คังอิงรู้ดีว่าเื่แบบนี้เกี่ยวข้อกับหลายฝ่าย ไม่อาจเร่งรัดได้ ในเมื่อสือเจียงหย่วนพูดแบบนี้ แสดงว่าเขามีวิธีจัดการ
ตลอด่เวลาหลายวันที่ได้อยู่ด้วยกัน คังอิงค่อนข้างจะรู้จักนิสัยของสือเจียงหย่วนเป็อย่างดี เธอรู้ว่าเขาเป็คนรักษาคำพูด ในเมื่อเขามอบเงินทุนทั้งหมดสองแสนหยวนให้เธอ เธอยังจะไม่เชื่อใจเขาอีกหรือ?
ตอนนั้นเองข้อความจากวิทยุติดตามตัวฉบับที่สองของสือเจียงหย่วนก็ส่งมาถึงเธออีกครั้ง มีใจความว่า ‘ตอนเช้าจะมีพนักงานโทรคมนาคมไปติดตั้งโทรศัพท์ อย่าออกไปไหน’
เนื่องจากวิทยุติดตามตัวสามารถแสดงข้อความได้แค่ไม่กี่คำเท่านั้น ดังนั้นข้อความฉบับที่สามจึงตามมาติดๆ ‘เื่เงินกู้ ผมกำลังจัดการอยู่ ถ้ามีคนจากธนาคารมาตรวจสอบ คุณเอาสมุดทะเบียนบ้านให้พวกเขาดูก็พอ’
คังอิงยังไม่ทันจะทำความเข้าใจกับเื่ราวมากมายเหล่านี้ ข้อความของสือเจียงหย่วนก็ส่งมาถึงเธออีกครั้ง ‘นอกจากสมุดทะเบียนบ้านแล้ว คุณเอาสัญญาที่เซ็นกับตัวแทนจำหน่ายหลายรายให้คนของธนาคารดู เพื่อให้พวกเขามั่นใจว่าคุณกำลังทำธุรกิจอยู่’
หลังจากข้อความนี้ก็ไม่มีอะไรส่งมาอีก ดูเหมือนสือเจียงหย่วนจะอธิบายเื่ต่างๆ ไว้อย่างละเอียดแล้ว
ยังไม่ทันที่คังอิงจะกินอาหารเช้าเสร็จ ก็มีเสียงเคาะประตูเหล็กดังขึ้นจากข้างนอก พร้อมกับมีเสียงคนะโถามว่า “คุณคังอิงอยู่ไหม?”
“อยู่ค่ะ!” คังอิงขานรับ เธอเดินไปที่ประตูเหล็กแล้วมองออกไปด้านนอกผ่านช่องเล็กๆ ที่ประตู พบว่าคนข้างนอกเป็พนักงานสองคนที่สวมเครื่องแบบสีน้ำเงิน มีป้ายชื่อห้อยอยู่ที่หน้าอก
อีกฝ่ายยกป้ายชื่อขึ้นแล้วพูดกับเธอว่า “พวกเรามาจากไปรษณีย์โทรคมนาคม [1] มาติดตั้งโทรศัพท์ให้คุณ”
คังอิงคิดไม่ถึงว่าพวกเขาจะมาเร็วขนาดนี้ ไม่ใช่ว่า่นี้การติดตั้งโทรศัพท์กำลังเป็ที่นิยมหรอกหรือ? หาก้าติดตั้งโทรศัพท์จะต้องลงชื่อสมัครแล้วรอคิวนานมาก บางคนต้องรอเป็ปีๆ ด้วยซ้ำ
สือเจียงหย่วนน่าจะเพิ่งยื่นคำร้องเมื่อวานนี้เอง ทำไมถึงได้เร็วขนาดนี้?
