“เปิดประตูสิ”         น้ำเสียงเฉียบขาดสั่งที่ข้างหูทำให้ดุลยาได้สติ เธอสบตาลุ่มลึกของเขาแล้วเบนตามองบานประตูเบื้องหน้า เขาอุ้มเธอขึ้นมาชั้นบนของบ้านมาหยุดยืนที่หน้าห้องตั้งแต่เมื่อไหร่ก็ไม่รู้           “ไม่” เธอพยายามขืนตัวจะลงยืนแต่เขากลับกอดกระชับ...