เต้าหลิงน้อยนอนอยู่บนเตียง เืหลั่งออกมาอาบไปทั่วเตียงหิน ดูแล้วน่าเวทนามาก
เขาไม่มีสิทธิ์แม้แต่จะขยับร่างกายเพราะถูกแรงกดดันทับเอาไว้
หลังจากนั้น รอบๆ ร่างของเขาก็พลันเกิดความศักดิ์สิทธิ์ขึ้น พลังงานสีทองหลายเส้นร่วงลงมา ทั้งยังแฝงความน่ากลัวเอาไว้ ซึ่งมันเป็พลังงานที่ทั้งศักดิ์สิทธิ์ รุนแรงและน่าหวั่นเกรง หมอก์พรั่งพรูออกมาปกคลุมทั่วฟ้าดิน
นี่คือพลังงานต้นกำเนิดของกายาศักดิ์สิทธิ์ พลังงานทุกเส้นทำให้ร่างของพวกเขาสั่นสะท้านราวกับพลังเบิกฟ้า
“เป็พลังงานต้นกำเนิดที่น่ากลัวมากจริงๆ น่ากลัวยิ่งเสียกว่ากาย์อีก” อู่หวังต้งใจสั่น เขากล่าวออกมาด้วยดวงตาที่ร้อนผ่าว
“หากพลังต้นกำเนิดนี้หลอมรวมเข้ากับพลังต้นกำเนิดของกาย์ล่ะก็ ไม่อยากจะคิดเลยว่าผลจะออกมาเป็ยังไง” อู่หวังชิงแผดเสียงคำราม “ถ้าเป็เช่นนี้ ภายภาคหน้า ก็ไม่มีใครสามารถประมือกับอู่ตี้ได้”
สายตาของพวกเขาทั้งสองคนมองไปที่เด็กชายอายุสี่ห้าขวบ เขาถูกวิหารยุทธ์เลี้ยงดูมาอย่างดี แล้วยิ่งมีโชคดียื่นมาถึงที่ขนาดนี้แล้ว เด็กคนนี้จะต้องเป็หนึ่งในใต้หล้า
“ตี้เอ๋อ ในตอนที่หลอมรวมพลังต้นกำเนิด หากเกิดอะไรขึ้น รีบะโออกมาทันที เข้าใจหรือไม่?” อู่หวังชิงกล่าวอย่างเป็กังวล
อู่ตี้พยักหน้า ดวงตาประกายแสง์สว่างระยิบระยับ เขารู้สึกได้เหมือนกันว่าพลังงานนี้มีประโยชน์ต่อเขามาก
เขาเงยหน้าพลางหยิบของเหลวศักดิ์สิทธิ์กลืนลงไป ทั่วร่างของเขาก็พลันแปรเปลี่ยนเหมือนกับหลุมดำที่ส่องแสงสว่าง ไอพลังค่อยๆ หายไป ราวกับว่ามันได้หลอมรวมกับฟ้าดินจนกลายเป็หนึ่งเดียว
“ผลลัพธ์ของของเหลวศักดิ์สิทธิ์ผสาน์นี้ช่างน่ากลัวเสียจริง สมกับที่เป็สมบัติล้ำค่า!” หัวใจของอู่หวังต้งสั่นระรัว นี่คือสมบัติที่หาได้ยากยิ่ง หากไม่ใช่เพราะเต้าเสี้ยวเทียนไปหามาได้จากเหมืองโบราณเหวลึก เดาว่าวันนี้พวกเขาคงจะไม่สำเร็จผลเป็แน่
“รีบหลอมรวมพลังเร็วเข้า ข้ารู้สึกว่าพลังงานต้นกำเนิดกำลังจะหายไปแล้ว จะให้เกิดข้อผิดพลาดไม่ได้อย่างเด็ดขาด” อู่หวังต้งรีบพูดขึ้น
