ท่ามกลางเทือกเขาที่สลับซับซ้อนเต็มไปด้วยต้นไม้ นกิญญาร่างแดงฉานตนหนึ่งบินเข้ามา ร่างกายของมันใหญ่โตจนปกคลุมไปทั่วทั้งท้องฟ้า ปีกทั้งสองที่กระพือทำให้ก้อนเมฆสลายหายไปจนหมด
เต้าหลิงและหลินซือซือนั่งอยู่บนหลังของมัน เสียงลมหวีดร้องกระทบเข้ามา ทำให้ผมยาวของพวกเขาทั้งสองปลิวไสว
วิหคเพลิงหันหลังมามองแวบหนึ่งพลางเอ่ยถามขึ้นมาว่า “เมื่อครู่เ้าไม่ได้รู้สึกไปเองแน่นะ ข้าไม่เห็นจะรู้สึกเลยว่ามีคนแอบซ่อนตัวอยู่”
“น่าจะเป็ยอดฝีมือ เดาว่าน่าจะตามมาแล้ว” เต้าหลิงขมวดคิ้วแน่น เขารู้สึกได้ถึงพลังงานบางอย่างที่พุ่งเข้ามาจากข้างหลัง
“เวรจริงๆ คงไม่ได้มีคนคิดที่จะมาแย่งชิงของล้ำค่าของพวกเราหรอกนะ” ในตอนนั้นเอง ขนทั่วร่างของวิหคเพลิงพลันลุกชันขึ้น ก่อนที่มันจะแผดเสียงคำรามออกมา “เข้ามาแล้ว!”
ตู้ม แสงสีทองสว่างจ้าเส้นหนึ่งพุ่งตรงเข้ามา แสงของมันสว่างจนทำให้ทั่วทั้งฟ้าดินอาบไปด้วยแสงสีทองอร่าม
ผึ้งทองคำร่างใหญ่ั์ ปีกบางของมันทั้งสองเหมือนกับกระบี่เซียน ในระหว่างที่กระพือทำให้ฟ้าดินต้องสั่นไหว ลมพายุที่น่าหวาดหวั่นะเิม้วนตัวลอยขึ้นมา
“สัตว์อสูรโบราณ ผึ้งทองคำ” หลินซือซือขมวดคิ้วเล็กน้อย สัตว์อสูรโบราณระดับขั้นกำเนิดพลังที่ตามมานั้นเหนือความคาดหมายของนางไปมาก
“เ้าผึ้งน้อย กล้าตามพวกเรามา อยากจะตายมากนักหรือยังไง!” พลังสังหารแผ่ซ่านออกมาทั่วร่างของวิหคเพลิง จากนั้นมันก็คำรามกล่าวออกมาต่อว่า “ข้าจะฉีกร่างมันเป็ชิ้นๆ เอง”
“เขา” เต้าหลิงกระชับหมัดแน่น เขานึกถึงเด็กหนุ่มูเา์ขึ้นมา ก่อนจะกล่าวออกมาว่า “ถ้ามันพุ่งเข้ามา อย่างไรเสียก็ต้องฆ่ามันให้ตาย อย่าให้มันได้มีโอกาสแม้แต่จะหายใจ ไม่เช่นนั้นได้เกิดเื่ใหญ่ขึ้นแน่”
เต้าหลิงมั่นใจได้เลยว่าจะต้องเป็เด็กหนุ่มูเา์โบราณ เดาว่าอีกฝ่ายน่าจะรู้แล้วว่าข้างในนั้นมีนิมิตนภาครามเปล่งดาราอยู่
“ฮ่าๆ พวกเ้าจะหนีไปไหนได้”
ผึ้งทองคำแผดเสียงคำราม ความเร็วของมันนั้นรวดเร็วเป็อย่างมาก เพราะมันได้เข้าสู่ขั้นกำเนิดพลังแล้ว อีกทั้งความเร็วของมันก็ยังเร็วกว่าวิหคเพลิงหลายเท่า ไม่นานนัก มันก็ตามมาทันพลางแผดเสียงคำรามลั่น “คิดจะมาวัดความเร็วกับข้า หาที่ตายเสียจริงๆ”
“ผึ้งน้อยจะมาตามปู่ของเ้าทำไม อยู่ไปก็รู้สึกว่ารกโลกอย่างนั้นใช่หรือไม่” วิหคเพลิงหันไปมองมันด้วยสายตาดูถูก
ใบหน้าของผึ้งทองคำพลันขึงขังขึ้นพลางเอ่ยเสียงเย็นออกมาว่า “หาที่ตาย พวกเ้าทั้งหมดจะต้องตาย มารับคำพิพากษาจากข้าไปเสียเถอะ!”
