สรวง์คือดินแดนที่อยู่ของเหล่าทวยเทพและเทพชั้นสูง พลังอันศักดิ์สิทธิ์แผ่ปกคลุมไปทั่วท้องฟ้า
ข้าคืออีเดน เทพแห่งความใคร่รู้ ข้ามักใช้เวลาอยู่ในหอสมุด์ ที่แห่งนี้เงียบสงบไร้ซึ่งเงาของเทพองค์อื่น ข้าอ่านตำราเล่มหนึ่งซึ่งเขียนวิธีการร่วมรัก อันเป็สิ่งสำคัญของความรักที่ต้องกระทำ ทว่าหากไม่ได้รักกัน การร่วมรักก็เกิดขึ้นได้
"แล้วสรุปความจริงคืออะไรกันแน่" อีเดนเอ่ย
กลุ่มเมฆนวลลอยไปมาในหอสมุด ที่แห่งนี้ไม่มีใครอื่นนอกจากเ้าของเรือนผมสีทองและดวงตาสีองุ่นอันน่าหลงใหล ผิวกายที่อมชมพูราวลูกพีชของเทพแห่งความใคร่รู้นั้นช่างเย้ายวน ใครบางคนที่กำลังแอบมองอยู่
"ข้าชักอยากรู้แล้วว่าการร่วมรักเป็อย่างไร" อีเดนปิดสมุดลง เขาลุกจากเก้าอี้ก็พบเข้ากับสิ่งมีชีวิตที่ไม่ควรจะอยู่บน์อันศักดิ์สิทธิ์ นั่นก็คือปีศาจ ร่างกายที่โตกว่าอีเดนหลายเท่าตัวกำลังยืนพิงผนังสีดำแดงและมองมาทางอีเดนด้วยสายตาเ้าเล่ห์
"ปีศาจ! เ้ามาได้อย่างไร"
"ข้าก็ตามกลิ่นหอม ๆ จากเ้ามาไง"
"เ้าออกไปเดี๋ยวนี้! ที่นี่ไม่ใช่ที่ของเ้า"
อีเดนทำใจดีสู้เสือ ปีศาจใบหน้าคมคายกำลังปลดอาภรณ์ทีละชิ้นออก เสื้อผ้าทั้งหมดกองอยู่กับพื้นเมฆนวล ร่างกายและผิวหยาบกร้านสีแทนเป็ประจักษ์ต่อสายตาเทพใครรู้อีเดน แก่นกายที่แข็งตั้งราวกับคมดาบ ที่ปลายหัวมีน้ำสีใสเยิ้มปริ่มออกจนน่าเลีย
"เ้าอยากรู้ไม่ใช่เหรอว่าการร่วมรักเป็อย่างไร อีเดน มาสิข้าจะสอนให้เอง" ไซรัสเอ่ย
"ไม่...อย่ามาพูดอะไรบ้า ๆ นะ ข้าเป็เทพจะทำเื่แบบนี้ได้อย่างไร"
ไซรัสไม่พูดเปล่า เขาสังเกตท่าทีของอีเดนว่าอยากลองไม่ใช่น้อย ปีศาจหื่นเดินมาทางเขาพร้อมชักแก่นกายขึ้นลงช้า ๆ มันใหญ่จนมือก็กำไม่รอบวง อีเดนกลืนน้ำลายลงคอ ด้วยความที่เขาไม่เคยเห็นอะไรแบบนี้มาก่อนจึงตื่นเต้นเสียจนหน้าแดงก่ำ
"ว่าไงอีเดน เ้าคือเทพแห่งความอยากรู้นี่ ไม่มีใครว่าเ้าได้หรอก เชื่อข้า"
"จริงหรือ..." อีเดนคิดตามที่ไซรัสพูด หากเทพอยากรู้จะลองในสิ่งที่ไม่รู้ใครจะว่าเขาทำผิดได้ นี่ก็เพื่อพิสูจน์ความจริง อีเดนตัดสินใจอย่างกล้า ๆ กลัว ๆ แก่นกายด้านล่างเริ่มแข็งตามอารมณ์ใคร่
"เ้าต้องทำมันขึ้นลง" ไซรัสสาธิตให้ดู เขาจับไปที่แก่นกายของอีเดนแล้วรูดขึ้นรูดลง น้ำสีใสยืดย้อยไปตามมือหนาที่จับอยู่ อีเดนใช้มือปิดปากกลั้นเสียงน่าอาย ร่างกายบางยวบยาบไร้ที่พิง ไซรัสจึงช้อนตัวเขาขึ้นมานั่งบนตักและใช้มือชักให้จากด้านหลัง
"อือ มันแปลก...ข้าไม่รู้ว่าคืออะไร อ่าส์..."
