยี่ยน เหล่าอสูรดุร้ายที่แทบจะเต็มท้องฟ้าก็ก้มหัวเคารพไปในทิศทางของหุบเหวมืดเพื่อแสดงการยอมจำนน!
แขนั์ที่ปกคลุมด้วยหมอกดำนั้นน่ากลัวเกินไป
ในประวัติศาสตร์ทั้งหมดของเมืองฉีซาน มีปรากฏการณ์ที่น่ากลัวเช่นนี้น้อยครั้งนัก!
แขนที่ปกคลุมด้วยปราณปีศาจขนาดมหึมาเช่นนั้นช่างน่าตกตะลึงจริงๆทันทีที่ปรากฏตัว ร่างกายของขุมอำนาจเ่าั้ที่สังเกตการณ์การต่อสู้ใกล้เมืองต้าเยี่ยนก็เย็นเยียบลง
และหัวใจของพวกเขาก็เต้นระส่ำจนแทบจะหยุด พวกเขาอดไม่ได้ที่จะถอยร่นแม้แต่ผู้ฝึกตนรุ่นเก่าหลายคนก็หวาดกลัว พวกเขาไม่กล้าเข้าใกล้หรือมองโดยตรง
นี่มันเหมือนกับตำนานที่เดินเข้ามาในความเป็จริง ใครจะเทียบเขาได้?
ยิ่งไปกว่านั้น แขนั์นั้นกล่าวได้ว่าสามารถคว้าดวงดาวและหยิบดวงจันทร์ได้เมื่อปราณปีศาจพุ่งพล่าน มันก็ทำให้พลังปราณิญญาของโลกวุ่นวาย!
ใครจะเทียบเขาได้?
สำหรับบรรพชนหลินในชุดคลุมสีขาว ผมสีขาว เขาเอามือซ้ายไว้ด้านหลัง และมือขวาถือท้องฟ้า
ผมของเขาปลิวไสวไปตามสายลม ปราณและโลหิตของชายชราพุ่งพล่าน
ดวงอาทิตย์ที่ส่องแสงเจิดจ้าปรากฏขึ้นด้านหลังเขา และปิดกั้นท้องฟ้าสีดำสนิทที่กำลังลงมาอย่างแรง!
“เปิดใช้งานค่ายกล!”
ด้านล่าง หลินฮ่าวคำรามด้วยความโกรธ ผมยาวของเขาสั่นไหว และมีแสงศักดิ์สิทธิ์ไม่รู้จบส่องประกายในดวงตาของเขา
วิชาเนตร์ะเิพลังออกมาอย่างเต็มที่!
แสงศักดิ์สิทธิ์พุ่งขึ้นสู่ท้องฟ้า ช่วยบรรพชนหลินบนท้องฟ้าต้านทานแรงกดดันของแขนั์!
ในเวลาเดียวกัน หลินเป่าและผู้าุโคนอื่นๆ ก็คำรามและปล่อยพลังปราณ โลหิต และพลังิญญาของพวกเขาออกมาอย่างสมบูรณ์
การบ่มเพาะของพวกเขารวมกันเหมือนแม่น้ำที่ไหลลงสู่ทะเล
และกระแสโลหิตก็พุ่งพล่านและพุ่งขึ้นสู่ท้องฟ้า!
ตูม!
ไม่ใช่แค่ผู้าุโมากมายของตระกูลหลินที่เชื่อมต่อปราณ โลหิต และพลังปราณิญญาของพวกเขาเพื่อต้านทานแขนั์เท่านั้น
ศิษย์ของตระกูลหลินจำนวนมากที่มีระดับการบ่มเพาะต่ำกว่าเล็กน้อยก็รีบสร้างค่ายกลอันสง่างามในเมืองต้าเยี่ยน
ค่ายกลนั้นส่องประกาย มันซ้อนทับกันทั้งภายในและภายนอก มีมากกว่าพันชั้น!