อู่หวังชิงพยักหน้า ฝ่ามือกวาดออกไปจนเกิดห้วงมิติขึ้น เขาเหมือนกับดวงดาวที่กำลังแผดเผา พลังดวงดาวถูกเหนี่ยวนำเข้ามา แสง์สีเงินปรากฏขึ้นเป็เส้นๆ แต่ละเส้นได้โอบล้อมพลังงานต้นกำเนิดเอาไว้ ก่อนไหลเข้าไปในร่างของอู่ตี้
พลังงานต้นกำเนิดแต่ละเส้นลอยเข้าไปในหลุมดำ พลังงาน์ที่อู่ตี้ปลดปล่อยออกมาพลันน่ากลัวขึ้น ภายใต้ผลของของเหลวศักดิ์สิทธิ์ผสาน์ พลังงานทั้งสองก็ได้หลอมรวมเข้าด้วยกัน
วิ้งง เขาเหมือนกับดวงอาทิตย์ทมิฬที่ะเิพลังน่ากลัวออกมา ซึ่งพลังนี้ยังแฝงไปด้วยพลังิญญาเต๋า ทำเอาท้องฟ้าทั่วหล้าร้อนขึ้น
“สำเร็จ พวกเราทำสำเร็จแล้ว ฮ่าฮ่าฮ่า” อู่หวังต้งร้องขึ้นมาด้วยความดีใจ เขาตื่นเต้นจนร่างทั้งร่างสั่นเทา คล้ายกับว่ามองภาพที่จะเกิดขึ้นในอนาคต อู่ตี้จะต้องเป็หนึ่งในใต้หล้า ที่ใครๆ ก็ต้องหวั่นเกรง
“ตี้เอ๋อจะต้องกลายเป็ที่หนึ่งของดินแดนลึกลับ ถึงแม้จะเป็ดินแดนอื่นก็ไม่อาจจะทัดเทียมได้ ด้วยพลังต้นกำเนิดทั้งสองในร่างของตี้เอ๋อ ไม่ว่าใครก็จะต้องสยบอยู่ใต้เท้า” อู่หวังชิงลูบมือทั้งสองพลางกล่าวออกมาด้วยความตื่นเต้น
พวกเขาััได้ถึงคลื่นพลังที่น่ากลัวจากการหลอมรวมพลังต้นกำเนิดทั้งสอง ยากที่จะจินตนาการว่าในภายหลังอู่ตี้จะมีพลังศักยภาพที่น่าหวั่นเกรงมาแค่ไหน
เต้าหลิงน้อยนอนตัวสั่น ทั่วร่างเต็มไปด้วยคราบเื น่าสงสารมาก ถึงอยากจะตะเกียกตะกายขึ้นมามากแค่ไหน ทว่าร่างกายกลับไม่มีเรี่ยวแรงเหลืออยู่เลย เขาร้องเรียกผู้เป็แม่อยู่ในใจด้วยความหวาดกลัว
ด้านนอกวิหาร หัวใจของแม่เต้าหลิงน้อยพลันรุ่มร้อนยิ่งขึ้น ในใจรู้สึกหนักอึ้งขึ้นเรื่อยๆ นางกัดฟันกรอดแล้วกล่าวออกมาว่า “จะต้องเกิดเื่อะไรขึ้นกับลูกแน่”
สีหน้าของเต้าเสี้ยวเทียนขึงขังขึ้น เขาไม่เอ่ยไม่กล่าวอะไรพลางเดินมุ่งหน้าไปที่หน้าประตูใหญ่ของห้องลับที่ปิดอยู่เพราะรู้สึกได้ถึงความไม่ชอบมาพากล
“ท่านทั้งสอง ตอนนี้ท่านบรรพบุรุษกำลังรักษาลูกชายของพวกท่านอยู่ ยังเข้าไปไม่ได้” ชายวัยกลางคนที่มีพลังที่แข็งแกร่งเดินเข้ามาพลางเอ่ยปากขึ้น
