เงียบ        เงียบเป็นอย่างยิ่ง        เพล้ง        ถ้วยชาในมือของมู่เสวียนเย่ถูกบดขยี้จนแหลกละเอียด สีหน้าที่สงบนิ่งไม่สะทกสะท้านของเขาพลันพังทลาย แววตาเต็มไปด้วยความมิอาจเชื่อ         “เป็นไปได้อย่างไร?”        เขาถาม        ดวงตาของฮวาเหยียนแด...