“หลังจากที่พวกท่านปลดคำสาบให้พวกเราแล้ว พระแม่แห่งจิติญญาท่านปรากฏและบอกว่า “ภพฝันเงียบงันแห่งนี้ข้าสร้างขึ้นเพื่อให้เป็พักของดวงิญญา อีกนัยหนึ่งเพื่อ หลีกลี้ หลบภัย ไถ่บาป และชำระิญญาให้บริสุทธิ์เพื่อคืนกลับ คล้ายภารกิจแห่งข้า แต่เหล่าดวงิญญาที่มาที่นี่ยังไม่เวลาหมดชีวิตของพวกเค้า การผ่านมาที่ภพฝันเพียงเพื่อการเติมพลังและไปต่อ พวกเ้าในฐานะเ้าภพจะได้เป็เ้าภพแห่งฝันเงียบงันที่ช่วยเหลือดวงิญญามากมายอย่างแท้จริง ก็ต่อเมื่อสามารถค้นพบการรวมกันป็นหนึ่งของรูปธรรมและนามธรรม ทั้งสองที่ขนานต้องรวมเป็หนึ่ง เมือัและหมาป่าที่ไม่ได้รับเชิญมาเคาะประตู พลังของทั้งคู่จะพลิกกลับชะตาภพฝันแห่งความเงียบงัน” ถูหลันเล่าพร้อมยิ้มกว้างทักทายทุกคน
“ท่านก็ดูสดใส และมีความสุขเฉกเช่นเดียวกับเม่งเซี๊ยะ” ฮวาเฟยฟาเอ่ย
“เป็เพราะพวกท่าน สหายทั้งสอง พวกข้าไม่เคยลืม พวกท่านมาครานี้เพราะเื่ ภวังคจิตใช่หรือไม่” ถูหลันเอ่ยถาม
“ใช่ พวกเราพึ่งทำลายไปสองภวังคจิตที่ภพภูติสรรพสัตว์ และมาต่อที่นี่เพราะพวกเรามาตามหากระจกบานที่สิบในตำนาน” เ้าวั่งซูเอ่ย
“กระจกบานที่สิบนั่นมีอยู่จริงหรอ ข้าเคยได้ยินมาช้านาน ตำนานเก้ากระจก และ บานที่สิบที่สาบสูญ” เม่งเซี๊ยะเอ่ย
“ข้าเคยเห็นและพบมันเมื่อหนึ่งพันปีที่แล้ว ตอนเกิดเหตุะเิที่จัตุรัสเฟิงสุ่ย กระจกบานที่สิบปรากฏตอนที่เ้าวั่งซูกำลังดับสูญกลายเป็ิญญา ตอนแรกพวกข้าเข้าใจว่ามันคือทางสู่ทุกภพเฉกเช่นบ่อน้ำศักดิ์สิทธิ์ แต่จริงๆ แล้ว แท้จริงกระจกบานนั้น คือสุสาน คือคำสาปแห่งความรักของพวกเรา “สุสาส์นราคะ” ที่จองจำิญญาเ้าวั่งซูและฮวาเฟยฟาทั้งหมดไว้ข้างใน ไม่ได้เกิดไม่ได้กลับสู่เส้นทางเวียนว่าย” ฮวาเฟยฟาเอ่ย
“พวกข้าต้องหามันให้เจอและทำลายมัน” เ้าวั่งซูเอ่ย
“จองจำิญญาพวกท่าน แบบนี้ เมื่อดวงจิตไมได้กลับไปเวียนว่าย พลังจักรา สัญญาเจตสิค และอื่นๆ ที่กอปรเป็เรา ในภพต่อๆ มาก็จะขาดตกสิ” ถูหลันเอ่ย
“ถูกต้อง พวกข้าจึงต้องคืนอิสระให้เหล่าดวงิญญานั่น เพื่อที่จะรับพลังทั้งหมดคืนมาต่อกรกับราชันย์กะโหลก” เ้าวั่งซูเอ่ย
“เข้าใจละ แล้วพวกเราจะช่วยท่านได้อย่างไร” เม่งเซี๊ยะเอ่ยถาม
“ถอดิญญา ทำให้พวกข้าหลับเหมือนตายไปในภพรูปธรรม เพื่อลวงให้กระจกปรากฏตัวออกมาและพวกข้าจะเริ่มทำลายมันในภพนามธรรม” ฮวาเฟยฟากล่าว
“ฟังดูเป็ไปได้ ลวงกระจกบานที่สิบ แต่พวกท่านลืมไปไม๊ว่าที่นี่คือคู่ขนาน ถ้าตายจากภพรูปธรรมจะไม่สามารถออกจากภพนามธรรมได้อีก” ถูหลันติง
“มันไม่เป็เช่นนั้นหรอก เพราะพวกเราจะพลิกทั้งสองให้รวมเป็หนึ่งก่อน เมื่อรูปธรรมกับนามธรรมรวมกันพลังพวกท่านย่อมไร้ขีดจำกัด ตามคำทำนายของพระแม่แห่งจิติญญาข้าคิดว่าต้องวิธีนี้ และพวกข้าก็จำเป็ต้องทำลายกระจกบานนั้นซะ เพื่อหยุดการวนซ้ำของคำสาปแห่งโชคชะตา ว่าแต่ที่! แห่งใดคือจุดศูนย์กลางระหว่างภพรูปธรรมและภพนามธรรม!? พวกเราต้องไปลองดูที่นั่น” เ้าวั่งซูเอ่ย
