“อู้วววว… เ้างามเหลือเกินสะใภ้ข้า… ”
จางหยวนร้องครางอย่างมีกำหนัด ขณะดวงตาลุกวาวจ้องมองสะใภ้ที่กำลังใช้แตงกวาช่วยปลดเปลื้องความ้าของตัวเอง
“ข้าอยากช่วยเ้าเหลือเกิน… อูยยย… ”
ภาพที่เห็นกระตุ้นกำหนัดของจางหยวนจนเกิดอารมณ์ใคร่ ไฟราคะพลุ่งโพลงขึ้นมาจนรู้สึกร้อนวูบวาบไปทั้งกาย ต้องงัดลำเอ็นที่กำลังปวดหนึบเพราะแข็งตัวเต็มที่ เอาออกมารูดชักด้วยความนึกอิจฉาแตงกวา ที่มีโอกาสได้สอดใส่เข้าไปในกลีบสวาทของสะใภ้คนงาม
“กุ้ยเหลียน… ข้าอยากเอาเ้าเหลือเกิน”
เสียงจางหยวนพึมพำเรียกชื่อสะใภ้ ขณะมือยังรูดชักดุ้นเอ็นยาวใหญ่ รอบแท่งขรุแข็งไปด้วยเส้นเืลายเอ็นปูดโปนเหมือนรากไม้กระจายโอบรอบลำ
“อ่า… ข้าไม่ไหวแล้ว… ”
จางหยวนแอบมองการกระทำของสะใภ้สาวจนตบะแตก ตัดสินใจเผยตัวออกมาจากหลังพงหญ้าที่อยู่ห่างจากร่างของกุ้ยเหลียนเพียงไม่กี่่แขน
“ว้าย… ท่านพ่อ… ”
กุ้ยเหลียญใแทบช็อก แตงกวาหลุดจากมือ ไม่คิดว่าจะมีคนมารู้ความลับของนาง
“ให้ข้าช่วยเ้านะ… ”
จางหยวนไม่เหลือความอดทนที่จะต้องอ้อมค้อมต่อกัน
“ไม่นะท่านพ่อ… ท่านเป็พ่อของจางิ ท่านไม่ควรพูดเื่น่าละอายกับข้าที่เป็สะใภ้… ”
ด้วยความอับอายจนอยากจะแทรกแผ่นดินหนี กุ้ยเหลียนรีบหันไปคว้าผ้าที่พาดไว้กับกิ่งไม้มาปิดบังทรวงอกอวบใหญ่
“ข้าไม่ใช่พ่อแท้ๆ ของจางิ… เื่นี้เ้าก็รู้มาตลอดนี่นา จางิเป็แค่ลูกบุญธรรมของข้า ไม่มีสิ่งใดเกี่ยวพันกันโดยสายเื… ”
จางหยวนรีบกล่าว
“แต่มันก็ไม่สมควรอยู่ดี… ”
สะใภ้ส่ายหน้า
“ก็ในเมื่อจางิให้ความสุขเ้าไม่ได้… เื่นี้ก็ควรเป็หน้าที่ของข้า… ”
จางหยวนขยับเข้าหา อยากทำหน้าที่แทนลูกชายใจจะขาด
“ไม่นะ… ”
กุ้ยเหลียนส่ายหน้าอีกครั้ง
“ยังไงวันนี้ข้าต้องได้เป็ผัวเ้า… ข้าไม่อาจทนเห็นเ้าต้องพึ่งแตงกวา… โดนของข้าสักครั้งเ้าจะติดใจจนลืมแตงกวา… ”
จางหยวนโผเข้ากอดรัดร่างเอิบอิ่ม
