ปฏิบัติการ ‘อัปเกรด’ และครูสอนรักฉบับแม่ม่าย
ลมเย็นยามค่ำคืนพัดผ่านร่างของ ‘เสาร์’ ขณะที่เขาก้าวเดินไปตามฟุตบาทมุ่งหน้ากลับคอนโด หัวใจของเขาเต้นรัวยิ่งกว่าตอนวิ่งมินิมาราธอนเสียอีก ไม่ใช่เพราะความเหนื่อย แต่เป็เพราะหน้าต่างโฮโลแกรมสีทองที่ลอยเด่นอยู่ตรงหน้า... [ร้านค้าจำลองชีวิต: ปลดล็อคระดับ 1]
เขารีบใช้นิ้วเลื่อนดูรายการสินค้าที่ปรากฏขึ้นมา แต่แล้วคิ้วเข้มก็ขมวดเข้าหากันจนแทบเป็ปม
“ยากระตุ้นสัญชาตญาณสัตว์ป่า... สเปรย์ล็อคเวลาสวาท... น้ำมันพรายสังเคราะห์? นี่มันระบบจำลองชีวิตหรือระบบซ่องโจรกันแน่วะ!” เสาร์สบถเบาๆ พลางกวาดสายตาดูไอเทมแต่ละอย่างที่ชื่อเรียกช่างล่อแหลมและดูหมกมุ่นจนน่าปวดหัว
เขาเลื่อนลงมาจนเจอหมวด [การปรับแต่งกายภาพเฉพาะจุด] และนั่นคือสิ่งที่เขา้าที่สุดในตอนนี้ หลังจากเหตุการณ์ ‘5 นาทีทอง’ ในห้องแล็บที่ทำเอาเขาอับอายขายขี้หน้าจนอยากมุดแผ่นดินหนี
[รายการอัปเกรด: ส่วนต่อขยายแห่งความเป็ชาย (Mini Edition)]
เพิ่มขนาด: 1 นิ้ว (จาก 3 เป็ 4 นิ้ว) — ราคา 200 Life Coin
ปรับระดับเฉดสี: ขาวใสขึ้น 1 ระดับ — ราคา 100 Life Coin
เสาร์มองยอดเงิน 350 แต้มที่เหลืออยู่ด้วยความลังเลครู่หนึ่ง ก่อนจะกัดฟันกด ‘ตกลง’ ทั้งหมดทันที
“เอาเถอะ... จาก 3 เป็ 4 ก็ยังดีกว่าเท่าเดิมวะ อย่างน้อยก็พ้นขีดอันตราย!”
วินาทีนั้น ความรู้สึกอุ่นซ่านแล่นปราดไปที่จุดยุทธศาสตร์ของร่างกาย มันไม่ใช่ความเ็ป แต่มันเหมือนเซลล์กำลังขยายตัวและผลัดเปลี่ยนอย่างรวดเร็ว เสาร์รีบก้มลงมองกางเกงตัวเองแล้วถอนหายใจยาวด้วยความโล่งอก เมื่อรู้สึกได้ว่า ‘อาวุธ’ ของเขามันดูมีน้ำมีนวลและมั่นคงขึ้นมาอีกนิด
“ความมั่นใจของผู้ชาย บางครั้งก็ไม่ได้วัดกันที่ขนาดของกระเป๋าสตางค์... แต่อยู่ที่สิ่งที่ซ่อนอยู่ภายใต้ร่มผ้าที่พร้อมจะออกศึกเสมอ”
เสียงครางที่คุ้นเคย... และความลับที่ตั้งใจเปิดเผย
ขณะที่เสาร์เดินผ่านหน้าบ้านของ ‘คุณกิ่ง’ แม่ม่ายสาวใหญ่ที่เขาเคยช่วยชีวิต (และช่วยกู้หน้า) ไว้คราวก่อน เท้าของเขาก็หยุดชะงักลงโดยอัตโนมัติ
“อ๊า... อื้มมม... คุณเสาร์... อ๊ะ...”
เสียงครางหวานหูที่ครั้งนี้ดังชัดเจนกว่าเดิม ราวกับจงใจให้เล็ดลอดผ่านหน้าต่างที่เปิดแง้มไว้ เสาร์มองซ้ายมองขวาพบว่าถนนเงียบสงัด เขาจึงตัดสินใจ ‘ย่องเบา’ เข้าไปในรั้วบ้านด้วยสัญชาตญาณที่ระบบเริ่มปลูกฝัง
เขาลอบเข้าไปจนถึงหน้าห้องนั่งเล่น ประตูไม้สลักลายไม่ได้ล็อค เสาร์สูดลมหายใจลึกก่อนจะผลักเข้าไปอย่างแรงตามแผน ‘ใ’ ที่เตรียมไว้
ภาพที่ปรากฏทำเอาเสาร์แทบหยุดหายใจ!
