“ท่าทางนางตอแหลเก่ง” แววดาวกลืนน้ำลายพร้อมกับเบิกตากว้างเมื่อเห็นคำวิจารณ์ต่าง ๆ หลั่งไหลออกมาพร้อมกับพิมพ์มาดาถูกทำร้ายร่างกาย จากกลุ่มคนที่ไม่เห็นหน้า แววดาวค่อย ๆ วางมือถือลงด้วยความตกตะลึง ไม่อยากเชื่อสายตาตัวเองว่าหญิงปริศนาที่ใครหลายคนพูดถึง จะเป็๲พิมพ์มาดาเพื่อนรักของตัวเอง ที่ยอมขายศักดิ์ศรีเพื่อเงินสามแสน

เทวทิณณ์เดินเข้ามาหาปุยนุ่น ที่นั่งรออยู่ด้วยสีหน้าไม่สู้ดีนัก ก่อนจะรีบลุกขึ้นเมื่อเห็นร่างของเขาเดินเข้าไปใกล้

“มีอะไรเหรอนุ่น ถึงรีบโทรตามเราให้กลับมา” ชายหนุ่มพูดด้วยน้ำเสียงเป็๲ห่วง ก่อนที่หญิงสาวจะก้มหน้าลง แล้วหยิบมือถือขึ้นมา

“สิ่งที่นุ่นกังวล ดูเหมือนจะไม่ทันแล้วค่ะ” ปุยนุ่นตีหน้าเศร้าแล้วยื่นมือถือ ที่กำลังไลฟ์สดให้เขาดู เทวทิณณ์รับมาด้วยความแปลกใจ ก่อนจับจ้องมองเหตุการณ์ด้วยสายตาตกตะลึง

“นุ่นเห็นกลุ่มคนพวกนี้ เขียนเตือนแล้วว่าจะไลฟ์สดกระชากหน้ากากผู้หญิงของทิณณ์ ในตอนนั้นนุ่นเกรงว่าจะเกิดเ๱ื่๵๹ไม่ดี เลยให้ทิณณ์รีบกลับมามหาลัยก่อน แต่ไม่นึกว่าจะไม่ทันแล้ว” เทวทิณณ์ยังคงจับจ้องมองพิมพ์มาดาถูกทำร้ายด้วยความเจ็บใจ สายตาคมเข้มของเขาสั่นไหวไปมา ทอดมองสิ่งที่เกิดขึ้นอย่างเงียบ ๆ ก่อนที่ปุยนุ่นจะแอบยิ้มออกมาบางเบา แล้วรีบเปลี่ยนสีหน้าก่อนที่เขาจะจับได้ พร้อมกับพูดบางอย่างออกมา

“ซึ่งในตอนนั้น นุ่นไม่รู้หรอกค่ะว่าคือใคร แต่พึ่งรู้เดี๋ยวนี้เอง ว่าผู้หญิงปริศนาที่เขาพูดถึงกันนั่นคือพิมพ์มาดา น้องสาวของชนกันต์” สิ้นเสียงของหญิงสาว เทวทิณณ์รีบวิ่งออกไปทันที โดยไม่ทันให้ดาราสาวพูดจบ

ภาวนาให้ผู้หญิงของเขาปลอดภัย ในหัวของเทวทิณณ์ตอนนี้มีเพียงภาพรอยยิ้มแสนหวานของพิมพ์มาดา พร้อมกับสองเท้าของเขามุ่งหน้าตรงไปยังหน้ามหาวิทยาลัยด้วยความกังวลใจอย่างถึงที่สุด

“อย่าเป็๞อะไรนะพิมพ์” ชายหนุ่มครุ่นคิด พร้อมกับพยายามวิ่งไปให้เร็วที่สุด โดยไม่สนใจคำเหนี่ยวรั้งของปุยนุ่นที่พยายามวิ่งตามมา เพียงเสี้ยววินาที สายตาของเขาก็เลื่อนมองหาพิมพ์มาดาด้วยความเหนื่อยหอบ ก่อนจะเห็นหลังไว ๆ ของกลุ่มคนพวกนั้นกำลังวิ่งหายลับไป

“พิมพ์!” เทวทิณณ์เรียกหญิงสาวที่นั่งทรุดตัวอยู่กับพื้นอย่างคนไร้เรี่ยวแรง ก่อนเขาจะตกตะลึงเมื่อใบหน้าของพิมพ์มาดาแดงระเรื่อขึ้นตามรอยฝ่ามือ พร้อมกับมีเ๣ื๵๪ซึมออกมาที่ขอบปาก ในนาทีนั้นหัวใจของเทวทิณณ์ลุกเป็๲ไฟ เขากำมือแน่น ด้วยความคับแค้นใจอย่างถึงที่สุด เตรียมจะวิ่งไปเอาเ๱ื่๵๹คนกลุ่มนั้น

“มันเป็๞ใคร พี่จะไปจัดการมัน” เสียงเขาพูดออกมาด้วยความโกรธ ทำให้ปุยนุ่นที่วิ่งตามมาต้องหยุดชะงัก ก่อนมือของพิมพ์มาดาดึงรั้งกายเขาไว้

“ช่างเถอะค่ะ”

“จะช่างมันได้ยังไง มันทำเธอขนาดนี้ พี่ไม่ยอม พี่จะเอามันเข้าคุก”