“ใช่แล้ว ตอนนี้ยังเข้าไปไม่ได้” อีกคนหนึ่งที่ยืนข้างๆ ชายคนนั้นพยักหน้า พวกเขายืนอยู่ตรงหน้าประตูห้องลับ เพื่อกันไม่ให้พวกเขาเข้าไป
ได้ยินดังนั้น เต้าเสี้ยวเทียนก็กวาดสายตาไปที่พวกเขาแวบหนึ่งแล้วแค่นเสียงต่ำกล่าวออกมา “ข้าล่ะแปลกใจจริงๆ วิหารยุทธ์แข็งแกร่งขึ้นเช่นนี้ั้แ่เมื่อไร ขนาดคนเฝ้าประตูห้องลับยังแข็งแกร่งมากขนาดนี้”
ได้ยินดังนั้น สีหน้าของชายทั้งสองพลันขึงขังขึ้นมา ชายวัยกลางคนเอ่ยปากออกมาว่า “อย่าได้เข้าใจผิด ที่นี่คือวิหารยุทธ์ ไม่ใช่ที่ที่คนนอกจะเข้ามาสุ่มสี่สุ่มห้า”
“หลบ ข้าจะเข้าไป” สีหน้าของเต้าเสี้ยวเทียนเริ่มดูไม่ดีนัก คลื่นพลังที่น่ากลัวภายในร่างะเิออกมา ทำเอาฟ้าดินสั่นะเื
“แย่ล่ะสิ รีบจัดการเขาซะ” ชายวัยกลางคนเมื่อเห็นว่าเขากำลังจะบุกเข้ามา สีหน้าของเขาก็เปลี่ยนสี หอก์ที่อยู่ในมือพุ่งทะลวงฝ่าอากาศออกไปหมายจะฆ่าเขาให้ตาย
“หลบ!” เต้าเสี้ยวเทียนเหมือนบ้า เส้นผมหนาปลิวไสว เสียงคำรามที่เปล่งออกมาะเืจนทำให้ก้อนเมฆสลายไป ทั่วทั้งวิหารโบราณโอนเอนสั่นไหว เขาอ้าปากคายแสงล้ำค่าสว่างจ้าเส้นหนึ่งออกมา เส้นพลังนั้นดุจสายน้ำเชี่ยวกราด มันพุ่งเข้าใส่ชายวัยกลางคนจนร่างกระเด็นลอยออกไป
“บัดซบ กล้าลงมือกับวิหารยุทธ์อย่างนั้นหรือ ตายเสียเถอะ” จอมยุทธ์ชราคนหนึ่งที่อยู่ข้างๆ น่ากลัวมาก ฝ่ามือกดทับปกคลุมห้วงมิติ ก่อนปรากฏฝ่ามือขนาดใหญ่ขึ้น มันกดทับลงหมายที่จะจัดการสองสามีภรรยา
ตูม เต้าเสี้ยวเทียนกำหมัดซัดออกไปราวกับดวงดาวที่ตกลงมากลางท้องนภา แรงปะทะทำให้ห้วงมิติปรากฏรอยแยก หมัดนั้นได้บดขยี้ฝ่ามือขนาดใหญ่ แล้วพุ่งเข้าใส่ประตูห้องลับ
ภายในห้องลับ คลื่นพลังที่ปกคลุมทั่วร่างของอู่ตี้น่ากลัวมากขึ้นเรื่อยๆ พลัง์ที่น่ากลัวบางอย่างขยายตัวออกเหมือนกับเหวลึกที่มองไม่เห็นก้น ไร้ที่สิ้นสุด ทำให้ผู้คนต้องตัวสั่น พลังศักยภาพนั้นน่ากลัวมากเกินไปแล้ว
พวกอู่หวังต้งตกตะลึงยิ่ง พวกเขาดีใจตื่นเต้นจนร่างสั่นเทา