“ตรงเงาดวงจันทร์กระจ่างฟ้านี่ เงาจากแสงจันทร์ที่ส่องมายังกลางน้ำของภพฝันแห่งความเงียบงัน คือจุดกึ่งกลางที่แบ่งโลกแห่งความเป็จริง และ โลกแห่งความฝัน” เม่งเซี๊ยะเอ่ย พร้อมผายมือปรากฏแสงสว่างทางสู่ใจกลางภพ
“ดวงจันทร์นี่แปลกๆ” เ้าวั่งซูมองดวงจันทร์และแสงจันทร์ที่ส่องราดยาวผ่าท้องน้ำมา
“อืม! อันนี้ไม่ใช่ดวงจันทร์จริงๆ สีของดวงจันทร์ ตำแหน่งการกระจายของแสงผิดธรรมชาติ มันคือประตูกลไกที่สร้างขึ้นเพื่อเชื่อมภพรูปธรรม และ ภพนามธรรมให้ขนานกัน ต้องทำลายและสร้างดวงจันทร์ใหม่ให้ภพแห่งนี้” ฮวาเฟยฟาเอ่ย
“ชิงหลงไปกับข้า กระบี่สุสานั” สิ้นเสียงกระบี่ปรากฏพร้อมกับการขี่ัขาวลอยตรงสู่ดวงจันทร์
“เพลงดาบฟาดฟันหนึ่งร้อยกระบวน” ชิงหลงคลายลูกแก้วพลังทำลายสีขาวเข้าสู่กระบี่ ฮวาเฟยฟาตวัดมือฟาดฟันไปมาเกินหนึ่งร้อยดาบด้วยความเร็วตามองไม่ทัน ประตูกลไกนั้นแตกออกเป็เสี่ยงๆ พร้อมแสงที่สาดส่องมาเหนือผิวน้ำทุกอย่างะเิและอันตรธานหายไป เหลือเพียงแสงจากหิ่งห้อยมากมาย และความมืดอนธการ
“เป็อย่างที่ข้าคิดนี่คือประตูกลไกเชื่อมภพคู่ขนาด เ้าวั่งซูจัดการเลย”
“มนต์จันทราเปล่งแสงกระจ่างฟ้า” สิ้นเสียงเ้าวั่งซู เกิดลูกพลังลูกใหญ่ขึ้นในมือ เ้าวั่งซูปล่อยลูกไฟนั้นไปลอยขึ้นสู่จุดศูนย์กลางท้องฟ้าเป็ดวงจันทร์ใหม่ของภพ “จงเปล่งแสง” สิ้นเสียงวั่งซูแสงจันทร์ก็กระจ่างสาดแสงไปทั่วภพแห่งนี้
“ชิงหลง หลิ่งกวาง ประทับตราดวงจันทร์ซะ” หลิ่งกวาง ชิงหลง ตาวับเป็ประกาย สลัดเสี้ยวิญญาลอยขึ้นประทับลงบนดวงจันทร์ดวงใหม่ของภพฝัน หลังจากได้พลังแสงจันทร์ ตัวภพฝันทั้งหมดสั่นะเื ภพทุกอย่างทั้งสองฝั่งที่ขนานกันเริ่มเคลื่อนตัวเข้าซ้อนทับกันกลายเป็หนึ่ง
ภพฝันแห่งความเงียบกลายเป็ภพที่เป็ทั้งรูปธรรมและนามธรรมสมบูรณ์!
“ข้ารู้สึกถึงพลังจักราวิ่งพล่านในภพรูปธรรมนี้ ทุกอย่างซ้อนทับกันแล้วจริงๆ” ถูหลันพูดสั่นเทิ้มด้วยความตื่นเต้น
“ข้าก็รู้สึกถึงพลังเ้าภพ นี่ท่านสามารถสร้างดวงจันทร์ได้ด้วยหรอ วั่งซู” เม่งเซี๊ยะเอ่ยถาม
“ใช่ ท่านแม่ข้าคือเทพธิดาแห่งแสงจันทร์ ข้าเคยเห็นเสด็จแม่สร้างแสงจันทร์ให้ภพต่างๆ มากมาย แต่จริงๆ แล้วมันเป็ข้อห้ามในการใช้มนต์สร้างดวงจันทร์แบบนี้ เพราะสถานที่บางสถานที่อาจจะไม่ได้้าแสงจันทร์สำหรับการดำรงอยู่ และอีกอย่างการสร้างดวงจันทร์ในแต่ละที่นั้นซับซ้อน มีเอกลักษณ์ แตกต่างกันไป แต่สำหรับภพฝันแห่งนี้ข้าจึงให้ชิงหลงและหลิ่งกวาง ประทับดวงจิตเพื่อปกปักรักษาภพฝันนี้ ภพฝันแห่งนี้ก็จะมีดวงจันทร์ที่มีลายัขาวและจิ้งจอกเก้าหางประทับบนดวงจันทร์ไม่ซ้ำใคร” เ้าวั่งซูพูดพร้อมกอดอกยิ้มภูมิใจ
