คำว่าปล่อยเข้าปากผมได้เลยทำให้อาหลงถึงกับสติแตกได้เลย
เด็กมันอย่างเอา!
ครั้งแรกของมันจริงหรือเปล่า เด็กมันไม่เคยจริงหรือเปล่า นั่นคือคำถามที่อยู่ในหัวเขาตอนนี้ แต่เขามัวแต่มาคิดว่ามันเคยไม่เคย ก็ดูจะเสียเวลาแห่งความสุขไปซะหน่อย เด็กหนุ่มช่วยเขาได้มากทีเดียว ความคิดตอนแรกกับการกระทำของมันตอนนี้ต่างกันลิบลับ เขาคิดว่าเด็กมันจะแค่เบาๆ เคล้นคลึงเพื่อให้ดูว่ามีความสุขก็เท่านั้น
แต่นี่มันเล่นใหญ่เกินกว่าที่คิดมากนัก มันกล้าที่จะทำให้ทั้งๆ ที่บางอย่างมันก็ต้องมีเื่ความรักเข้ามาเกี่ยวข้อง ท่าบางอย่างมันถึงจะทำได้
“มึงเก่งขนาดนั้นเชียว อมจนเสร็จ”
“ก็พี่บอกพี่ไม่ไหว”
เด็กโชนยังดูใสซื่อไม่รู้ความหมายของคำว่าไม่ไหวของอาหลง
“กูหมายถึงเมื่อไหร่มึงกระแทกเข้ามาซะที”
ชายหนุ่มลูบผมลูบหน้าเมื่อร่างกายของตัวเองมันเริ่มที่จะกระสันอยากขึ้นมา และไอ้ความ้าของเขามันก็มากด้วยสิ มากจนเขาเองปวดหัวตาลายไปหมดแล้ว
กูคิดถูกแล้วใช่มั้ยเนี่ย!
“พี่รู้ใช่มั้ยครับ” คำถามที่ผ่านทางสายตาโดยที่ไม่ต้องถามอะไรมากมายนักของโชน
“เออ- กูรู้ ถ้าไม่รู้กูจะบอกให้มึงเป็คนทำเหรอ”
อาหลงที่ตอบผ่านๆ เพราะอยากให้เด็กมันใส่เข้ามาเร็วๆ
โชนจัดการกับกางเกงของตัวเองอย่างรีบร้อน มือที่ปลดเข็มขัดกับตะขอกางเกงก็สั่นไปหมด ยิ่งรีบก็ยิ่งช้าลนลาน เขาเห็นแบบนั้นก็รู้สึกขัดใจ
“มานี่ กูถอดให้เอง ชักช้าจริง”
อาหลงดึงร่างสูงของเด็กเข้ามาใกล้แล้วปลดเข็มขัดออกอย่างช่ำชอง รูดกางเกงพรวดเดียวพร้อมกับกางเกงในตัวจิ๋ว นี่ถ้าอารมณ์เขาไม่พลุกพล่านขนาดนี้นะ เขาคงต้องขอหัวเราะก่อนกับกางเกงในลายหมีน้อยของมัน
รสนิยมมึงนี่เนาะ ไอ้โชน! เด็กน้อยมาก
โชนจัดการผลักคนพี่ลงบนที่นอน แกนกายที่ชูขึ้นมานั้นมันล่อตาให้เด็กอยากเข้าไปลิ้มลองอีกครั้ง
“อื้ม- อร่อยจังพี่หลง”
“ไอติมกูซีดหมดแล้ว อ๊ะ-อ๊ะ”
เขาต้องสะดุ้งอีกรอบเมื่อคราวนี้มันไม่ใช่แค่ลิ้นที่ลิ้มเลย แต่กลับเป็นิ้วที่หยอกเย้าอยู่กับช่องทางคับแคบนั้น ความกระสันเสียวซ่านทำให้อาหลงต้องร้องเสียงหลงสมชื่อ
“อื้อ-เบาๆ โชน”
“พี่เจ็บเหรอครับ”
“นิ้วเท่าไม้ขีดไปเอาอะไรมาเจ็บ มึงอย่าเว่อร์”
“ดิ้นไม่หยุดขนาดนี้พี่ยังปากดีอยู่เลย”
“ไอ้นี่ เร็วๆ”
ถึงจะเป็การแก้ขัดไปก่อนแต่ก็ถือว่าเป็การแก้ขัดที่ทำเขาเสียววูบวาบได้มากทีเดียว ความไม่เป็ความอยากรู้อยากลองของเด็กโชนมันทำให้ตื่นเต้น ช่องแคบที่ขมิบตอดนิ้วไม่หยุดทำให้เด็กหนุ่มต้องร้องครางออกมาเป็ครั้งแรกกับความคับแน่นของมัน
“อา-ผมเอาเข้าเลย”
“ไม่ไหวแล้วเหรอ”
“ครับ ของพี่มันแน่นมันดูดนิ้วผมไม่หยุดเลย”
มันก็จริงช่องทางสีช้ำของพี่หลงชวนให้ผมเข้าไปค้นหาเหลือเกิน ร่างกายหนุ่มแน่นมันตื่นไปหมด ผมอยากลองั้แ่เจอร่างสวยของพี่หลงแล้ว อยากจับกระแทกให้พี่เขาร้องหาผมให้ลั่นห้องไปเลย
แต่ผมไม่ได้เก่งขนาดนั้นนี่สิ!
