“ไม่ต้องร้อง ไม่ต้องร้อง ลูกแม่!” ฮูหยินเฉารู้สึกปวดใจจนแทบทนไม่ไหว        เฉาชิวซานกล่าวเป็นเชิงแง่งอน “ท่านแม่ รอให้ข้าเป็นฮูหยินฉาง ข้าต้องให้เขาคุกเข่าแทบเท้าข้า เพื่อขมาข้า”        “สมควรจะเป็นเช่นนั้น” ฮูหยินเฉาเห็นว่าเฉาชิวซานไม่ร้องไห้แล...