มีทวีปแห่งหนึ่งอยู่ลอยอยู่กลางมหาสมุทร ที่ใจกลางทวีปมีทะเลในอยู่ ดินแดนทั้งเจ็ดซึ่งมีสีแตกต่างกันตั้งล้อมรอบทะเลแห่งนั้น
แต่ละทวีปเขียนกำกับไว้ว่า [อัตตา (ไพรด์)] [โทสะ (วราท)] [ละโมบ (กรีด)] [ราคะ (ลัสต์)] [ตะกละ (กลัตตันนี)] [เกียจคร้าน (สลอต)] [ริษยา (เอนวี)] และมีแสงกะพริบ ให้เลือกจากในนี้สินะ
‘แอเรียเริ่มต้น’ ที่เรนเซียเขียนในจดหมายคือพวกนี้เหรอ ดูเหมือนเมืองกับศัตรูที่เจอจะแตกต่างกันไปตามแอเรียเริ่มต้น คงจะมีแอเรียที่เล่นง่ายอยู่ด้วยเหมือนกัน
ผมไม่มีปัญหาอะไร จึงเลือก [เกียจคร้าน] โดยไม่ลังเล ทันใดนั้นตราสัญลักษณ์ที่รูปทรงดูคล้ายหมีก็ลอยมา และประทับลงบนข้อมูลประวัติตัวละครของผมเหมือนเป็การตีตรา
หลังจากนั้นก็มีข้อความว่า ‘กำหนดแอเรียเริ่มต้นเป็ [เกียจคร้าน] สร้างตัวละครเสร็จสมบูรณ์’
เท่านี้ก็สร้างตัวละครเสร็จแล้วสินะ
ต่อมาผมก็ดูติวเตอเรียลสั้นๆ เรียนรู้การตั้งค่าต่างๆ วิธีการต่อสู้ และวิธีใช้สกิล จากนั้นติวเตอเรียลนั้นก็จบลง ในที่สุดก็จะได้ไป ‘เดมอนส์ เวิลด์’ แล้ว
‘ก่อนที่จะเดินทางไป ‘เดมอนส์ เวิลด์’ มีเื่ขอร้องอย่างนึงค่ะ ‘เดมอนส์ เวิลด์’ ไม่ได้มีแค่ผู้เล่นเท่านั้น แต่มี NPC ต่างๆ อาศัยอยู่ด้วยค่ะ’
“เอ่อ เอ็นพีซีคืออะไรเหรอ”
‘น็อน เพลเยอร์ คาแรกเตอร์ หมายถึงตัวละครที่ไม่มีผู้เล่นควบคุมค่ะ อยากให้จดจำไว้ว่า ‘เดมอนส์ เวิลด์’ มี NPC เหล่านี้อาศัยอยู่ด้วย พวกเขาเองก็หัวเราะในยามสนุกและร้องไห้ในยามเศร้าเช่นกัน ช่วยปฏิบัติกับพวกเขาเหมือนเป็เพื่อนในโลกอีกใบด้วยนะคะ’
“อืม ยังไม่ค่อยเข้าใจเท่าไร แต่จะทำตามนะ”
สรุปคือให้ปฏิบัติกับพวกเขาแบบปกติสินะ ถ้างั้นก็ไม่ยาก
‘ถ้าเช่นนั้น เชิญเดินทางเข้าสู่ ‘เดมอนส์ เวิลด์’ ได้เลยค่ะ หากมีปัญหาอะไรก็เรียกใช้ได้เสมอนะคะ’
“ขอบใจนะ งั้นไปก่อนละ”
แสงสว่างเจิดจ้าปกคลุมรอบบริเวณ ทัศนวิสัยกลายเป็สีขาวโพลนยิ่งกว่าเดิม ผมรู้สึกเหมือนตอนล็อกอินและหมดสติไปอีกครั้ง
◇ ◇ ◇
ผมรู้สึกตัวอีกทีที่หน้าลานกว้างที่มีน้ำพุ
บ้านเมืองแบบยุคกลางตั้งเรียงราย เมฆลอยอยู่บนท้องฟ้า นกพิราบป้วนเปี้ยนอยู่ทั่วลาน เบื้องหน้ามีเผ่าพันธุ์ต่างๆ เดินไปเดินมา รถม้าวิ่งไปบนถนนหิน ได้ยินเสียงจอแจจากร้านแผงลอยที่เรียงรายอยู่ในลาน
ที่นี่คือโลกปีศาจ ‘เดมอนส์เวิลด์’ เหรอ
“เป็โลกที่ธรรมดากว่าที่คิดแฮะ...”