มือค่อยๆ บีบเจลลงฝ่ามือตัวเอง และคลึงวนช่องแคบสีช้ำของอีกคน
ที่ผมต้องทาให้มันฉ่ำขนาดนี้ เพราะผมไม่อยากให้พี่เขาเจ็บเวลาที่มีอะไรกัน
“อื้อ-โชน”
เล็บเท้าจิกเกร็งไปหมดของอาหลงเมื่อรับรู้ว่าเด็กมันสอดแกนกาย และมันไม่น่าจะใช่เล็กๆ
แม่ง! คับแน่นจังวะ!
“เจ็บเหรอครับ”
โชนที่ถามอย่างเป็ห่วงมองใบหน้าที่แดงก่ำไปหมดแล้ว ปากสีแดงสดของอาหลงที่เขาอยากลองจูบ! แต่ก็ไม่กล้าทำได้แต่คิด
“ไม่เป็ไร มึงกระแทกเข้ามาเลย ลีลาอยู่นั่นแหละ”
สองมือของเขาที่ต้องจับกับขอบเตียงไว้เพราะอีกคนกระแทกมาไม่ยั้งจริงๆ ไม่รู้ว่าเพราะว่าเขาไม่ได้ทำนานแล้ว หรือว่าเ้าเด็กโชนมันแรงเยอะกันแน่ เขาถึงกับหัวสั่นหัวคลอนขนาดนี้ ขนาดแกนกายที่ใหญ่คับพอดี เต็มจนแน่นมันส่งผลให้ร่างกายเหมือนจะปริแตก เสียววาบไปทั้งตัว แถมแรงสอบสะโพกเข้าหารัวๆ ยิ่งทำให้กระสัน ร่างกายที่กระแทกกลับทำให้เขายิ่งจุก
“อุ๊ย! โชน แรงๆ แรงอีก”
ถึงจะจุกและเจ็บก็ใช่ว่าช่างอู่รูปหล่อจะถอย กลับเด้งสู้เสียด้วยซ้ำ
“พี่จะเจ็บเอานะครับ”
เด็กน้อยก็ห่วงกลัวว่าจะเจ็บ หารู้ไม่ว่าของที่มันขาดมานานอย่างอาหลง มันก็ต้องโดนแรงแบบนี้แหละถึงจะสาสมใจ
“ขอกูดูดนมมึงมั่งสิ ก้มมาอีก”
เสียงที่ดูร้อนรนและกระหายอยาก ยิ่งทำให้เด็กหนุ่มมันเกิดอารมณ์ร่วม
จุ๊บ!
จุ๊บ!
เสียงที่ดูดดึงเต้านมอันแบนราบที่ดังเพราะอีกคนดูดไม่พอยังออกแรงกัดเพราะความเสียวซ่านในร่างกายของตัวเอง และอยากให้อีกคนรับรู้ว่าเขาถึงขั้นสุดแล้ว
“อ๊ะ- พี่หลง หิวมากเหรอครับ”
โชนที่รู้สึกเจ็บแต่ไม่กล้าพูดได้แต่ถามทางอ้อมเอา แต่ถึงจะรู้สึกเจ็บ ใจก็ไม่ได้อยากให้อีกคนหยุดทำ กลับชอบซะอีกมันยิ่งเพิ่มอารมณ์และความตื่นตัวให้ยิ่งสอบสะโพกเข้าหา
“เก่งมากโชน เก่งมาก อ๊ะ- ไม่ไหวแล้ว”
ใบหน้าพี่หลงตอนที่้าผมมันเซ็กซี่จัง!
