แสงแดดยามสายส่องลอดผ้าม่านผืนหนาเข้ามาตกกระทบเตียงนอนยับยู่ยี่ ปลุกให้ พิม รู้สึกตัวตื่นขึ้นจากนิทราอันยาวนาน
ความรู้สึกแรกที่แล่นเข้ามาคือ... ความปวดร้าว เหมือนร่างกายถูกรถสิบล้อทับแล้วถอยกลับมาทับซ้ำ โดยเฉพาะ่เอวและสะโพกที่ระบมไปหมด ขาเรียวสั่นพับๆ แม้จะยังนอนอยู่เฉยๆ
"อูย..." พิมเผลอครางเบาๆ เมื่อพยายามจะขยับตัว แต่ท่อนแขนหนักอึ้งที่พาดอยู่บนเอวของเธอ รั้งร่างบางให้กลับลงไปนอนจมอกแกร่งตามเดิม
"ตื่นแล้วเหรอครับ... เชฟพิม" เสียงทุ้มแหบพร่าดังขึ้นเหนือศีรษะ คุณชายภัทร ตื่นอยู่ก่อนแล้ว เขานอนตะแคงเท้าแขนมองหน้าเธอด้วยสายตาพราวระยับ นิ้วมือเกลี่ยไรผมที่ปรกหน้าเธอเล่นอย่างเพลิดเพลิน
พิมเงยหน้าขึ้นสบตาเขา ภาพเหตุการณ์เมื่อคืนไหลย้อนกลับมาในหัวเป็ฉากๆ... ไม่ใช่แค่รอบเดียว... ไม่ใช่สองรอบ... แต่เป็มหกรรมมาราธอนที่จบลงตอนตีสี่! ทั้งบนเตียง ในห้องน้ำ และหน้ากระจกบานใหญ่... ผู้ชายคนนี้แรงเยอะมหาศาลสมคำร่ำลือ (จากระบบ) จริงๆ!
"คุณภัทร... ปล่อยก่อนค่ะ สายแล้ว ฉันต้องไปเปิดร้าน" พิมหน้าแดงก่ำเมื่อนึกถึงเสียงร้องครวญครางของตัวเองเมื่อคืน "เรียก 'พี่ภัทร' สิครับ" เขาก้มลงจูบปลายจมูกเธอ "เมื่อคืนยังเรียกเสียงหวานอยู่เลย"
พิมมุดหน้าหนีความอายลงกับอกเขา "พี่ภัทร... พอแล้วค่ะ ฉันลุกไม่ไหวแล้วจริงๆ"
ภัทรหัวเราะในลำคอ ยอมคลายอ้อมกอดออกเล็กน้อย แต่สายตายังคงโลมเลียรอยแดงจางๆ ที่ซอกคอและเนินอกของเธอ รอยรักที่เขาตั้งใจฝากไว้ "ขอโทษที่รุนแรงไปหน่อย... ก็คุณ 'อร่อย' จนผมหยุดไม่ได้นี่นา"
ทันใดนั้น เสียง์ (ระบบ) ก็ดังขึ้นในหัวพิม
[ติ๊ง! ภารกิจสำเร็จ: ค่ำคืนแห่งการผสานิญญา] [ระดับความพึงพอใจของเป้าหมาย: MAX (ทะลุปรอท!)] [รางวัลภารกิจ:]
พิมตาโตเมื่อเห็นรางวัล โดยเฉพาะขวดสุดท้าย ขอบคุณ์! ระบบรู้ใจที่สุด! เธอกดรับยาฟื้นฟูในใจทันที ความรู้สึกเย็นวาบไหลเวียนไปทั่วร่างกาย ความปวดเมื่อยที่เอวและขาหายไปเป็ปลิดทิ้ง กลับมากระปรี้กระเปร่าเหมือนนอนเต็มอิ่มมา 10 ชั่วโมง แถมผิวพรรณยังดูเปล่งปลั่งมีออร่ากว่าเดิม (ผลพลอยได้จากการได้รับการ 'เติมเต็ม' จากคู่ชะตา)
"พี่ภัทรคะ ฉันต้องไปจริงๆ แล้ว" พิมลุกขึ้นนั่งอย่างคล่องแคล่วจนภัทรแปลกใจ "หืม? หายเจ็บแล้วเหรอ?" "ฉันร่างกายแข็งแรงค่ะ!" พิมยิ้มกว้าง คว้าเสื้อเชิ้ตตัวโคร่งของเขามาใส่คลุมกาย "ไปส่งที่ร้านหน่อยสิคะ... คุณหุ้นส่วน"
...