คังอิงรีบเปิดประตูเหล็ก ชายวัยสามสิบกว่าๆ ที่เป็หัวหน้าทีมเอ่ยขึ้นว่า “ที่บ้านของคุณเคยติดตั้งโทรศัพท์มาก่อน แต่ว่าเ้าของบ้านย้ายเบอร์ไปแล้ว สายโทรศัพท์ยังอยู่ พวกเรามาที่นี่เพื่อต่อสายโทรศัพท์ให้คุณใหม่ คงไม่รบกวนคุณนานนักหรอกครับ”
คังอิงคิดว่าน่าจะเป็แบบนั้น เดิมทีที่นี่เป็บ้านหลังเก่าของน้ารองของสือเจียงหย่วน พอน้ารองย้ายออกไป แน่นอนว่าเธอต้องย้ายเบอร์โทรศัพท์ไปด้วย
“แล้วแต่พวกคุณเลยค่ะ ทำยังไงก็ได้” คังอิงกล่าว
เธอไม่รู้เลยว่าหากไม่ใช่เพราะสามีของน้ารองสือเจียงหย่วนมีอิทธิพลมาก บ้านหลังเก่านี้อยู่ห่างไกลจากถนนสายหลัก ย่านนี้คงไม่มีสายเคเบิล และคงไม่มีทางติดตั้งโทรศัพท์ได้
“พวกเราเลือกเบอร์โทรศัพท์ใหม่ให้คุณแล้วครับ เบอร์ 3000X918 เป็เบอร์มงคลด้วยนะครับ” คนงานผิวปากด้วยความอิจฉา “พวกเราลองตรวจสอบแล้ว สายโทรศัพท์เก่ายังใช้ได้ดี ค่าอุปกรณ์ติดตั้งก็เลยยกเว้นให้”
คังอิงดีใจมากที่ไม่ต้องเสียค่าอุปกรณ์ แต่เธอใกับเบอร์โทรศัพท์ของเธอ เบอร์นี้ดีเกินไปหรือเปล่า? อย่างที่คนงานคนนั้นพูด มันเป็เบอร์มงคลจริงๆ และเบอร์มงคลใน่เวลานี้เป็ที่้าอย่างมาก
คังอิงเคยอ่านบทความมาบ้าง เธอรู้ว่าเบอร์มงคลในยุคสมัยนี้มักจะถูกนำมาประมูล เช่น เลขท้ายเบอร์ 999 888 หรือ 5858 1818 เบอร์พวกนี้ราคาสูงมาก
เคยมีคนซื้อเบอร์มงคลในราคาหมื่นกว่าหยวน จนทำให้ตอนนี้เบอร์มงคลกลายเป็สัญลักษณ์ของฐานะและตำแหน่งทางสังคมไปแล้ว
แน่นอนว่าเื่นี้ยิ่งกระตุ้นให้ราคาเบอร์มงคลสูงขึ้น ทำให้เบอร์มงคลตกอยู่ในวงจรอุบาทว์ของการปั่นราคา
“ต้องเสียค่าเลือกเบอร์ไหมคะ?” คังอิงเอ่ยถาม เธออยากประหยัดเงินแทนสือเจียงหย่วน เพราะค่าใช้จ่ายทั้งหมดจะต้องใช้เงินของชายหนุ่ม
“ไม่ต้องจ่ายครับ น่าจะมีคนบอกกับผู้จัดการของพวกเราแล้วล่ะครับ คุณวางใจได้ ค่าติดตั้งก็ไม่ต้องจ่าย พวกเรามาที่นี่เพื่อติดตั้งโทรศัพท์ให้คุณเท่านั้น” พนักงานบริษัทไปรษณีย์โทรคมนาคมบอก
ขณะพูด พวกเขาก็ช่วยต่อสายโทรศัพท์ให้คังอิงอย่างคล่องแคล่ว จากนั้นก็ถามคังอิงว่าจะวางโทรศัพท์ไว้ตรงไหน
ตอนแรกคังอิงบอกว่าจะวางไว้ที่ห้องนั่งเล่น จากนั้นก็เอ่ยถามขึ้นว่า “ช่วยติดตั้งโทรศัพท์พ่วงให้ฉันอีกเครื่องได้ไหมคะ? ฉันอยากจะวางไว้ในห้องนอน”
คังอิงคิดว่าถ้ามีคนโทรเข้ามาตอนดึกๆ แล้วเธอต้องลุกขึ้นไปรับสายที่ห้องนั่งเล่น คงจะวุ่นวายแย่
“คุณไปซื้อโทรศัพท์ไร้สายก็แล้วกัน แบบนี้ก็ไม่ต้องต่อสายโทรศัพท์ให้ยุ่งยาก เดี๋ยวผมติดตั้งกล่องสัญญาณให้” พนักงานบริษัทไปรษณีย์โทรเลขกล่าว
ตอนแจ้งราคาการติดตั้ง พวกเขารวมราคาเครื่องโทรศัพท์เอาไว้แล้ว พวกเขานำมันมาให้ด้วย แต่หากคังอิง้าติดตั้งเพิ่มอีกเครื่อง แน่นอนว่าเธอต้องจ่ายเงินซื้อ
“ได้ค่ะ ทำแบบนั้นก็แล้วกัน ขอบคุณมากนะคะ” คังอิงตอบตกลงอย่างยินดี
“พวกเรามีโทรศัพท์ไร้สายขายนะครับ เครื่องละสามร้อยแปดสิบหยวน คุณสนใจไหมครับ?” พนักงานบริษัทไปรษณีย์โทรคมนาคมชี้ไปยังกระเป๋าทำงานสีเขียวที่วางอยู่ข้างๆ
ที่แท้พวกเขาก็ถือโอกาสมาขายสินค้า คังอิงรู้ว่าหากซื้อโทรศัพท์จากพวกเขา พวกเขาคงได้รับส่วนแบ่ง เวลานี้ก็เป็แบบนี้ ถ้าหากเธอไม่ยอมซื้อสินค้าจากพวกเขา ท่าทีของพวกเขาก็คงไม่ดีเท่าไหร่
อีกหน่อย หากพวกเขาทำอะไรกับตู้โทรศัพท์ของเธอจนโทรศัพท์ของเสียอยู่เรื่อยๆ เธอคงไม่อยากโทรหาพวกเขามาซ่อมอยู่ตลอดหรอกนะ?