“อา…พี่มันแน่น เอาออกก่อนมั้ย”
โชนที่รู้แน่ๆ ว่าขืนเขายังฝืนกระแทกแกนกายของตัวเองเข้าไปอีกพี่หลงต้องเจ็บแน่ๆ
“ไม่นะ-ไม่เอาออก มึงสวนเข้ามาเลย ไม่ต้องกลัวกูเจ็บ กูทนได้”
อาหลงที่ไม่ไหวแล้ว แล้วกลัวว่าเด็กมันจะถอดออกจริง ถ้าทำแบบนั้นเขาได้ลงแดงตายแน่ๆ
และเหมือนเด็กมันจะรู้ว่าจะต้องทำยังไงไม่ให้เขาใจจดใจจ่ออยู่ส่วนล่างที่มันปริ่มจะแตกอยู่รำมะร่อ หน้าอกแน่นกับตุ่มไตสีชมพูที่ถูกลิ้นเลียจนชุ่มฉ่ำไปหมด แตะรัวๆ กับยอดชมพูเข้มเพื่อบรรเทาความรัดแน่นส่วนล่าง
“โชน อือ-มันเสียวพอแล้ว”
เมื่อเห็นว่าร่างพี่คนสวยพร้อมที่รับพายุระลอกสุดท้าย สองแขนยกขาแยก โชนลุกขึ้นชันเข่า เอวเด้งเข้าหากระแทกกระทั้นสะโพกไม่หยุด
อาโหลงตอนนี้สมองโล่งไปหมดแล้วเมื่อธารน้ำใสมันไหลออกมาเปรอะเปื้อนหน้าท้องของตัวเอง สารแห่งความสุขหลั่งจนเขายิ้มออกมา ในขณะที่ร่างหนุ่มแน่นของโชนสอบสะโพกเข้าหาอีกสองสามรอบก็เกร็งนิ่ง ปล่อยขาของอาหลงพร้อมกับถอดแกนกายที่เริ่มอ่อนเปลี้ยนั้นออกมา
มือที่พร้อมจะจับรูดของตัวเอง ยังช้ากว่าอาหลงที่ดีดตัวขึ้น สองมือจับแกนกายแท่งใหญ่ของโชนรูดขึ้นลง เด็กหนุ่มถึงกับเงยหน้าสูดปากเพราะความเสียวและปล่อยความอัดอั้นนั้นทะลักออกมา
“พี่หลงครับ”
“ปล่อยออกมา ไม่งั้นมึงจะอึดอัด ปล่อยให้เลอะเต็มมือกูนี่แหละ”
นั่นแหละของเหลวข้นใสถึงได้ล้นทะลักออกกระจายเต็มที่นอนสีขาว สองมือของเขายังรีดจนหยดสุดท้ายจนเด็กหนุ่มต้องจับมือเขาไว้ ระบายยิ้มน้อยๆ ออกมาอย่างมีความสุข
เป็การเหนื่อยที่มีความสุขที่สุดของผมเลยละ!
“มันหมดแล้วครับ”
อาหลงแผ่หงายเพราะหมดแรง ทั้งหุ่นทั้งผิวที่ขาวเนียนทำให้เด็กมันไม่ละสายตา ลมหายใจที่เริ่มสม่ำเสมอเมื่อทุกอย่างเริ่มเข้าสู่สภาวะปกติ เขากล้าพูดได้เลยว่าเกือบเดือนที่ไม่ได้ปลดปล่อยของออกมา โชนทำให้เขารู้สึกโล่งได้จริงๆ
ถึงแม้ตอนแรกเหมือนเรือจะล่มก็เหอะ แต่มาตอนนี้ตัวเบาไปหมด สมองโล่งร่างกายผ่อนคลาย ในขณะที่กำลังหลับตาคิดอยู่ ใครจะไปคาดคิดว่าโชนมันใช้ลิ้นเลียหน้าท้องที่เต็มไปของเหลวข้นของเขา
“โชน ทำอะไร”
“ผมอยากััทุกอย่างที่เป็ของพี่”
ใบหน้าของเด็กหนุ่มตอนนี้บอกเลยว่ามันยังไปต่อได้อีกแน่ๆ
“ไม่เอา เดี๋ยวไปล้างออก”
คำว่าไม่เอาของอาหลงไม่ได้เข้มแข็งเท่าไหร่เลย ออกจะไม่เอาแบบเสียดายด้วยซ้ำถ้าเด็กไม่ทำต่อ
“อีกนิดเดียวเอง เกลี้ยงแล้วเนี่ย”
ร่างสวยที่ กึ่งนั่งกึ่งนอนมองการกระทำของเด็กอย่างพอใจ อาการเกร็งกระตุกหน้าท้องทำให้โชนต้องแอบยิ้มมองหน้าคนพี่ อาหลงที่หน้าแดงเพราะเ้าเด็กมันรู้ทันว่าอาการเสียวกระสันมันเกิดขึ้นอีกแล้ว