คุณกิ่งในชุดคลุมอาบน้ำสีชมพูบางเบาที่หลุดลุ่ยจนเห็นไหล่เนียนละเอียด เธอกำลังใช้ ‘ของเล่น’ สีชมพูใสขยับเขยื้อนอยู่บนจุดอ่อนไหวของตัวเอง ใบหน้าสวยสมวัยแดงระเรื่อ หยาดเหงื่อเม็ดเล็กๆ เกาะตามไรผม
“คุณกิ่ง! เกิดอะไรขึ้นครับ!” เสาร์ะโ (แกล้ง) ใสุดขีด
“อุ๊ย! คุณเสาร์!” คุณกิ่งสะดุ้งสุดตัว (ซึ่งดูเหมือนแกล้งใพอกัน) เธอรีบคว้าผ้าห่มผืนบางมาปิดบังส่วนสำคัญไว้แต่มันกลับ ‘ปิดไม่มิด’ ยิ่งทำให้ดูวับๆ แวมๆ จนหัวใจเสาร์เต้นไม่เป็จังหวะ “เข้ามาได้ยังไงคะ... กิ่ง... กิ่งแค่...”
“ผมได้ยินเสียงคุณร้องครับ! ผมนึกว่ามีโจรหรือคุณเป็อะไรไป เลยรีบเข้ามาดูเพื่อความปลอดภัย” เสาร์รีบให้เหตุผลที่ฟังดูเป็สุภาพบุรุษที่สุดเท่าที่จะคิดได้
[ระบบ: ภารกิจพิเศษ — มอบความสุขสมให้แม่ม่ายผู้หิวกระหาย] [รางวัล: 500 Life Coin + ปลดล็อคทักษะ ‘ัั์’]
บทเรียนแรกจากครูสาวใหญ่
เสาร์เดินเข้าไปนั่งลงข้างเตียง ััได้ถึงไออุ่นและความหอมจากร่างกายของหญิงสาวตรงหน้า “ให้ผมช่วยนะครับ... ผมไม่อยากเห็นคุณต้องทรมานอยู่คนเดียว”
เขาเอื้อมมือไปจับมือที่สั่นเทาของเธออย่างอ่อนโยน แต่ด้วยความที่เป็ ‘หนุ่มซิง’ วัย 29 ที่ไม่เคยััผู้หญิงในเชิงลึกมาก่อน ท่าทางของเขามันจึงดูเก้งกังและเงอะงะจนน่าเอ็นดู
“คุณเสาร์คะ...” คุณกิ่งหลุดขำออกมาเบาๆ เมื่อเห็นเขาพยายามจะ ‘ช่วย’ แต่กลับทำตัวไม่ถูก “อย่าบอกนะว่า... นี่เป็ครั้งแรกของคุณ?”
เสาร์หน้าแดงไปถึงคอ เขาพยักหน้าเบาๆ อย่างเขินอาย “ครับ... ผมเคยแต่... ตั้งใจเรียนกับทำงาน”
แววตาของคุณกิ่งเปลี่ยนจากความหื่นกระหายกลายเป็ความเอ็นดูปนตื่นเต้น เธอคว้ามือเสาร์มาวางไว้ที่หน้าขาเนียนนุ่มของเธอ “งั้น... ให้กิ่งเป็คนสอนเสาร์เองนะคะ ไม่ต้องรีบ... ค่อยๆ ัักิ่งตามที่กิ่งบอก”
เธอเริ่มสอนให้เขารู้วิธีการใช้ปลายนิ้วไล้ไปตามจุดอ่อนไหว สอนจังหวะการหายใจ และการสบตาที่สื่อความหมาย เสาร์ค่อยๆ เรียนรู้ราวกับนักเรียนที่ตั้งใจฟังครูสอน กลิ่นกายของสาวใหญ่และความนุ่มนวลของผิวพรรณทำให้ ‘อัปเกรดใหม่’ ของเขามันเริ่มประท้วงอยู่ใต้กางเกง
“เนื่องจากเราไม่ได้เตรียม... ถุงยางไว้” คุณกิ่งกระซิบเสียงพร่าขณะที่เธอนำพามือของเขาไปยังจุดที่ร้อนแรงที่สุด “คืนนี้เราทำแค่ ‘ภายนอก’ กันก่อนนะคะ... ให้กิ่งช่วยให้เสาร์ได้รู้จักกับความสุขที่แท้จริง”
เสาร์หลับตาพริ้ม ปล่อยให้สัญชาตญาณที่ถูกอัปเกรดและคำชี้แนะของคุณกิ่งนำพาเขาไปสู่โลกที่เขาไม่เคยรู้จักมาก่อน ทุกััที่แลกเปลี่ยนกันมันไม่ใช่แค่เื่กามารมณ์ แต่มันคือการปลดปล่อยพันธนาการของ ‘คนขี้แพ้’ ให้หายไปสิ้น
“ความบริสุทธิ์ไม่ใช่ตราบาป... แต่มันคือกระดาษขาวที่รอให้ ‘คนที่มีประสบการณ์’ มาเขียนบทเรียนที่ลืมไม่ลงลงไปต่างหาก”
คืนนั้น... ในบ้านหลังใหญ่ที่เคยเงียบเหงา กลับอบอวลไปด้วยเสียงหอบหายใจและบทเรียนรักที่เสาร์จะไม่มีวันลืม พร้อมกับตัวเลข Life Coin ในระบบที่พุ่งทะยานขึ้นอย่างต่อเนื่อง!