คังอิงจึงต้องกล่าวว่า “เอาสิ เอาออกมาให้ฉันดูหน่อย”
อีกฝ่ายหยิบกล่องโทรศัพท์ที่ยังไม่ได้แกะออกมาจากกระเป๋าทำงาน แล้วยื่นให้คังอิงด้วยความดีใจ “โทรศัพท์เครื่องนี้ผลิตที่ซุ่นเต๋อ [2] มณฑลกว่างตง รับรองว่าใช้ดี คุณลองใช้ดูก็ได้ บริษัทของพวกเราเป็หน่วยงานของรัฐ คุณภาพไว้ใจได้ ไม่มีทางหลอกคุณแน่”
คังอิงรับโทรศัพท์เครื่องนั้นมาแล้วแกะกล่องดู
ท่าทีของคนทั้งสองดีขึ้นมาก ไม่นานพวกเขาก็ติดตั้งกล่องรับสัญญาณทั้งที่ห้องนอนและห้องนั่งเล่น จากนั้นก็ช่วยคังอิงติดตั้งโทรศัพท์ไร้สายด้วยความกระตือรือร้น แล้ววางไว้ที่หัวเตียงของเธอ พลางให้เธอลองโทรออก
คังอิงไม่ได้ใช้โทรศัพท์ไร้สายแบบนี้นานแล้ว พอได้ลองใช้มันอีกครั้งก็ทำให้เธอรู้สึกคิดถึงอดีต ทว่ามันเป็โทรศัพท์รุ่นใหม่ล่าสุดในยุคนี้
“โทรศัพท์แบบไร้สายนี้มีระยะการใช้งานหนึ่งพันห้าร้อยเมตร ใช้สะดวกมาก คุณลองใช้ดูแล้วจะรู้ สัญญาณดีแน่นอน ต่อให้คุณถือมันออกไปข้างนอก เดินไปตรงทุ่งนาแถวนั้นยังใช้ได้เลย”
พนักงานบริษัทไปรษณีย์โทรคมนาคมพยายามแนะนำสินค้าอย่างสุดความสามารถ เพราะลูกค้ายังไม่ได้จ่ายเงิน หากลูกค้าเปลี่ยนใจ พวกเขาจะไม่ได้อะไรเลย
“ดีค่ะ ใช้ดีมากเลย” คังอิงลองโทรไปที่ศูนย์วิทยุติดตามตัว พนักงานรับสายถามว่าเธอ้าส่งข้อความหาใคร คังอิงไม่มีใครให้โทรหา จึงบอกว่าจะฝากข้อความถึงสือเจียงหย่วนแล้วบอกว่าเธอติดตั้งโทรศัพท์เรียบร้อยแล้ว
ขณะที่กำลังโทรศัพท์ คังอิงรู้สึกว่าคุณภาพการโทรนั้นดีมาก เสียงชัดเจน เธอจึงจ่ายเงินสามร้อยแปดสิบหยวนเพื่อซื้อโทรศัพท์ไร้สายเครื่องนั้น
“ถ้ามีปัญหาเื่คุณภาพ คุณโทรติดต่อหาเราได้เลยนะครับ” พนักงานบริษัทไปรษณีย์โทรคมนาคมคนนั้นมอบนามบัตรใบหนึ่งให้เธอ
งานของบริษัทไปรษณีย์โทรคมนาคมในตอนนี้เป็อะไรที่สบายมาก โดยเฉพาะอย่างยิ่งช่างเทคนิคแบบพวกเขา เวลาออกไปติดตั้งโทรศัพท์ทีไรก็จะได้ค่าตอบแทนพิเศษ แถมยังต้องมีบุหรี่กับเหล้าดีๆ มาเลี้ยงรับรองอีกด้วย ชีวิตพวกเขานี้ช่างน่าอิจฉาจริงๆ
แต่โทรศัพท์เครื่องนี้เป็เพราะมีคนฝากฝังมา พวกเขาจึงไม่อาจทำตัวกร่างได้ คังอิงไม่ได้ให้สินน้ำใจกับพวกเขา พวกเขาก็ทำได้เพียงยอมรับ โชคดีที่ยังได้ขายโทรศัพท์ได้บ้าง ถือว่ามาครั้งนี้ไม่เสียเที่ยว
เชิงอรรถ
[1] บริษัทไปรษณีย์โทรคมนาคม เป็หน่วยงานของรัฐบาลจีนที่รับผิดชอบด้านไปรษณีย์และโทรคมนาคม ก่อนที่จะถูกแยกออกเป็ China Post กับ China Telecom ในปี 1998
[2] ซุ่นเต๋อ เมืองหนึ่งในมณฑลกวางตุ้ง เป็ศูนย์กลางการผลิตเครื่องใช้ไฟฟ้า