อย่างไรก็ตาม แขนั์บนท้องฟ้านั้นน่ากลัวเกินไป
มันราวกับว่ามันได้ฉีกท้องฟ้าออกเป็ส่วนๆ ไม่มีใครรู้ว่ามันมาจากไหน
หลังจากที่มันลงมา มันก็ดูเหมือนกำลังจะทำให้โลกนี้แตกสลาย
บนท้องฟ้าไม่มีอะไรเหลือแล้ว และไม่ใช่แค่นั้น แม้แต่ความว่างเปล่าก็กำลังจะถูกฉีกออกด้วยปราณปีศาจนี้
ในบางแห่ง รอยแตกมิติที่น่ากลัวสามารถมองเห็นได้ พลังมิติไหลวนอยู่ในนั้นก็รุนแรง!
ในระยะไกล เหล่าอสูรดุร้ายใกล้หุบเหวมืดไม่ได้ริเริ่มโจมตี
แต่ดูเหมือนว่าพวกมันกำลังทำอะไรบางอย่าง
ผู้แข็งแกร่งยืนอยู่ข้างหน้า ผู้อ่อนแอยืนอยู่ข้างหลัง
มันเหมือนกับว่าพวกเขากำลังต้อนรับจักรพรรดิหรือเรียกบรรพชนของพวกเขา!
“พวกอ่อนแอเช่นนี้กล้าท้าทายข้าหรือ?”
เสียงอันทรงพลังนั้นดังมาจากส่วนลึกของหุบเหว
ร่างสีดำบนบัลลังก์สูงทะลุผ่านมิติและเวลาโดยตรง มือของเขาปกคลุมท้องฟ้า!
นี่คือสิ่งที่เรียกว่าความไร้เทียมทานอย่างแท้จริง นี่คือพลังที่น่ากลัวที่สะสมมานับไม่ถ้วน
ใครในโลกนี้จะเทียบได้?
“ไม่ใช่แค่แขนเดียวหรอกหรือ? เ้า้าฆ่าข้าด้วยสิ่งนี้หรือ?”
เสียงที่ชัดเจนของเขาดังก้องกังวานในท้องฟ้าที่เต็มไปด้วยหมอกดำ
ร่างที่ถือแขนั์เข้าใจ เขาค่อยๆ เงยหน้าขึ้น และกระบี่ที่ห้อยอยู่ข้างเอวก็ถูกชักออกมาเขาถือกระบี่และขยับเล็กน้อย
ในพริบตา แสงกระบี่นับไม่ถ้วนก็กระจายลงมา
ราวกับแสงดาวบนท้องฟ้ากำลังกระจัดกระจาย!
บัดนี้ ตระกูลต่างๆ ในเมืองฉีซานที่กำลังชมการต่อสู้จากระยะไกลก็ตกตะลึงพวกเขายืนอยู่กับที่ราวกับรูปปั้นหิน ราวกับว่าิญญาของพวกเขาแข็งตัว!
พวกเขาเห็นอะไร?
ร่างเงาปรากฏขึ้นด้านหลังบรรพชนหลิน!
ร่างนั้นถือกระบี่ยาวเช่นกัน แต่ในแสงสว่างอันกว้างใหญ่
มันดูเหมือนดาราจักรที่แขวนคว่ำลง ดวงอาทิตย์และดวงจันทร์ส่องแสง และมีธาตุทั้งห้าเกิดขึ้นและดับไป
หยินและหยางหมุนวน ชีวิตและความตาย ราวกับเป็วัฏจักร
“จิติญญา... จิติญญา... ขอบเขตจิติญญา?!”
ขุมอำนาจรอบข้างอดไม่ได้ที่จะร้องออกมา พวกเขาไม่อยากเชื่อในสิ่งที่เห็น ใบหน้าของพวกเขาซีดราวกับกระดาษ!
ควบแน่นความลึกลับของ์และโลก แปลงิญญาเป็แก่นแท้ และบ่มเพาะแก่นทองคำเป็ขอบเขตจิติญญา!
เป็ไปได้ไหมว่าบรรพชนหลินผู้นี้ได้ก้าวข้ามขั้นนั้นและเข้าสู่ขอบเขตจิติญญาแล้ว?
ร่างที่ถือท้องฟ้าสีดำสนิทไม่ได้สูงมากนัก แต่ดูเหมือนว่าจะสามารถพลิกประวัติศาสตร์และฟื้นฟูความรุ่งโรจน์ได้!