มันพุ่งทะยานออกไป ปีกั์ทั้งสองกระพือขึ้น ทำให้มวลอากาศทรุดตัวลงมา แรงพลังะเิออกคล้ายกับคลื่นลูกใหญ่ ร่างของมันพุ่งทะยานลงมาจากท้องฟ้าประหนึ่งน้ำตกที่ตกลงมาจากเวหา กระบวนท่าของมันนั้นรุนแรงเป็อย่างยิ่ง หมายที่จะฆ่าพวกเขาให้ตาย
เต้าหลิงพุ่งทะยานออกไป เืลมภายในร่างเดือดพล่าน พลังที่ะเิออกมาทำให้ผู้คนต้องหวาดผวา ภายในมือถือกระบี่หักสีดำทมิฬเอาไว้ พลังที่เปี่ยมล้นไหลเข้าไปภายในกระบี่อย่างไม่ขาดสาย
กระบี่หักสีดำทมิฬได้ตื่นขึ้นมา มันเหมือนกับดวงอาทิตย์ที่กำลังแผดเผา แสงกระบี่ขนาดใหญ่ถูกปลดปล่อยออกมา ก่อนที่มันจะพุ่งทะยานฝ่าห้วงอากาศออกไป
ตู้มม พายุคลั่งที่โหมซัดลงมาถูกแสงกระบี่ฟันจนเกิดรอยแตกขึ้น พลังกระบี่ที่น่ากลัวะเิออกม้วนตัวหมุนออกไป
ในเวลาเดียวกัน ตราล้ำค่าอันหนึ่งก็ม้วนลอยขึ้นมา เปลวเพลิงที่ร้อนแรงะเิออกจนเกิดแรงกดดันหลายหมื่นชั่ง มันพุ่งออกไปโจมตีเข้าใส่ปีกของผึ้งทองคำ
หลินซือซือถือพัดล้ำค่าห้าสีเอาไว้ นางโบกสะบัดพัด พายุห้าสีพลันะเิออก คลื่นพลังที่น่ากลัวเอ่อล้นออกมาอย่างไม่ขาดสาย
พลังที่น่ากลัวทั้งสามได้โจมตีออกไปพร้อมกัน ผึ้งทองคำแผดเสียงร้องคำรามด้วยความเกรี้ยวกราด ปีกทั้งสองถูกฟันจนขาด ทั่วร่างเต็มไปด้วยาแจนร่างเกือบจะะเิออก
ร่างเงาสีทองพุ่งทะยานฝ่าอากาศออกมา ผมสีดำสนิทของเขาปลิวไสว หมอก์ประกายอยู่ภายในั์ตาทั้งสอง
“ฆ่า!” เต้าหลิงคำราม พลังสังหารแผ่ซ่านออกมาทั่วร่าง เขาสวนหมัดซัดออกไป พลังปราณสีทองที่แฝงไปด้วยอักขระพุ่งเข้าใส่ร่างของผึ้งทองคำทำให้ร่างของมันพลิกม้วนตลบกลางอากาศ ก่อนที่อกของมันจะะเิออก
ตู้ม! ตราล้ำค่าสีแดงเพลิงราวกับขุนเขาพุ่งเข้าไปกดทับผึ้งทองคำจมลงดิน จากนั้นเสียงของมันก็เงียบไป
ในขณะที่คลื่นลมสลายหายไป ในตอนนั้นเองก็พลันเกิดแรงกดดันมหาศาลขึ้น ร่างเงาหนึ่งเดินเข้ามาราวกับเทพ์ แต่ละฝีเท้าที่ก้าวเดินสามารถก้าวได้ไกลถึงสามร้อยเมตร
“เหตุใดถึงเป็มัน” สายตาของวิหคเพลิงเต็มไปด้วยความระแวดระวัง นั่นคือุ์ของูเา์โบราณ ว่ากันว่ามันเป็ลูกหลานของบรรพบุรุษูเา์ พลังของมันนั้นน่ากลัวเป็อย่างมาก
“พวกเ้าหาญกล้ายิ่งนัก ุ์ของูเา์โบราณก็กล้าฆ่า” ุ์ร่างทองเดินเข้ามา สายตาเ็าของมันจ้องมองไปที่พวกเขา “ยังไม่รีบคุกเข่าขอชีวิตอีก!”
“อย่าได้มาทำตัวโอหังที่นี่ รู้เอาไว้เสียด้วยว่าที่นี่ไม่ใชู่เา์โบราณ” วิหคเพลิงแผดเสียงคำราม “ถ้าอยากตายมากนัก ข้าจะสงเคราะห์ให้”
“หาญกล้านัก ตายเสียเถอะ!” ุ์ร่างทองโกรธมาก มันพุ่งเข้ามาหมายจะเด็ดหัววิหคเพลิงให้ตายเสีย
วิหคเพลิงคำราม มันได้ร่วมมือกับหลินซือซือโจมตีเข้าใสุ่์ร่างทอง ุ์ตนนี้เองก็เป็ยอดฝีมือขั้นกำเนิดพลัง พวกเขาจะต้องร่วมมือกันถึงจะสามารถประมือกับมันได้
สายตาของเต้าหลิงจ้องมองไปที่เด็กหนุ่มูเา์โบราณ เขาััได้ถึงความแข็งแกร่งของอีกฝ่าย ไม่รู้ว่าอยู่ในขั้นสถิติญญาระดับไหน ซึ่งการต่อสู้ครั้งนี้ เป็การต่อสู้ที่เดิมพันด้วยชีวิต!