“ตูม”
ปรากฏเสียงะเิดังขึ้น ประตูห้องลับที่ปิดสนิทพลันทรุดลงมา คลื่นพลังที่บ้าคลั่งพุ่งทะลวงเข้ามาภายในห้องลับ
เมื่อเห็นดังนั้น สีหน้าของอู่หวังต้งก็พลันขึงขังขึ้น ทั่วร่างของเขาะเิแสง์ แต่ละเส้นแสง์เหมือนสายน้ำบริสุทธิ์
เต้าเสี้ยวเทียนเดินเข้ามา แวบแรกที่เขาเห็นร่างเงาที่ลอยอยู่กลางอากาศ เขาก็กล่าวเสียงหลงออกมา “ของเหลวศักดิ์สิทธิ์ผสาน์”
เมื่อวานเขาถึงกับต้องเสี่ยงชีวิตเพื่อเข้าไปหาแร่์ชนิดนี้ในเหมืองโบราณเหวลึก เขาจะจำมันไม่ได้ได้อย่างไร
ทว่าของสิ่งนี้กลับถูกคนนอกเอาไปใช้ อู่หวังต้งไม่ได้บอกว่าจะเอาไปรักษาลูกชายของเขาหรอกหรือ?
เมื่อเห็นร่างเล็กที่นอนเืไหลออกมาอยู่บนเตียงหิน ดวงตาของเขาก็เบิกกว้างขึ้น จิตสังหารปะทุะเิออกพลางตะเบ็งเสียงคำราม “บัดซบ พวกเ้าหาที่ตาย”
“ลูก” ใบหน้าของผู้เป็แม่ของเต้าหลิงขาวซีด นางแทบไม่อยากจะเชื่อสายตาของตัวเอง นางเดินเข้าไปหาร่างเล็กที่ตัวเย็นเฉียบ หัวใจเหมือนกับถูกมีดกรีดแทง
มือทั้งสองของนางสั่นเทาไม่หยุด
“ท่านแม่ ข้าหนาว” เต้าหลิงน้อยตัวสั่น ริมฝีปากเขียว เขาใช้แรงทั้งหมดที่มีเคลื่อนกายโผเข้าไปในอ้อมอกของผู้เป็แม่
เต้าเสี้ยวเทียนโกรธมาก เส้นผมแต่ละเส้นลุกตั้งขึ้น ภายในแววตาทั้งสองะเิจิตสังหารน่ากลัวออกมา เมื่อเห็นว่าชายชราที่อยู่ตรงหน้าไม่พูดไม่จา เขาจึงแผดเสียงคำรามดังออกมา “คนหลอกลวง”
“อย่าเพิ่งลงมือ” อู่หวังต้งโบกมือพลางกล่าว “เมื่อครู่ตอนที่รักษา เกิดอุบัติเหตุขึ้นเล็กน้อย อีกเดี๋ยวข้าจะชดใช้ให้พวกเ้า”
พวกเขาทั้งสองไม่เห็นสามีภรรยาคู่นี้อยู่ในสายตา เพียงแค่รู้สึกหงุดหงิดที่ให้คนมาเฝ้าประตูน้อยเกินไป ไม่เช่นนั้น พวกเขาเข้ามาข้างในนี้ไม่ได้อย่างแน่นอน
“พวกเขาบอกว่ากายของข้าคือกายาศักดิ์สิทธิ์” เต้าหลิงน้อยสะลึมสะลือพลางกล่าวออกมา
“ว่าไงนะ?” ร่างของเต้าเสี้ยวเทียนสั่นเทา เขาเคยได้ยินชื่อกายนี้มาก่อน เป็กายที่เกิดขึ้นมาเมื่อหลายทศวรรษก่อน ซึ่งกายนั้นเป็กายของนักบุญหญิงที่มีท่าทีสะสวย ทั้งยังแข็งแกร่ง ในยุคสมัยนั้นไม่มีใครที่สามารถประมือกับนางได้
