บทที่ 217 ออกจากการปิดด่านบำเพ็ญเพียร        จีชิงรั่วถอนหายใจอย่างเหนื่อยหน่าย เงยหน้ามองต้นหอมหมื่นลี้เทียนหลัวอวิ๋นที่สูงตระหง่าน แผ่กิ่งก้านสาขาหนาแน่นราวกับร่มขนาดมหึมา มือบางเอื้อมคว้ากลีบดอกไม้ที่ปลิวว่อนตามสายลมมาถือไว้ ก่อนเอ่ยเสียงแผ่ว...