“หากข้าคาดเดาเอาไว้ไม่ผิด เ้าน่าจะได้นิมิตนภาครามเปล่งดารามางั้นสินะ”เด็กหนุ่มูเา์เอามือไพล่หลัง พลังแข็งแกร่งจนถึงขีดสุดเหมือนกับฟ้าที่จ้องมองลงมาที่ผืนดิน
“นิมิตนี้เกี่ยวข้องอะไร” เต้าหลิงกล่าว เขาััได้ถึงความน่ากลัวของนิมิตนี้ ด้วยพลังอานุภาพที่น่ากลัวของูเา์โบราณที่ขุมพลังอำนาจบางแห่งยังไม่กล้าล่วงเกิน แต่อีกฝ่ายกลับอดทนรออยู่ที่นี่ตั้งหลายวัน แสดงว่ามันจะต้องเกี่ยวข้องกับอะไรบางอย่างที่ยิ่งใหญ่
เป็ไปได้ว่ามันอาจจะไม่ใช่แค่นิมิตธรรมดา
“เป็ไปได้ว่านิมิตนี้จะเกี่ยวข้องกับยอดวิชามหาอำนาจ วิชาโคจรดารา หรือบางทีมันอาจจะเป็กุญแจที่เอาไว้ใช้เปิดยอดวิชามหาอำนาจ” เด็กหนุ่มูเา์กล่าวอธิบาย
เขาไม่คิดว่าเต้าหลิงจะสามารถหนีพ้นเงื้อมมือของเขาได้ ถึงจะบอกไปก็ไม่เป็ไร อย่างไรเสีย คนตายก็พูดไม่ได้
“อย่างนี้นี่เอง” เต้าหลิงมองไปที่เขาพลางแค่นเสียงเย็นกล่าวออกมา “แล้วเหตุใดถึงไม่ออกมาแย่งก่อนหน้านี้ จู่ๆ เ้าก็โผล่มาทำให้ข้ารู้สึกประหลาดใจไม่ใช่น้อย”
สีหน้าของเด็กหนุ่มเขา์โบราณนิ่งเฉย พลางกล่าวออกมาว่า “ข้ามีมายาลับที่สามารถใช้ดึงพลังบริสุทธิ์ของนิมิตออกมาได้ ถ้าเป็เช่นนี้ก็จะประหยัดเวลาที่ใช้พลังบริสุทธิ์กลั่นหลอมนิมิตของข้า”
“น่าขำ คิดว่าข้าเป็ปลาหรืออย่างไร ระวังคำพูดของเ้าเอาไว้” เต้าหลิงกระชับหมัดแน่น “เ้าคิดว่าเ้าจะมีโอกาสดึงพลังดาราบริสุทธิ์จากตัวข้าออกมาอย่างนั้นหรือ”
“ข้าเป็มีดแล่ปลา ส่วนเ้าเป็ปลา ถ้าข้าจะฆ่าเ้าก็ไม่จำเป็ที่จะต้องใช้เวลามาก” เด็กหนุ่มูเา์กล่าวเรียบๆ “ข้าจะให้โอกาสเ้าอีกครั้ง ข้ารู้ดีในพลังศักยภาพของข้า ในภายภาคหน้าสามารถได้เป็ใหญ่ ถ้าหากเ้ามาเป็ทหารรับใช้ของข้า ข้าจะดูแลเ้าอย่างดี เ้าก็รู้ว่าูเา์โบราณนั้นเป็ที่แบบไหน”
“ข้าเองก็สนใจอยากจะให้เ้ามาเป็ทหารรับใช้ของข้า ไม่รู้ว่าเ้าคิดเห็นเช่นไร” เต้าหลิงยิ้มมุมปาก
วงน้ำวนสีทองที่อยู่ภายในั์ตาของเด็กหนุ่มูเา์โบราณพรั่งพรูออกมา ดวงตาของเขานั้นน่ากลัวเป็อย่างมาก ไม่รู้ว่าฝึกฝนมายาลับอะไร ซึ่งมันสามารถที่จะดูดกลืนจิติญญาของผู้คนเข้าไปได้
พลังของเขาพลันน่ากลัวขึ้นมา ฟ้าดินพลันบิดเบี้ยวจนยืนไม่ได้ประหนึ่งพลังของขุนเขา
เขาไม่ได้เอ่ยอะไร ก่อนที่จะลงมือในทันที หลังจากที่ฝีเท้าทั้งสองเคลื่อนตัว ผืนดินก็ทรุดตัวลง ก้อนหินยกลอยขึ้นฟ้า ก้อนเมฆสลายหายไป ขาทั้งสองของเขาเหมือนกับัดินที่พุ่งทะลวงฝ่าห้วงอเวจี
