เฉินเกินเซิงตบโต๊ะด้วยความโมโห ชี้หน้าเฉินจื้อชิงพลางตะคอกอย่างโกรธเกรี้ยว“อกตัญญู! วาจาอกตัญญูเช่นนี้ เจ้ากล้าพูดออกมาได้อย่างไร?”         “สิ่งที่ลูกพูดมาก็มีเหตุผลน...