ระหว่างนี้ เฟิ่งสือจิ่นรู้สึกอึดอัดราวกับนั่งอยู่ในดงหนามเช่นนั้น นางรับรู้ได้ว่ามีสายตาที่ยากจะแกะความหมายจำนวนมากกำลังมองตรงมาที่ตน ในนั้นมีสายตาของจวินเชียนจี้ ทว่าก็มีสายตาของคนอื่นๆ เช่นกัน    ...