ร่างกายของเด็กหนุ่มูเา์โบราณนั้นแข็งแกร่งเป็อย่างมาก ชั่วพริบตา เขาก็พุ่งทะลวงฝ่าอากาศพลางปล่อยหมัดออกไป ฟ้าดินสั่นไหวไม่หยุด เสียงสายฟ้าดังครืนๆ ออกมาเป็ระลอก
ดวงตาทั้งสองของเต้าหลิงฉายแสงประกาย ผมยาวปลิวไสวอย่างบ้าคลั่ง ชายเสื้อกระพือตามแรงลม แขนทั้งแขนะเิแสงหมอก์ออกมาพลางปล่อยหมัดสวนซัดกลับไป
ตู้ม
หมัดทั้งสองปะทะเข้าด้วยกันจนเกิดเสียงฟ้าร้องคำรามลั่น คลื่นพลังที่น่ากลัวม้วนตัวออกไปทั่วทิศ ต้นไม้ที่อยู่รอบๆ พลันโค่นล้มลง ูเาทั้งลูกสั่นไหวไม่หยุด
พื้นดินบริเวณรอบๆ ทรุดตัวยวบลงไป หมัดทั้งสองผสานเข้าด้วยกันพลันเกิดเสียงดังอึกทึก ทำให้จิติญญาของเขาที่ได้ยินต้องสั่นสะท้าน
ั์ตาของเด็กหนุ่มูเา์โบราณฉายสีความประหลาดใจออกมาในความแข็งแกร่งของอีกฝ่าย ทว่าก็แค่ชั่วพริบตาเท่านั้น ฝ่ามือของเขาพุ่งออกไปโจมตีเข้าใส่หัวของเต้าหลิง
ร่างกายของเต้าหลิงเคลื่อนไหวหลบหลีกราวกับเทพ์ แต่ละกระบวนท่าที่โจมตีออกไปนั้นรุนแรงเป็อย่างมาก
เขายื่นกำปั้นออกไปประหนึ่งขุนเขาโบราณที่ตลบอบอวลไปด้วยพลังที่หนักแน่น
นี่ก็คือพลังอานุภาพที่แฝงมาจากการฝึกฝน เพียงแค่ขยับฟ้าดินก็ตาลปัตร อีกทั้งยังอัดแน่นไปด้วยมโนทัศน์
ในเวลาที่นิ่งก็สงบดุจูเา เวลาที่ขยับก็แข็งแกร่งดุจอสูร์ ลมปราณทั่วร่างพุ่งทะยานฝ่าขึ้นฟ้า เสียงสายฟ้าคำรามดังลั่นอยู่ภายในร่าง ฝ่ามือที่ปล่อยออกไปมีเสียง์ดังขึ้นมาเป็ระลอกๆ ในเวลาเดียวกันฝ่ามือขวาของเต้าหลิงก็ยื่นออกไปหมายที่จะโจมตีเข้าใส่อกของเด็กหนุ่ม
ความเร็วของเด็กหนุ่มูเา์โบราณเองก็ว่องไวไม่แพ้กัน เขายื่นขาออกมาฟาดลงกลางอากาศพลันปรากฏร่างเงาขึ้นมาเป็ชั้นๆ หมายที่จะขัดขวางการโจมตีของเต้าหลิง
ยอดฝีมือที่แข็งแกร่งทั้งสองเข้าปะทะกันจนเกิดประกายไฟแลบออกมา ในแต่ละครั้งที่พุ่งทะยานออกกระบวนท่า พื้นดินก็พลันทรุดตัวลงจนเกิดเป็หลุมขนาดใหญ่
“เ้าฝึกฝนมาจนถึงระดับนี้แล้วอย่างนั้นหรือ” เด็กหนุ่มูเา์ถอนหายใจออกมา ถ้าทำให้เต้าหลิงมาเป็ทหารรับใช้ไม่ได้ คงจะเป็เื่ที่น่าเสียดายไม่น้อย
“ถ้าไม่มาเป็ทหารรับใช้ให้ข้า ก็ตายเสียเถอะ” ดวงตาทั้งสองของเขาะเิแสงสีทอง ลมปราณเดือดพล่านขึ้น คลื่นพลังที่น่ากลัวะเิออกมาทำให้ก้อนหินที่อยู่บริเวณโดยรอบม้วนลอยตัวขึ้น