เวลา 10.30 น. ณ ร้านพิมรสโอชา
รถลีมูซีนคันหรูมาจอดเทียบหน้าร้าน พิมก้าวลงจากรถด้วยความมั่นใจ แม้จะใส่ชุดเดิมจากเมื่อวาน แต่รัศมี "นางพญา" กลับจับตาจนลูกน้องและลูกค้าที่มารอคิวต้องเหลียวมอง
"เจ๊พิม... วันนี้สวยจังเลยเจ๊ ไปทำสปามาเหรอ?" ลูกน้องคนสนิททัก พิมยิ้มเขินๆ สปาหยางร้อยเปอร์เซ็นต์น่ะสิยยะ
ภัทรเดินตามลงมา เขาอยู่ในชุดลำลองสบายๆ (เสื้อโปโล กางเกงสแล็ค) แต่ยังดูแพงระยับ "วันนี้ผมจะอยู่ที่ร้านด้วย... ช่วยดูความเรียบร้อย" เขาบอกพิม แต่สายตามองไปที่ร้านฝั่งตรงข้าม ร้าน "เรือนรสไทย" วันนี้ปิดเงียบ มีเชือกกั้นเขตอันตรายจากเหตุไฟไหม้ และมีตำรวจเดินเข้าออก ข่าววงในบอกว่า ประกันอาจจะไม่จ่ายเพราะตรวจพบความประมาทเลินเล่อ แถมคุณนายภายังโดนเ้าหนี้ (ซัพพลายเออร์วัตถุดิบ) ตามทวงเงินยิกๆ
พิมเดินเข้าไปในครัว แล้วกดใช้ "ตั๋วอัปเกรดร้าน Lv.2" ทันที [กำลังดำเนินการอัปเกรด...] [ขยายพื้นที่ครัว 30% / ติดตั้งระบบดูดควันไร้เสียง / เพิ่มโต๊ะที่นั่งรองรับลูกค้า +20 ที่นั่ง]
แสงสีทองวูบผ่านไปชั่วพริบตา (โดยที่คนอื่นไม่ทันสังเกตเพราะระบบใช้การบิดเบือนการรับรู้) จู่ๆ ห้องครัวก็กว้างขวางขึ้น อุปกรณ์ดูทันสมัย เงาวับ และสะอาดเอี่ยม บริเวณหน้าร้านมีการจัดวางโต๊ะใหม่ที่ดูเป็สัดส่วนและน่านั่งกว่าเดิม
"โห! เจ๊! ทำไมร้านดูดีขึ้นผิดหูผิดตาล่ะครับเนี่ย!" ลูกน้องอุทาน "ฝีมือคุณภัทรเขาน่ะจ้ะ เขาจัดการให้เมื่อคืน" พิมโบ้ยความดีความชอบให้พระเอกหน้าตาเฉย ภัทรเลิกคิ้วมองพิม ยิ้มมุมปากอย่างรู้ทัน ร้ายนักนะตัวแสบ
[ติ๊ง! แจ้งเตือนเมนูใหม่จากระบบ] [เนื่องจากร้านอัปเกรด คุณได้รับสิทธิ์สุ่มเมนูระดับ A 1 เมนู] [กดสุ่มเลย!]
พิมกดสุ่มในใจ วงล้อหมุนติ้วๆ ก่อนจะหยุดที่... [ได้รับสูตร: 'ปูไข่ดองน้ำปลาเกาหลี x น้ำจิ้มซีฟู้ดวาซาบิ'] (Fusion Menu: ความหวานมันของปูไข่ดองสูตรเกาหลี ตัดกับความจี๊ดจ๊าดของน้ำจิ้มไทยใส่ใจวาซาบิ)
พิมกลืนน้ำลาย... เมนูนี้มันตัวดูดเงินชัดๆ! แค่นึกภาพไข่ปูสีส้มเยิ้มๆ ราดน้ำจิ้มเขียวๆ... ลูกค้าต้องตายกันไปข้างนึง!
แต่ก่อนที่จะได้เริ่มเตรียมของ เสียงเอะอะโวยวายก็ดังมาจากหน้าร้าน "หลีกไป! ฉันจะคุยกับเ้าของร้าน!"
พิมเดินออกมาดู พบชายวัยกลางคนสวมสูทท่าทางภูมิฐาน ยืนอยู่กับเลขา "สวัสดีครับ ผมมาจาก 'มิชลินไกด์ ไทยแลนด์'" ชายคนนั้นยื่นนามบัตรให้ "เราได้รับรายงานกระแสความนิยมของร้านคุณ... ทางเราอยากจะขอสัมภาษณ์เชฟพิม และขอจองโต๊ะเพื่อทำการประเมินร้านอย่างเป็ทางการในสัปดาห์หน้าครับ"
ทั้งร้านเงียบกริบ... ก่อนจะะเิเสียงเฮลั่น! มิชลินไกด์! ตัวจริงเสียงจริงมาแล้ว!
พิมหันไปสบตากับภัทร เขาพยักหน้าให้เธอด้วยความภาคภูมิใจ "เตรียมตัวให้พร้อมนะที่รัก... าของจริงกำลังจะเริ่มแล้ว"
แต่ที่มุมมืดของซอย... เอก อดีตสามี ยืนมองภาพความสำเร็จของพิมด้วยความริษยาจนตัวสั่น ในมือเขากำขวดแก้วเล็กๆ ที่บรรจุผงสีขาวบางอย่างไว้ "มีความสุขกันไปเถอะ... เดี๋ยวงานฉลองมิชลินของแก จะกลายเป็งานศพ!"
