เล่มที่ 9 บทที่ 252        “ไอ้หยา มู่หรงช่างมีวาสนาจริงๆ ที่มีข้าผู้หล่อเหลาคนนี้คอยยกน้ำชาให้ เจ้าไม่รู้สึกกลัวที่จะกินหรือ” หยิบถาดที่ปี้เอ๋อร์มอบให้ จากนั้นวางลงบนโต๊ะอย่างเป็นธรรมชาติ แต่ไม่ได้ยกของว่างออกมาทันที แค่ยื่นมือให้ “อย่างน้อยเจ้...