ไม่มีใครกล้าส่งเสียง พวกเขาทั้งหมดแข็งค้างราวกับกลายเป็รูปปั้นหินและตกตะลึงอยู่กับที่
ดวงตาของพวกเขาเบิกกว้างราวกับระฆังทองแดงขณะที่พวกเขามองฉากที่ไม่น่าเชื่อนี้!
ใกล้รอยแตกมิติ หมอกปีศาจ ดวงตาสัตว์อสูรจำนวนมากหดเล็กลงเท่าขนาดเข็ม!
พวกเขาไม่คาดคิดว่าบรรพชนหลินผู้นี้จะเข้าถึงขอบเขตจิติญญา!
ต้องรู้ว่าขอบเขตจิติญญากล่าวได้ว่าเป็กำแพงในเส้นทางการบ่มเพาะ!
ไม่ว่าจะมีความสามารถหรือไร้เทียมทานเพียงใด ก็ยากที่จะเข้าสู่ขอบเขตจิติญญา!
นี่เป็เพราะว่าหากใคร้าเข้าสู่ระดับของขอบเขตจิติญญา พวกเขาจะต้องทำลายแก่นทองคำของตน
และ ควบแน่นแก่นแท้ และสร้างตัวเองขึ้นใหม่!
ยอดฝีมือจำนวนมากเกินไปที่ล้มลงบนเส้นทางนี้ ความล้มเหลวหมายความว่าพวกเขาทำได้เพียงเริ่มต้นใหม่!
มีอัจฉริยะกี่คนที่ติดอยู่ในขอบเขตแก่นทองคำตลอดชีวิตและไม่สามารถก้าวไปข้างหน้าได้?
มีแม้กระทั่งคนที่ทำลายแก่นทองคำของพวกเขาเป็ร้อยครั้งแต่ไม่สามารถสร้างจิติญญา!
ผู้ที่สามารถเข้าสู่ขอบเขตจิติญญาล้วนอยู่ในจุดสูงสุดของยุคสมัยของตน
พวกเขาสามารถถือได้ว่าเป็ยอดฝีมือระดับสูง!
หลังจากเข้าสู่ขอบเขตนี้ กล่าวได้ว่าอยู่เหนือโลก ด้วยความคิดเดียวก็สามารถสร้างทุกสิ่งได้
ัักฎของ์และโลกอย่างแท้จริง และสามารถเข้าใจพลังแห่งกฎเกณฑ์บางอย่างได้!
กล่าวได้ว่าผู้บ่มเพาะขอบเขตจิติญญาสามารถสังหารผู้บ่มเพาะขอบเขตแก่นทองคำได้ง่ายๆ เป็ร้อยหรือพันคน!
ความแตกต่างระหว่างจิติญญาและแก่นทองคำนั้นเหมือนเมฆและโคลนมันไม่ใช่สิ่งที่สามารถชดเชยได้ด้วยตัวเลข!
ในขณะนี้ บรรพชนหลินได้ก้าวเข้าสู่ขอบเขตจิติญญา!
อย่างไรก็ตาม ในไม่ช้า บางคนก็ค้นพบความจริง
“ครึ่งก้าวขอบเขตจิติญญา?”
เสือดำสามหัวกระจ่างแจ้ง มันรู้ว่าร่างที่อยู่ด้านหลังบรรพชนหลินไม่ใช่จิติญญาแท้จริงเนื่องจากมันดูเลือนลางมาก เขาทำได้เพียงกล่าวว่าได้ก้าวเท้าเข้าไปในขอบเขตจิติญญาเพียงครึ่งก้าวเท่านั้น
สิ่งนี้ทำให้สัตว์อสูรดุร้ายจำนวนมากถอนหายใจด้วยความโล่งอกหากบรรพชนหลินที่อยู่ตรงหน้าพวกมันอยู่ในขอบเขตจิติญญาจริงๆ นั่นคงเป็เื่ที่เลวร้าย!
เมื่อยอดฝีมือจิติญญาสองคนต่อสู้กัน
เพียงแค่แรงะเิหลังจากการต่อสู้ก็สามารถกวาดล้างคนที่ิอยู่ในขอบเขตแก่นทองคำเช่นพวกมันไปได้
ท้ายที่สุด การต่อสู้ในระดับนั้นได้เกินจินตนาการของพวกมันไปไกลแล้ว!