เห็นเรียกว่า ‘โลกปีศาจ’ เลยกังวลนิดหน่อยว่าจะเป็โลกขุมนรกอันโหดร้ายที่มีท้องฟ้าสีแดงฉานและบ้านทำจากโครงกระดูกน่าขนลุก โชคดีจริงๆ ที่ไม่เป็แบบนั้น
ก็นะ เื่แค่นั้นผมรู้มาจากทีวีแล้วแหละ อย่างแรกเลย ถ้าเป็โลกแบบนั้นจริง ถึงเรนเซียชวนผมก็คงไม่เล่นเกมนี้ แม้แต่ตัวเรนเซียเองจะเล่นรึเปล่าเถอะ มันคงเป็เกมสุดโหดที่ไม่เหมาะกับเด็กผู้หญิงอย่างแรง
“แต่ว่านะ เหมือนของจริงเลยจริงๆ...”
ผมเข้าไปใกล้น้ำพุ และยื่นมือไปััน้ำที่พุ่งขึ้นมา น้ำเย็น แถมยังรู้สึกว่าเปียกจริงๆ ด้วย สุดยอดไปเลย
สมเป็โลกที่ใช้เทคโนโลยี VR ใหม่ล่าสุดจริงๆ
เอาละ ไหนๆ ผมก็มาที่โลกดังกล่าวแล้ว ก่อนอื่นก็ต้องตรวจสอบข้อมูลของตัวเอง
“เอ่อ ‘สเตตัส’ ”
หน้าต่างแสดงสเตตัสกึ่งโปร่งแสงปรากฏขึ้นตรงหน้า หน้าต่างนี้ โดยปกติแล้วคนอื่นจะมองเห็นแค่กรอบ จึงไม่ต้องกังวลว่าจะโดนขุดคุ้ยสกิลหรือไอเทมที่มี แน่นอนว่าเราสามารถอนุญาตให้คนอื่นดูได้ด้วยเหมือนกัน
หน้าต่างที่เรียกออกมาแสดงมาตรวัดพลัง เครื่องสวมใส่ และสกิลกับไอเทมที่ผมได้รับ แบบนี้นี่เอง ต้องเรียกดูอย่างนี้สินะ
■STR [สเตรงท์] (พละกำลัง)
ส่งผลต่อพลังโจมตีกายภาพ
■VIT [ไวทัลลิตี] (ความทนทาน)
P31
ส่งผลต่อพลังป้องกันทางกายภาพ
■INT [อินเทเลเจนซ์] (ความฉลาด)
ส่งผลต่อพลังโจมตีเวทมนตร์
■MND [มายนด์] (พลังใจ)
ส่งผลต่อพลังป้องกันเวทมนตร์ และพลังของเวทมนตร์ฟื้นฟู
■AGI [อจิลิตี] (ความว่องไว)
ส่งผลต่อความเร็ว และอัตราการหลบหลีก
■DEX [เด็กซ์เทอริตี] (ความชำนาญ)
ส่งผลต่ออัตราความแม่นยำ และอัตราการผลิตไอเทมสำเร็จ
■LUK [ลัค] (โชค)
ส่งผลต่ออัตราความสำเร็จทุกอย่าง โดยเฉพาะการติดคริติคัล และอัตราการดรอปไอเทม
ค่าพลังของผมเรียงกันอย่างสวยงาม ก็นะ เป็ลักษณะเฉพาะของ [เดมอนส์] นั่นแหละ
เอ๊ะ? [ปีกแห่งซีเร] ที่อยู่ในช่องสกิลสำรองคืออะไรน่ะ ตอนสร้างตัวละครตรงช่องนี้ขึ้นว่า ‘ไม่มี’ นี่นา...
ติ่งติงติ๊ง
เสียงอิเล็กทรอนิกส์ดังขึ้นอย่างกะทันหัน ผมลองหันมองรอบตัว แต่ไม่มีใครที่ตอบสนองต่อเสียงเลย เอ๊ะ?
ติ่งติงติ๊ง
อีกแล้ว เมื่อดูดีๆ ก็พบว่า กรอบที่เขียนว่า ‘เมล’ ซึ่งอยู่ริมขอบหน้าต่างระบบกะพริบ และมีเลข ② ขึ้นมา