“เช็ดปากซิ เลอะเทอะ”
เขาเอื้อมไปเข็ดมุมปากให้เด็กหนุ่มอย่างอ่อนโยน
และนี่ก็น่าจะเป็การกระทำครั้งแรกเลยมั้งที่พี่หลงค่อนข้างอ่อนโยนกับผม ผมรู้สึกหวงร่างอันแสนสวยของพี่เขาจังเลย จะมีใครที่ปั้นหุ่นตัวเองได้ดีเยี่ยมขนาดนี้ ภาพเมื่อกี้นี้ที่พี่เขาดิ้นบิดตัว ผิวตัวแดงไปหมดยังตราตรึงอยู่เลย
“นึกว่าหมาเด็กไม่รู้เื่”
“แล้วรู้เื่มั้ยครับ”
ทั้งสองสนทนาโต้ตอบความพอใจความเก่งของตัวเอง แล้วก็ใส่เสื้อผ้าไปด้วย โชนมองอาหลงด้วยแววตาที่เป็ประกาย แววตาที่บ่งบอกว่าไม่ใช่นอนแล้วก็จบ แต่เด็กมันอยากไปต่อ
“เดี๋ยวกูจะอาบน้ำ”
เขามองหน้าโชนที่ตอนนี้ยืนยิ้มแฉ่งเหมือนเดิม มันก็ดีนะไม่ว่าจะพอใจไม่พอใจ เด็กนี่มันก็ยิ้มอยู่ตลอดเวลา ก็ไม่แน่ใจเหมือนกันว่าเป็มาจากที่ความจำมันไม่ดีหรือเปล่า
“ให้ผมช่วยอะไรพี่อีกมั้ย”
“ไม่ต้อง มึงกลับห้องมึงไปเลย”
รอยยิ้มค่อยๆ หายไปเมื่อเจออาหลงพูดแบบนั้น เขาเองก็ชะงักกับคำพูดของตัวเองเหมือนกัน มันอาจจะเป็คำพูดที่ปกติที่เขาพูด แต่ครั้งนี้กลับมีความรู้สึกแคร์คนตรงหน้าที่ยืนเหมือนหมาหงอยเหมือนถูกเ้าของมันดุเอา
“ครับ”
“ขอบใจที่ช่วย พรุ่งนี้เจอกันที่อู่นะ”
ก็เด็กมันเดินทำหมาหูลู่ขนาดนั้น จะไม่ให้เขาชะโงกหน้ามาทักมันอีกรอบได้ไงละ เขาว่ากันว่าการที่หมามันทำหูลู่หรือหูตก มันกำลังแอบอารมณ์บางอย่างไว้ ซึ่งก็ไม่รู้ว่ามันอารมณ์แบบไหน โกรธ ดีใจ หรือน้อยใจอยู่
“ครับ”
โชนตอบเพียงสั้นๆ เด็กหนุ่มทิ้งตัวลงบนเตียง หลับตาแล้วนึกถึงเื่ที่เพิ่งเกิดขึ้นเมื่อกี้นี้ โชนกุมหัวใจตัวเองที่มันยังเต้นแรงอยู่เลย สูดลมหายใจเข้าลึกๆ เมื่อกำลังนึกถึงภาพร่างกายอันเปลือยเปล่าของอาหลง เหมือนว่าตัวเองกำลังสูดเอาความหอมจากร่างกายของเขาอยู่ กลิ่นกายและการได้ลิ้มลอง ััและกินบนพื้นที่ร่างกายทั้งหมดของเขา มันกลับยิ่งเพิ่มความรู้สึกให้คิดว่า
พี่หลงเป็ของผม!
เสียงนาฬิกาปลุกทำเอาเด็กหนุ่มถึงกับสะดุ้งตื่นอย่างเร็ว หลังจากกลับมาจากห้องของอาหลง สภาพก็คือหลับไปทั้งแบบนั้น โชนรีบอาบน้ำแต่งตัวเพราะไม่อยากได้ชื่อว่าไปฝึกงานสาย ไหนๆ เ้าของอู่ก็เปิดโอกาสให้แล้ว
“ต้องทำหน้าแบบไหนวะ” โชนที่กำลังหัดทำใบหน้าให้ปกติที่สุดเมื่อเจอหลง
“ทำแบบนี้เหรอ ไม่ธรรมชาติ” เด็กหนุ่มทั้งไหว้ย่อ ยิ้มปากบาน ทักทายแบบเท่ๆ สุดท้ายแล้วก็
“ธรรมดานี่แหละ ยิ่งทำยิ่งมีพิรุธวะมึง ไอ้โชน”
เด็กหนุ่มที่หาข้อสรุปให้ตัวเอง