บทที่ 484 แสงรุ่งอรุณ        ภูเขาระเบิดเคลื่อนคลอน แท่นกระบี่พังทลาย อากาศเต็มไปดวยม่านเมฆปกคลุม        นี่คือสนามประลองลับของวังเจี้ยนเฉิน แต่ในขณะนี้กลับเงียบเหงาไร้ผู้คน เงียบสงบราวกับน้ำ มีเพียงเสียงหวีดหวิวของลมภูเขาที่พัดผ่านเป็นครั้งคราว ทำให...