ใบหน้าของอู่หวังต้งพลันเย็นะเื ั์ตาประกายแสงสังหาร เขาอยากจะเก็บเื่นี้เอาไว้เป็ความลับ
สายตาคมกริบของเต้าเสี้ยวเทียนจ้องเขม็งไปที่อู่ตี้ ในตอนนี้เขาเข้าใจทุกอย่างแล้ว พลังต้นกำเนิดภายในร่างของเต้าหลิงน้อยจะต้องหลอมรวมเข้าไปภายในร่างของเด็กชายคนนั้นแน่ อีกทั้งยังใช้ของเหลวศักดิ์สิทธิ์ผสาน์ด้วย
“เ้าพวกงูพิษ ไปตายซะ” เต้าเสี้ยวเทียนคำราม พลังทั่วร่างเดือดขึ้นจนถึงจุดสูงสุด พลังบริสุทธิ์์ถูกแผดเผา กำปั้นพุ่งเข้าไปที่ร่างของอู่ตี้
“หาที่ตาย” สีหน้าของอู่หวังชิงพลันเย็นะเื ฝ่ามือขนาดั์พุ่งออกไป เส้นทางช้างเผือกไหลลงมา แสงดวงดาวส่องไสวระยิบระยับแฝงไปด้วยพลังที่น่ากลัว
“เปิด” เต้าเสี้ยวเทียนลากเสียงยาว กำปั้นพุ่งออกมาเหมือนดวงดาวที่สามารถบดขยี้ทำลายได้ทุกสรรพสิ่ง เส้นทางช้างเผือกที่ไหลลงมาถูกปะทะจนสลายเป็ผุยผง
อู่หวังชิงส่งเสียงฮึ เขาไม่เห็นเต้าเสี้ยวเทียนอยู่ในสายตา ฝ่ามือกดทับลงไปอีกครั้งเหมือนกับภูผา์โบราณที่พุ่งลงมา
เขาเป็ยอดยุทธ์าุโที่แข็งแกร่ง ในสายตาของเขา เต้าเสี้ยวเทียนก็แค่เด็กอมมือ การประมือกับเขานั้นสามารถทำได้อย่างสบายๆ
ฝีเท้าของเต้าเสี้ยวเทียนก็พลันกระทืบลงพื้น จากนั้น พื้นดินก็พลันฟื้นคืนชีพขึ้น
ัแผดเสียงร้องคำราม ับริสุทธิ์แต่ละตัวทะยานฝ่าทะลวงอากาศขึ้นมา ทั่วทั้งวิหารยุทธ์ถูกปกคลุมไปด้วยั คลื่นพลังที่รุนแรงะเิออก ทำเอาฟ้าดินสั่นะเืไม่หยุด
เหล่าับริสุทธิ์ขนาดใหญ่น่ากลัวยิ่ง แรงกดดันทำให้อู่หวังชิงตัวสั่น ร่างของเขากระเด็นออกไปก่อนสำรอกเืออกมา เขารู้สึกได้ว่าร่างกายของตนกำลังจะะเิออก
“แย่ล่ะสิ” สีหน้าของอู่หวังต้งเปลี่ยนสี เขาลืมไปว่าเต้าเสี้ยวเทียนเป็ผู้หยั่งรู้ปฐี ซึ่งผู้หยั่งรู้ปฐีสามารถเหนี่ยวนำอักขระปฐีออกมาให้กลายเป็การโจมตีสังหารที่แข็งแกร่งได้ อีกทั้งพื้นที่ที่วิหารยุทธ์ตั้งอยู่นั้น ใต้ดินมีชีพจรัอยู่ ถ้าเป็เช่นนี้เต้าเสี้ยวเทียนไม่มีทางที่จะแพ้ได้แน่