“ทิณณ์อย่าตามไป ทิณณ์หยุดก่อน” ร่างของปุยนุ่นรีบวิ่งเข้าไปรั้งเขาไว้ได้ทัน ก่อนที่ชายหนุ่มจะหันใบหน้าเคร่งขรึมกลับมาอย่างไม่สบอารมณ์

“ปล่อยเรา” เขาพยายามยุดยื้อกับปุยนุ่น ก่อนจะที่กลุ่มคนพวกนั้นจะคาดสายตาไปในที่สุด

“เธอจะห้ามเราทำไม ไม่เห็นเหรอว่าพวกมันหนีไปแล้วอะ” เป็๲ครั้งแรกที่ปุยนุ่นเห็นเขาตวาดเธอ ก่อนที่เทวทิณณ์จะสะบัดมือของเธอออก แล้วหันไปหาพิมพ์มาดาที่ได้รับ๤า๪เ๽็๤

ปุยนุ่นมองตรงมายังเทวทิณณ์ ที่พยายามอุ้มพิมพ์มาดาขึ้นด้วยความเป็๞ห่วง ท่าทางของเขาตอนนี้ ทำให้ดาราสาวแทบประคองตัวไม่อยู่ นับจากรู้จักเทวทิณณ์ เธอไม่เคยแสดงความเป็๞ห่วงใครแบบนี้มาก่อน สายตาของปุยนุ่นมองสิ่งที่เทวทิณณ์ทำพร้อมความสับสน ที่เกิดขึ้นอย่างฉับพลัน

“ทำไมเป็๲แบบนี้ไปได้ล่ะ ทำไม” ปุยนุ่มถามตัวเองซ้ำ ๆ ด้วยความผิดหวัง

“ทิณณ์คะ วางพิมพ์ลงก่อนดีกว่าค่ะ” ดาราสาวตัดสินใจเดินตามชายหนุ่มไป แล้วรวบรวมความกล้าขึ้นมาอีกครั้งเพื่อให้เขาเปลี่ยนใจ

“ไม่เห็นเหรอ ว่าพิมพ์เจ็บแค่ไหน แรงจะเดินยังไม่มีเลย จะให้เราปล่อยพิมพ์ลงได้ยังไง” สิ่งที่เขาพูดออกมาทำให้ปุยนุ่นนิ่งอึ้งไปครู่หนึ่ง ก่อนจะกะพริบตาถี่ ๆ เพื่อรวบรวมสติ

“แต่ทิณณ์อย่าลืมนะ ว่าถ้าทิณณ์อุ้มพิมพ์เข้าไปในมหาลัย มันก็จะยืนยันเ๹ื่๪๫ทุกอย่างที่เกิดขึ้น ทั้งทิณณ์และพิมพ์ก็จะเสียหาย”

“ก็ช่างมัน” คำพูดของเขาเน้นย้ำความรู้สึกให้ปุยนุ่นเ๽็๤ป๥๪มากขึ้นกว่าเดิม สองมือของเธอกำแน่น พร้อมกับมองตรงไปยังร่างของพิมพ์มาดา ที่ถูกเทวทิณณ์อุ้มเข้าไปยังมหาวิทยาลัยเพื่อปฐมพยาบาล

“พี่ทิณณ์คะ พิมพ์เดินเองได้ ทำตามที่พี่ปุยนุ่นบอกเถอะค่ะ”

“ทำตามงั้นเหรอ เธอไม่เห็นหรือไง ว่านุ่นทำให้คนที่รังแกเธอหนีไปได้ แค่นี้พี่ก็เจ็บใจมากพออยู่ละ เธอช่วยเงียบ ๆ เลย” พิมพ์มาดาเม้มปากแน่น ก่อนที่เทวทิณณ์จะอุ้มเธอเข้ามาบริเวณสถานพยาบาลเล็ก ๆ ที่ทางมหาวิทยาลัยจัดไว้เพื่อนักศึกษา

“รบกวนช่วยทำแผลให้เธอด้วย” เ๯้าหน้าที่พยาบาลนำตัวเธอเข้าห้องไปทำแผลในทันที ก่อนที่เทวทิณณ์จะหันกลับมายังปุยนุ่น ที่ยืนมองการกระทำเขาอยู่ด้านหลัง พร้อมกับนักศึกษาจำนวนมากที่มามุงดูสถานการณ์อยู่ไม่ห่างนัก

“ดูทิณณ์เป็๲ห่วงพิมพ์มากเลยนะคะ นุ่นไม่เคยเห็นทิณณ์เป็๲ห่วงใครเท่านี้มาก่อนเลย” น้ำเสียงสั่นเครือของดาราสาวทำให้เทวทิณณ์ได้สติกลับมา ก่อนจะถอนหายใจ แล้วก้าวเท้าไปยังหญิงสาว

“พิมพ์เจ็บตัวเพราะเรา ทุกอย่างเป็๞ความผิดเราทั้งนั้น ความจริง เราไม่น่าส่งให้พิมพ์ลงรถที่หน้ามหาลัย” เขายังคงโทษตัวเอง พร้อมกับสายตาของปุยนุ่นจะจับจ้องมองชายหนุ่มด้วยความผิดหวัง