บทที่ 602 ศิษย์สาวงาม         ยามค่ำคืน ณ บริเวณเทือกเขาร้างผู้คน ใต้หมู่ดาวพราวพร่าง แสงดาวระยิบระยับดุจโรยด้วยผืนผ้ากำมะหยี่สีคราม น้ำตกไหลริน ดังกังวานทั่วหุบเขา รอบบริเวณเงียบสงบไร้ผู้คน         เวลาล่วงเลยจนล่วงเข้ายามดึก บัดนี้เวลาผ่านไปกว่าครึ...