บทที่ 270 เผชิญหน้า        “ตูม!”        ยามย่ำเท้าลงบนพื้น เสียงระเบิดก็ดังขึ้นสนั่นหวั่นไหว ร่างของฉู่อวิ๋นเคลื่อนไหวราวกับสายลม ดวงตาแดงก่ำด้วยความโกรธ เขาฟันปราณกระบี่อันรุนแรงออกไปในอากาศหลายครั้ง ราวกับแม่น้ำฉางเจียง[1]ที่กว้างใหญ่และเชี่ยวกราก...