"มันคือความเสียว อีเดน...เ้าชอบหรือไม่"
"ข้า...อ๊ะ...ไม่รู้"
ไซรัสเร่งความเร็วขึ้นจนเทพบนตักนั่งไม่ติดที่ สะโพกเขาบดควยไซรัสจนอีกฝ่ายก็เริ่มไม่ไหวเช่นกัน แก่นกายหนาถูกเสียดสีจากก้นอวบอิ่มตามจังหวะที่เขาชักให้อีเดน ไซรัสกัดปากแน่นด้วยความเสียวซ่าน มือหนาอีกข้างเลื่อนไปบีบดอกประทุมสีชมพูขึ้นเต้า
"อ่าส์ เ้าทำอะไร"
"เ้าอยู่เฉย ๆ ได้หรือไม่...อึก ข้าจะไม่ไหวแล้ว"
อีเดนเองก็เช่นกัน
"ข้าจะเสร็จแล้ว อ๊ะ"
น้ำกามสีขาวพวยพุ่งเต็มพื้นเมฆ อีเดนหมดแรงผิงกายไปบนอกแกร่งที่ยังคงสูดดมตามซอกคอเขาอย่างหื่นกระหาย มือหนาที่เต็มไปด้วยคราบน้ำกามจ่อไปที่ปากของอีเดน
"นี่คือน้ำกามของเ้า อีเดน"
"กินได้หรือไม่"
"ก็ลองสิท่านเทพ"
อีเดนจับมือหนาเข้ามาพินิจและบรรจงเลียไปตามความยาวของนิ้ว กลิ่นคาวคลุ้งไปทั่วโพรงปากบาง อีเดนไม่เคยััรสชาติแบบนี้มาก่อนจึงไอออกมา
"ไม่อร่อยเลย เ้าหลอกข้า!"
"หึ เ้ากินไปเองนี่ อีเดน" ไซรัสพูดยิ้มเยาะ
"อะไรทิ่มหลังข้า มันเปียกไปหมด"
อีเดนหันไปดูก็ตกตะลึงกับแก่นกายที่เจิ่งนองไปด้วยน้ำเชื้อ ปลายหัวสีแดงก่ำน่าดูดกระตุกทุกครั้งที่เขาขยับตัว อีเดนลืมไปสนิทว่าอีกฝ่ายไม่ได้ใส่เสื้อผ้า ทั้งยังมีเขานั่งทับมันมาตลอดเวลา
"ข้าช่วยเ้าแล้ว ถึงตาเ้าช่วยข้าบ้าง"
"แต่..."
"เป็เทพแต่ไม่ช่วยเหลือผู้อื่นได้ด้วยเหรอ"
ถูกอย่างที่อีกฝ่ายว่า หากข้าผู้เป็เทพไม่ช่วยและเห็นแก่ตัว พระผู้เป็เ้าต้องไม่ให้อภัยข้าแน่ ที่ข้าทำก็เพื่อความถูกต้อง ข้าค่อย ๆ ลุกออกจากตัวใหญ่ แก่นกายปีศาจตนนี้ใหญ่ยาวกว่าข้ามาก ข้านั่งคุกเข่าอยู่ตรงหว่างขาเขา
"ข้าต้องทำอย่างไร"
"เอามันเข้าไปในปากเ้า"
อีเดนทำตามอย่างว่าง่าย มือบางประคองแก่นกายที่ใหญ่คับปากเขาเข้าไปช้า ๆ น้ำกามไหลเยิ้มออกตามขอบปาก สีของเ้าเสาั์ตัดกับสีปากอมชมพูจนน่าเสียว ไซรัสกดหัวอีเดนให้อมจนสุดลำ เอวหนาสวนควยเข้าตามจังหวะที่กด
"อ๊อก...จ๊วบ..."
"อ่าส์...เสียวเหลือเกิน...อ่า ตรงนั้นขึ้นลงไว ๆ"
เสียงดูดเนื้อดังไปทั่วห้องสมุดจนน่าอาย อีเดนเร่งจังหวะขึ้นลงตามคำของไซรัส เทพกำลังทำเื่หยาบโลนกับปีศาจกลางห้องสมุด ไซรัสสวนเอวเข้าตามจังหวะเร็วขึ้น อีเดนเหมือนจะขาดอากาศทุกครั้งที่อมมันจนสุดโคน เอ็นหน้าเริ่มกระตุก ไซรัสจับหัวกดอีเดนเตรียมฉีดน้ำควยทุกหยาดหยด ทันใดนั้นน้ำเชื้อก็พุ่งเข้าไปในลำคอของเทพผู้สูงศักดิ์
"กลืนเข้าไป"
"แค่ก ๆ ไม่เอา"
"น้ำกามของข้าจะช่วยให้เ้ามีพลัง"
"ก็ได้"
"เด็กดี"
