บทที่ 135 หนี้แค้นก้อนนี้...เป็นของข้าท้องพระโรง...“มาแล้วสินะ”ซูหมิงเสวี่ยหรือควรจะเรียกว่าปรมาจารย์เทพชะตาจื่อหลิง ที่จะยืนสงบนิ่งอยู่กลางท้องพระโรงที่ว่างเปล่า ในตำแหน่งที่แสงสาดส่องลงมาอาบร่างของนางพอดี นางยืนนิ่งราวกับรูปสลักหยกดำที่งดงามที่สุดใ...
2 วิธีในการเปิดตอน เปิดด้วยถุงแดง หรือ สมัครสมาชิก Premium


